Τετάρτη, 11 Δεκεμβρίου 2013

Δάφνη Μανούσου: Οι γυναίκες κέρδισαν αλλά και υποδουλώθηκαν ταυτόχρονα...

Μια παράσταση με πολλά μηνύματα για το πώς πρέπει να αντιμετωπίζονται οι ψυχικά ασθενείς...

Ίσως αν την έβλεπε ο υπουργός Υγείας θα αναθεωρούσε πολλές αποφάσεις και κινήσεις για την ψυχική υγεία στην Ελλάδα


Με την πρώτη ματιά θα έκανε κανείς λόγο πως πρόκειται για ένα έργο ευαίσθητο και ειλικρινές, το οποίο σέβεται την ανθρώπινη φύση και το υποσυνείδητο αυτής.
Με μια δεύτερη ματιά και κάνοντας κανείς την σύγκριση με τα γεγονότα των τελευταίων ημερών στο πεδίο της Υγείας (και κυρίως της ψυχικής) θα διαπιστώσει πως περισσότερες είναι οι ομοιότητες στην Ελλάδα του 2013 παρά οι διαφορές με τη Γαλλία του 1913.

Του Λευτέρη Χ. Θεοδωρακόπουλου

Η Δάφνη Μανούσου
Ο λόγος  το έργο  «Καμίλ Κλοντέλ: MUDNESS»  για το οποίο μιλάει στο Πινάκιο η μία εκ των δύο πρωταγωνιστριών η Δάφνη Μανούσου.
Η Δάφνη Μανούσου υποστηρίζει πως η παράσταση περνάει αρκετά μηνύματα, σε σχέση με το πως πρέπει να αντιμετωπίζονται τα άτομα με ψυχικές διαταραχές, και γι’ αυτό το λόγο θα έπρεπε να την δει και ο υπουργός Υγείας.

Το έργο διαδραματίζεται στην Γαλλία του 1913 με ηρωίδες δύο γυναίκες. Εκατό χρόνια  με τις παρούσες συνθήκες κέρδισαν ή υποδουλώθηκαν περισσότερο;
«Η προφανής απάντηση είναι οτι κέρδισαν, αλλά υποδουλώθηκαν ταυτοχρόνως από τους πολλούς ρόλους που καλούνται να παίζουν καθημερινά.  Σε κάθε περίπτωση όμως οι παρούσες συνθήκες είναι σαφώς καλύτερες απο εκέινες του 1913».
Οι ζωές των Camille και  Costance θα μπορούσαν να αποτελέσουν πρότυπο ή όχι;
«Πρότυπο δεν ξέρω, να εμπνεύσουν κάποιον όμως σίγουρα θα μπορούσαν».

Κατά την διάρκεια του έργου η Camille τόνιζε πως ήθελε να δουλεύει το βράδυ, να ταϊζει τις γάτες και να μη δέχεται ανθρώπους. Σε πρώτο επίπεδο ή ερώτηση που σας θέτω είναι ότι αν κάποιος κάνει κόντρα κάτι από το συνηθισμένο θεωρείται λάθος από το σύνολο;  Το βράδυ τι συμβολίζει στο έργο σας;  Το ότι προτιμούσε τις γάτες από τους ανθρώπους δείχνει σημάδια αποξένωσης ή ότι ήταν κοινωνική και έψαχνε την πραγματική αγάπη;

«Σχεδόν πάντα οτιδήποτε  πάει κόντρα στη νόρμα θεωρείται λάθος απο το σύνολο κυρίως λόγω φοβίας για το καινούριο. Η Καμίλ λατρεύε όντως το σκοτάδι και όχι το φως. Ένιωθε πιο άνετα να κυκολοφορεί τα βράδια, πιο ελεύθερη, πιο ασφαλής. Είναι αρκετά κυριολεκτικό δηλαδή. Όσον αφορα στον συμβολισμό  πιο αρμόδιος να απαντήσει νομίζω πως είναι ο συγγραφέας του έργου  Γιάννης Λασπιάς.  Προτιμούσε επίσης τη συντροφιά των ζώων και όχι των ανθρώπων, επειδή οι άνθρωποι την είχανε απογοητεύσει. Και γιατί με τον καιρό είχε αποκτήσει και διάφορες φοβίες που ενισχύονταν με τη συναναστροφή των ανθρώπων».


Η Costance έζησε στη Ρουμάνια και από εκεί πήγε στη Γαλλία για να ασκήσει την επιστήμη της καθώς στην πατρίδα της κανείς δεν την πίστευε. Θα μπορούσε να ταυτιστεί με τους Έλληνες επιστήμονες που φεύγουν από την Ελλάδα αναζητώντας την ευκαιρία έξω...;

«Θα μπορούσε ως ένα βαθμό αλλά απο την άλλη τα πράγματα τότε ήταν πολύ δυσκολότερα από ότι  σήμερα για τις γυναίκες που ακολουθούν το συγκεκριμένο κλάδο σε μια άλλη χώρα».

Ο έρωτας δένει ή απλοποιεί τα δεδομένα στη ζωή των 2 πρωταγωνιστριών;

«Ο έρωτας περιπλέκει τις ζώες και των δυο γυναικών, κάτι που συμβαίνει πολύ συχνά και στη ζωή».

Ο φωτισμός κατά την διάρκεια της παράστασης δίνει ένα κλίμα κινηματογραφικό...καθώς σε μεταφέρει από περίοδο σε περίοδο...Πόσες πρόβες χρειάστηκαν μόνο γι’ αυτό το κομμάτι της παράστασης;

«Η Κατερίνα Μαραγκουδάκη που έκανε το σχεδιασμό του φωτισμού  και είναι εξαιρετικά ταλαντούχα κατάφερε να προσαρμόσει τους φωτισμούς πάνω στις  κινήσεις των ηθοποιών και όχι να μας τους φορέσει. Με την σωστή καθοδήγηση του Γιαννη Λασπιά και με την παρουσία της σε αρκετές πρόβες δεν χρειαστηκαν πολλές μεμονομένες πρόβες μόνο για αυτό το κομμάτι της παράστασης».

«Πάρα της προσπάθειες της γιατρού και τη σταδιακή βελτίωση της ψυχικής υγείας της Camille, η Constance θα έρθει αντιμέτωπη με ένα ολόκληρο σύστημα που καταδικάζει σε εγκλεισμό και απομόνωση τα άτομα που διεκδικούν το δικαίωμα ελεύθερης έκφρασης και επιλογής», αναφέρεται χαρακτηριστικά στο Δελτίο Τύπου.  Στην Ελλάδα του 2013 εκεί όπου η ψυχική υγεία απειλείται με λουκέτο θα μπορούσε η παράσταση σας να δώσει μηνύματα σε πολλαπλούς αποδέκτες...για το τι θα συμβεί; 


«Ναι, νομίζω πως περνάει αρκετά μηνύματα, σε σχέση με το πως πρέπει να αντιμετωπίζονται τα άτομα με ψυχικές διαταραχές. Η Κονστάνς Πασκάλ που έζησε το 1913 ήταν πολύ πιο μπροστά απο πολλούς συναδέλφους της που ζουν και εργάζονται το 2013».

Θα θέλατε ο υπουργός Υγείας να έβλεπε  την παράσταση σας..Δεν περιμένω μια απάντηση τύπου ναι ή όχι αλλά θέλω να μου αιτιολογήσετε για ποιο λόγο θα έπρεπε να την έβλεπε;

«Για το παραπάνω λόγο που ανέφερα».

Μέχρι πότε θα δίνετε παραστάσεις...και γιατί να επιλέξει κάποιος την δικιά σας;

«Οι προγραμματισμένες παραστάσεις είναι μέχρι και τις 19 Δεκεμβρίου. Γιατί να επιλέξει κάποιος το Καμιλ Κλοντέλ: Mudness ; Γίατι νομίζω πως είναι ένα ειλικρινές και ευαίσθητο έργο που κάνει το θεατή να νιώσει και να σκεφτεί αρκετά πράγματα βλεποντας το».


Το «Καμίλ Κλοντέλ: MUDNESS» θα μπορούσε να γίνει ταινία ή θα έχανε την γοητεία του;

«Νομίζω πως με την ανάλογη κινηματογραφική διασκευή θα μπορούσε να λειτουρήσει εξίσου καλά και στο σινεμά».

Το έργο

Παρίσι, 1913. Ψυχιατρική κλινική της Ville Evrard.
Η ψυχίατρος Constance Pascal αποφασίζει να αναλάβει την υπόθεση της Camille Claudel  η οποία  έχει μεταφερθεί εκεί παρά τη θέληση της από την οικογένεια της,  κατηγορούμενη για σοβαρή ψυχική διαταραχή.  Μέσα από τις συναντήσεις τους ξετυλίγονται  οι αντισυμβατικές ζωές των δύο γυναικών και αναπτύσσεται ένας ισχυρός δεσμός που  ξεπερνά τη σχέση γιατρού ασθενή.
Παρά τις προσπάθειες της γιατρού να ανακαλύψει τα αίτια της καταδιωκτικής μανίας της Camille και παρά τη σταδιακή βελτίωση της ψυχικής υγείας της σπουδαίας γλύπτριας, η Constance θα έρθει αντιμέτωπη μ’ ένα ολόκληρο σύστημα που καταδικάζει σε εγκλεισμό και απομόνωση τα άτομα που διεκδικούν το δικαίωμα ελεύθερης έκφρασης και επιλογής.
Η Camille και η Constance διεκδίκησαν το δικαίωμα της ελεύθερης επιλογής πέρα από τους ηθικούς κανόνες και τα πρέπει της εποχής και πλήρωσαν ακριβά το τίμημα της διαφορετικότητάς τους.
Η Camille τιμωρήθηκε από την οικογένειά της με τον πρωτοφανή εγκλεισμό της για τριάντα χρόνια στο ψυχιατρικό άσυλο και η Constance έζησε μια διπλή  ζωή βυθισμένη στο φόβο, στα ψέματα και στην αγωνία.
“Είναι ένα όνειρο που επαναλαμβάνεται εδώ και χρόνια.
Ονειρεύομαι πως είμαι νύφη. Φορώ ένα ολόλευκο, βαρύ νυφικό. Κάνει αφόρητη ζέστη και αισθάνομαι τη θερμοκρασία του σώματός μου ν’ ανεβαίνει.  Σχεδόν καίω. Το φόρεμα κολλάει πάνω μου σαν ξένο σώμα και με βαραίνει. Περιμένω μόνη σ’ έναν άδειο δρόμο, δεν υπάρχει κανείς τριγύρω, δεν υπάρχει τίποτα, ούτε κτήρια, ούτε άνθρωποι. Μόνο εγώ και απόλυτη ησυχία.
Ξαφνικά εμφανίζεται ένας γάτος από το πουθενά.  Είναι μαύρος και βρόμικος, με τεράστια πράσινα μάτια. Με κοιτάει επίμονα. Έρχεται προς το μέρος μου. Θέλει να τριφτεί πάνω μου. Προσπαθώ να τον διώξω, φοβάμαι ότι θα λερώσει το φουστάνι μου, ιδρώνω συνεχώς. Ο γάτος επιμένει, τον κλοτσώ δυνατά σαν μπάλα στην προσπάθειά μου να σταματήσει να τρίβεται πάνω μου. Τον σκοτώνω άθελά μου. Αισθάνομαι απαίσια, δεν ήθελα να το κάνω.

Νιώθω μια περίεργη υγρασία χαμηλά στο φόρεμά μου. Κοιτάζω και βλέπω μια μικρή κηλίδα αίματος ανάμεσα στα πόδια μου. Η κηλίδα μεγαλώνει όλο και πιο πολύ,  ποτίζοντας σιγά σιγά ολόκληρο το λευκό νυφικό μου. Γίνεται ποτάμι, ουρλιάζω, δε μ’ ακούει κανείς.  Ξυπνάω.  Η αγωνία αυτή πάντα με ξυπνά”.
Καμίλ Κλοντέλ.
Απόσπασμα από το θεατρικό έργο Camille Claudel: Mudness του Γιάννη Λασπιά.

Info
Αγγέλων Βήμα - Θεατρική Σκηνή
Πρεμιέρα: 16 Οκτωβρίου 2013

Κάθε Τετάρτη 18:00 και Πέμπτη 20:00
για περιορισμένες παραστάσεις

Συντελεστές
Διανομή

Εικαστική & Σκηνογραφική Επιμέλεια – Visual Art : Παντελής Ξηροχειμώνας
Σχεδιασμός φώτων : Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Ενδυματολογία : Βασιλική Σύρμα 
Επιμέλεια κίνησης : Όλγα Σπυράκη
Μουσική : THE BOY – Αλέξανδρος Βούλγαρης / Pan-Pan
Sound design: Βαγγέλης Μόσχος
Art – director : Μαγδαληνή Στεφανάτου
Φωτογραφία : Θοδωρής Μάρκου 
Επεξεργασία φωτογραφιών : Παντελής Ξηροχειμώνας
Στην παράσταση ακούγονται στα ηχογραφημένα μέρη οι ηθοποιοί :
Στέλιος Μάινας (Ως Ροντέν)
Αγγελική Καρυστινού (Ως μητέρα της Καμίλ Κλοντέλ)
Ιωάννα Σταυροπούλου
και ο δημοσιογράφος Γιάννης Νένες
Web design: Γρηγόρης Ευφραιμίδης


Διαγωνισμός

Οι αναγνώστες του Πινακίου μπορούν να διεκδικήσουν δύο διπλές προσκλήσεις για την παράσταση  «Καμίλ Κλοντέλ: MUDNESS»  . Αυτό που έχετε να κάνετε είναι κάνετε like εδώ και στην συνέχεια να στείλετε τα στοιχεία σας στην διεύθυνση pinakio.blog@gmail.com . Για να θεωρηθεί έγκυρη η συμμετοχή σας προϋποθέτει το like



1 σχόλιο:

  1. Καλημέρα
    Έτοιμη η ανάρτηση του διαγωνισμού στο KERDISETO και στη σελίδα μας στο Facebook Kerdiseto-Δωρεάν Online Διαγωνισμοί

    Η ανάρτηση εδώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή