Τρίτη, 4 Φεβρουαρίου 2014

Η Σοφία Ξανθοπούλου μας μυεί «στον κόσμο της»

Η Σοφία Ξανθοπούλου στο studio 
«Η πόλη λειτουργεί χωρίς να υπάρχουν πλέον πολλές «φωνές» να προβάλουν τα καλά και τα κακώς κείμενα, τα προβλήματα και τις ανάγκες της. Βεβαίως και με ενοχλεί ως πολίτη πρώτα και ύστερα ως επαγγελματία δημοσιογράφο το “μαύρο της ΕΤ3”. Θυμίζει δικτατορικά καθεστώτα το κλείσιμο της ΕΡΤ εν μία νυκτί»

«Θα ρωτούσα (σ.σ του πολιτικούς αρχηγούς) το ίδιο: «Έχετε διαβάσει το βιβλίο «Συναισθηματική νοημοσύνη» και «Τι σας λέει η λέξη «ενσυναίσθηση;;;;»»

«Τα μεγάλα προβλήματα της Θεσσαλονίκης είναι:Το κυκλοφοριακό. Η έλλειψη επαρκών μέσων μαζικής μεταφοράς. Η οικονομική κρίση και η εξαφάνιση επαγγελμάτων, που άλλοτε μεσουρανούσαν. Τα κλειστά καταστήματα στο κέντρο και τις συνοικίες, η έλλειψη υποδομών, η συνεχής αναμονή και η γραφειοκρατία σε θέματα που αφορούν την πόλη αλλά πρέπει να γνωμοδοτήσουν οι υπηρεσίες της πρωτεύουσας, οι απελπιστικά αργές εξελίξεις υλοποίησης του μετρό που έχει βλάψει την καρδιά του εμπορικού κόσμου».


«Η κρίση ως επί το πλείστον,  έδειξε  ότι συνεργαζόμαστε και είμαστε αλληλέγγυοι  κόντρα στα μνημόνια. Θεωρώ πως είναι και αυτό ένα είδος “επανάστασης” για να σπάσουμε τα δεσμά των μνημονίων,  καθώς παύει σιγά-σιγά ο καθένας να κάθεται μόνο στον καναπέ του και να σχολιάζει εκ του ασφαλούς ό,τι συμβαίνει γύρω του».

Συνέντευξη στον Λευτέρη Χ. Θεοδωρακόπουλο


Πολλές φορές είχα αναρωτηθεί στην έως τώρα πορεία μου στα Μέσα πως θα ήταν να ασκούσα δημοσιογραφία σε μια άλλη πόλη…Κακά τα ψέματα στην Αθήνα οι επαγγελματικές -κυρίως- επιλογές είναι δεκάδες ακόμη και την εποχή των μνημονίων.
Ακόμη και αν τσακωθείς με ένα ή και δύο «αφεντικά» θα βρεις ένα τρίτο και αν πάλι όχι έχεις την δυνατότητα να «στήσεις» κάτι μόνος σου με μεγαλύτερη ευκολία (βλ. Πινάκιο) από οπουδήποτε αλλού στην Ελλάδα.
Είναι μια μάχιμη δημοσιογράφος
Το συμπέρασμα είναι ότι πρέπει να διαθέτει κανείς αρετή και τόλμη για να ασκεί δημοσιογραφία στην χώρα μας, όταν βρίσκεται μακριά από την πρωτεύουσα.
Σήμερα στο Πινάκιο έχω την τιμή να παρουσιάσω μια από τις ηρωίδες γιατί κρατά ακόμη ψηλά το λάβαρο της ενημέρωσης στην Θεσσαλονίκη και κατ’ επέκταση στη Β. Ελλάδα.
Ο λόγος για την Σοφία Ξανθοπούλου η οποία μέσα από την δημοτική τηλεοπτική συχνότητα του (TV 100) αλλά και την ραδιοφωνική δίνει καθημερινά την δική της μάχη…με όπλο το μικρόφωνο και σύμμαχο τον κόσμο αναδεικνύει προβλήματα της καθημερινότητας.
Αυτά δηλαδή που βιώνει ο απλός ο κόσμος και είναι τα πιο μεγάλα…
Η Σοφία Ξανθοπούλου μας μιλά για το πώς είναι να ασκεί κανείς μάχιμη δημοσιογραφία στην Θεσσαλονίκη το 2014, για το άδικο και χωρίς λόγο «μαύρο» της ΕΤ3 και τις επιπτώσεις που είχε αυτό αλλά και για το πώς ο κόσμος -ο οποίος σύμφωνα με την γνώμη της αρχίζει και σπάει τα δεσμά των μνημονίων- μπορεί να αντιδράσει.
Τέλος μας εξομολογείται πως πλέον εδώ και λίγο καιρό έχει την πιο γλυκιά ευθύνη του κόσμου…καθώς την επισκέφτηκε ο πελαργός!
Απολαύστε την συνέντευξη που ακολουθεί…

Μάχιμη δημοσιογραφία στη Θεσσαλονίκη του 2014…πως γίνεται αυτό; Ποιες είναι οι δυσκολίες;
Μιλάει για την δημοσιογραφία της εποχής μας...

«Ζούμε σε μια εποχή όπου το επάγγελμα της δημοσιογραφίας περνά ούτως ή άλλως  τη δική του κρίση. Από τη μία η τεχνολογία έχει λύσει τα χέρια, από την άλλη ενδεχομένως να δημιουργεί και προβλήματα. Κάποιες φορές,  υπάρχει περίπτωση μια είδηση που διαβάζεις στο ίντερνετ να μην είναι επαρκώς διασταυρωμένη ή στοιχειοθετημένη. Οφείλεις να έχεις γρήγορα αντανακλαστικά να την ελέγξεις χρησιμοποιώντας στο σωστό χρόνο σωστά τις πηγές σου. Επίσης, πλέον λόγω κρίσης, γινόμαστε ολοένα και λιγότεροι. Ο δημοσιογράφος σήμερα καλείται να καλύψει ειδησεογραφικά μια πληθώρα γεγονότων την ημέρα και δεν προλαβαίνει εκ των πραγμάτων να «αφομοιώσει» την είδηση»

Σε ποιο ραδιοφωνικό σταθμό είστε και ποιες είναι οι ώρες των εκπομπών σας;

«Εργάζομαι στη δημοτική τηλεόραση (TV100) και το δημοτικό ραδιόφωνο Θεσσαλονίκης (FM100). Καθημερινά παρουσιάζω την ατζέντα της ημέρας στην τηλεοπτική εκπομπή «ΑΚΟΥ ΝΑ ΔΕΙΣ» της δημοτικής τηλεόρασης Θεσσαλονίκης  με τη Μαρία Αναγνωστίδου και τον Κωνσταντίνο Λουτζιούδη. Παράλληλα, καθημερινά, από τις 7 έως τις 10πμ βρίσκομαι στην εκπομπή  «ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΝΑΥΣΙΚΑΣ» με τη Ναυσικά Γκράτσιου στο δημοτικό ραδιόφωνο Θεσσαλονίκης, όπου επιμελούμαι δημοσιογραφικά την εκπομπή. Επιπλέον, κάθε Κυριακή 2-4μμ παρουσιάζω τη ραδιοφωνική εκπομπή «Και…η Σοφία στον κόσμο της». Πρόκειται για μια πιο…χαλαρή ενημερωτική-ψυχαγωγική εκπομπή με έμφαση στο καλό ελληνικό τραγούδι και τις μουσικές όλων των εποχών. Σχολιάζουμε την επικαιρότητα μεταδίδοντας την ανάλογη μουσική».

Έρχεστε σε άμεση επαφή με τον κόσμο μέσω του ραδιοφώνου…τον αφουγκράζεστε…τι είναι αυτό που καίει τους Θεσσαλονικείς πιο πολύ αυτήν την περίοδο;

«Το κυκλοφοριακό. Η έλλειψη επαρκών μέσων μαζικής μεταφοράς. Η οικονομική κρίση και η εξαφάνιση επαγγελμάτων, που άλλοτε μεσουρανούσαν. Τα κλειστά καταστήματα στο κέντρο και τις συνοικίες, η έλλειψη υποδομών, η συνεχής αναμονή και η γραφειοκρατία σε θέματα που αφορούν την πόλη αλλά πρέπει να γνωμοδοτήσουν οι υπηρεσίες της πρωτεύουσας, οι απελπιστικά αργές εξελίξεις υλοποίησης του μετρό που έχει βλάψει την καρδιά του εμπορικού κόσμου».

Κατά πόσο έχει επηρεάσει το «μαύρο της ΕΤ3» τη λειτουργία της πόλης; Σας ενοχλεί που κλείσανε την ΕΤ3 εν μια νυκτί χωρίς λόγο;

«Η πόλη λειτουργεί χωρίς να υπάρχουν πλέον πολλές «φωνές» να προβάλουν τα καλά και τα κακώς κείμενα, τα προβλήματα και τις ανάγκες της. Βεβαίως και με ενοχλεί ως πολίτη πρώτα και ύστερα ως επαγγελματία δημοσιογράφο το “μαύρο της ΕΤ3”. Θυμίζει δικτατορικά καθεστώτα το κλείσιμο της ΕΡΤ εν μία νυκτί. Άλλο είναι να εξυγιάνεις ένα μέσο ενημέρωσης προχωρώντας σε εξορθολογισμό προσωπικού και αρμοδιοτήτων και άλλο να το κλείσεις με τη λογική του  «αποφασίζουμε και διατάζουμε». Η ΕΤ3 επιτελούσε ΤΕΡΑΣΤΙΟ έργο ενημέρωσης δίνοντας πληροφορίες για ό,τι συμβαίνει στην περιφέρεια και είχε εκπομπές υψηλού επιπέδου».

Ο κόσμος μπορεί να αντιδράσει ή όχι;

«Νομίζω πως ο κόσμος  πλέον μπορεί να αντιδράσει πιο αποτελεσματικά στις εκλογές. Είναι η μοναδική ουσιαστική ευκαιρία του να «τιμωρήσει» ή να επιδείξει τη δυσαρέσκειά του».

Έχετε φανταστεί πως θα ήταν η ζωή σας αν δεν ήσασταν δημοσιογράφος;
 «Προσωπικά, θεωρώ ότι η ουσία του δημοσιογραφικού επαγγέλματος συνίσταται στην επικοινωνία με τον πολίτη και καταγραφή της πραγματικότητας. Αγαπώ το επάγγελμά μου, όμως δεν το έχω εξιδανικεύσει. Όπως πολύ συχνά συνηθίζω να  λέω αστειευόμενη, όταν έρθει ανάγκη :  «δεν ανακαλύπτουμε την Αμερική! Ειδήσεις ψάχνουμε και λέμε. Αυτό είναι όλο». 
Με αυτή την έννοια, η ζωή μου θα ήταν μάλλον όπως είναι σήμερα και δοξάζω το Θεό για αυτό. Θα μπορούσα κάλλιστα να με φανταστώ και σε άλλα επαγγέλματα. Ένα παιδικό όνειρό μου είναι η δημιουργία ενός βιβλιοπωλείου, όπου θα κυριαρχούσε το παιδικό παραμύθι, η καλή μουσική και μια κούπα ζεστής σοκολάτας! Επίσης, θα μπορούσα να εργάζομαι στο...αεροδρόμιο»!



Πρόσφατα γίνατε μαμά…πως είναι η ζωή τώρα; Τι άλλαξε; Θα θέλατε το παιδί σας να ακολουθήσει τα δικά σας βήματα;

Πριν από λίγο καιρό έγινε μαμά...
«Όταν φέρνεις στον κόσμο ένα παιδί, αλλάζει ο κόσμος σου όλος. Η κοσμοθεωρία σου και ο τρόπος που έβλεπες τη ζωή. Πρόκειται για την πιο γλυκιά ευθύνη που νιώθεις πως δεν μπορείς να ζήσεις μακριά της. Θα ήθελα το παιδί μου να έχει τη δυνατότητα να επιλέξει το ίδιο αυτό που θα το κάνει ευτυχισμένο και δημιουργικό στη ζωή του κι εγώ να είμαι δίπλα του, όποτε με χρειαστεί».

Αν ήταν τώρα 20 χρονών θα το στέλνατε στο εξωτερικό να μείνει μόνιμα δεδομένου της κατάστασης της χώρας;

«Όπως σας είπα και παραπάνω, όλα εξαρτώνται από το τι θέλει και τι μπορεί και το ίδιο το παιδί. Αν οι συγκυρίες ήταν υπέρ του να φύγει στο εξωτερικό θα ακολουθούσα την επιθυμία του. Αλλά είναι πολύ νωρίς ακόμα για να σκέφτομαι τέτοια, δε νομίζετε»;

Αν γινόταν ένα ραδιοφωνικό debate και είχατε την ευκαιρία να κάνετε από μία ερώτηση στον Σαμαρά, στον Τσίπρα, στον Βενιζέλο, στον Κουβέλη, στον Κουτσούμπα και στον Καμμένο τι θα ρωτούσατε τον καθένα;
 
Να τι θα ρωτούσε τους πολιτικούς αρχηγούς...
«Απεχθάνομαι την πολιτική. Αναγκάζομαι να την ανέχομαι λόγω επαγγέλματος. Θα ρωτούσα λοιπόν,  όλους το ίδιο: «Έχετε διαβάσει το βιβλίο «Συναισθηματική νοημοσύνη» και «Τι σας λέει η λέξη «ενσυναίσθηση;;;;»»

Ποιο τραγούδι θα αφιερώνατε στον Λιάπη και ποιο στον Άκη;

«Στον Λιάπη νομίζω ταιριάζει απόλυτα «Ο Χαραμοφάης» του Γιάννη Μηλιώκα ενώ στον Άκη το «Αντιλαλούν οι φυλακές» του Μάρκου Βαμβακάρη».

Ποια θεωρείτε πως είναι η καλύτερη συνέντευξη που κάνατε ποτέ και γιατί;

«Όταν μίλησα με τα παιδιά του εργαστηρίου του συλλόγου συνδρόμου Down Β. Ελλάδος στη Θεσσαλονίκη. Ξέρετε, τα παιδιά αυτά φτιάχνουν θαύματα με τα χεράκια και τη φαντασία τους. Έχουν δημιουργήσει το ωραιότερο εργαστήριο μπομπονιέρας! Ήταν η πιο γλυκιά και συγκινητική στιγμή της επαγγελματικής ζωής μου. Ήταν μια συνέντευξη «δίδαγμα» για τη δύναμη της θέλησης».

Οι πολιτικοί είναι αυθάδεις και θρασύδειλοι ή οι χειροκροτητές τους;


«Οι χειροκροτητές τους είναι άξιοι της μοίρας τους. Δε θα δουν ποτέ το φως και την αλήθεια του κόσμου τούτου».

Ραδιόφωνο, τηλεόραση, εφημερίδα ή site σε ποια Μέσα προτιμάτε να εργάζεστε και γιατί;

Λατρεύει το ραδιόφωνο 
«Λατρεύω το ραδιόφωνο γιατί είναι «ζεστό» μέσο, όπως μαθαίναμε στην επικοινωνιολογία τον καιρό των φοιτητικών χρόνων. Η τηλεόραση έχει επίσης τις δικές της χάρες, αλλά ενίοτε είναι πιο σκληρή. Η εφημερίδα διακρίνεται για την απαράμιλλη γοητεία της. Κοινός παρονομαστής όλων η ενημέρωση και η επικοινωνία. Τείνω όμως περισσότερο προς το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, λόγω αμεσότητας».

Αν σας ζήταγαν να οργανώσετε μια εκπομπή πολύωρα η οποία θα ήταν αφιερωμένη στην μακεδονική ιστορία πως θα την δομούσατε και ποια θέματα θα αναδεικνύατε;


«Το κύριο θέμα της εκπομπής θα αφορούσε στο Μακεδονικό ζήτημα από τα αρχαία χρόνια έως τις μέρες μας. Θα υπήρχαν βεβαίως τρεις βασικές ενότητες που αφορούν στις γεωγραφικές, γλωσσικές και θρησκευτικές παραμέτρους του ζητήματος. Μια δεύτερη ενότητα θα αφορούσε στο Μακεδονικό Αγώνα και το τρίτο μέρος θα αναφερόταν στην απελευθέρωση της Μακεδονίας και της Θεσσαλονίκης. “Η Μακεδονία στη σημερινή εποχή” θα ήταν το τελευταίο θέμα συζήτησης με ειδικούς αναλυτές και ιστορικούς».

Ποια προσωπικότητα θα θέλατε να φιλοξενήσετε στην εκπομπή σας και γιατί;


«Τον Σταύρο Ξαρχάκο και το Δήμο Μούτση. Τους θεωρώ αθόρυβες υπερδυνάμεις της πνευματικής και μουσικής ιστορίας αυτού του τόπου. Επίσης, και τον Βασίλη Τριανταφυλλίδη (κατά κόσμον Χάρυ Κλυν). Έχουμε να μάθουμε πολλά από αυτούς τους ανθρώπους».

Τέλος, πιστεύετε ότι πρέπει σαν πολίτες να ενεργοποιηθούμε για να σπάσουμε τα δεσμά των μνημονίων;


«Δε νομίζω ότι ως πολίτες είμαστε απαθείς ή “απενεργοποιημένοι”. Η κρίση ως επί το πλείστον,  έδειξε  ότι συνεργαζόμαστε και είμαστε αλληλέγγυοι  κόντρα στα μνημόνια. Θεωρώ πως είναι και αυτό ένα είδος “επανάστασης” για να σπάσουμε τα δεσμά των μνημονίων,  καθώς παύει σιγά-σιγά ο καθένας να κάθεται μόνο στον καναπέ του και να σχολιάζει εκ του ασφαλούς ό,τι συμβαίνει γύρω του. Βεβαίως όμως,  και θλίβομαι για αυτό, υπάρχουν ακόμη εκείνοι που επιθυμούν “να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα”...»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου