Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014

Anna Capone Papas: Μια σοπράνο διεθνούς βεληνεκούς «αποκαλύπτεται» στο ΠΙΝΑΚΙΟ

Η EUROVISION  ήταν μια  πολύ ωραία εμπειρία μέχρι εκεί  που κράτησε

Έχω νιώσει  απογοήτευση όχι δεύτερη....επειδή  έχει τύχει να διαλέξουν άλλη  επειδή είχε κονέ,  αλλά όχι την χάρη!

«Στην Ελλάδα  των 450 ευρώ  η μουσική είναι ακριβό σπορ»

 «Το τραγούδι είναι ένας  τρόπος  ψυχοθεραπείας...μας βοηθάει να ξεφεύγουμε   από  πολλές καταστάσεις! Είναι  η παρηγοριά  μου»

«Στον  Σαμαρά  και στον Τσίπρα  και τα συναφή  θα αφιέρωνα  το ίδιο τραγούδι  του  Κηλαηδόνη το  «Λέμε ΝΑΙ» 


Πριν λίγους μήνες ήταν εξώφυλλο στα πιο μεγάλα μουσικά περιοδικά της Ευρώπης αλλά και στο Πρώτο Θέμα καθώς ήταν η Ελληνίδα σοπράνο που παραλίγο να μπει στην Eurovision εκπροσωπώντας την Ελβετία. Δεν έκοψε πρώτη το νήμα ωστόσο η εμπειρία αυτή μόνο θετικές εικόνες της άφησε. Ο λόγος για την Anna Capone Papas η οποία μιλά στο Πινάκιο για την μουσική, για τον Χατζιδάκι, για την Παιδεία στην Ελλάδα…αλλά και για τους μαθητές της, καθώς η αγάπη της για την μουσική της επέβαλε υποσυνείδητα να την διαδώσει…Ωστόσο σχολιάζει την πολιτική επικαιρότητα με το δικό της τρόπο αφιερώνοντας τραγούδια σε Σαμαρά και Τσίπρα.
Παρακαλώ τυπώστε και κρατήστε αυτή την συνέντευξη γιατί η Anna Capone Papas θα διαγράψει μεγάλη ιστορία στον μουσικό πολιτισμό εντός αλλά κυρίως εκτός συνόρων. Είναι τιμή μας που στο ΠΙΝΑΚΙΟ παρουσιάζουμε μια σοπράνο διεθνούς βεληνεκούς στην γέννηση της…




Συνέντευξη & Φωτογραφίες: Λευτέρης Χ. Θεοδωρακόπουλος για το Πινάκιο




Anna Capone Papas ποια είσαι, με τι ασχολείσαι; Θα μας συστηθείς;

«Είμαι  η Αnna  Capone  Papas και ασχολούμαι  με  τη μουσική  από 9 χρονών! 
Ξεκίνησα  με  μαθήματα πιάνου, αποφοίτησα  από  το μουσικό σχολείο Ιλίου και  στα  15 μου ξεκίνησα  μαθήματα  κλασσικού  τραγουδιού! Τα τελευταία χρόνια  διδάσκω  τραγούδι και πιάνο, συμμετέχω σε διάφορες  παραστάσεις  και  τέλος έχω μια δική  μου μπάντα  με το όνομα  ''Anna  Capone  Papas  and  the mafia''».


Πόσα χρόνια ασχολείσαι με την μουσική;


«16  χρόνια  περίπου…»

Θυμάσαι την πρώτη φορά που τραγούδησες;


«Ναι, στο δημοτικό  έκανα παραστάσεις  θεάτρου και μουσικής  μπροστά  στους συγγενείς  μου, αλλά τραγουδούσα και στη χορωδία  του σχολείου....πρώτη φορά  τραγούδησα  μόνη μου σε μια συναυλία  το ''Σ'αγαπώ γιατί είσαι ωραία''  και θυμάμαι  το  πόσο πολύ έτρεμα από το άγχος μου  όπου ένιωθα  πως θα κοπεί η φωνή  μου».

Πότε αποφάσισες να ασχοληθείς με την μουσική της όπερας και τι ήταν αυτό που σε ώθησε;

«Οι  γονείς  μου και οι καθηγητές  μουσικής στο μουσικό σχολείο  με άκουγαν και  με ρώτησαν αν ήθελα να ακολουθήσω  μαθήματα  τραγουδιού  οπότε στα 14  μου πήγα  να με ακούσει ένας πολύ  γνωστός  βαρύτονος και μου είπε όταν φτάσω  15 χρονών  να ξεκινήσω κλασσικό τραγούδι...όπως και έγινε  την επόμενη χρονιά!Η μητέρα μου  μου αγόραζε  CD  με κλασσική  μουσική  όταν ήμουν 9χρονών, οπότε  από μικρούλα  είχα  τέτοια ακούσματα, υπήρξα τυχερή»!


Στην Ελλάδα μπορεί εύκολα ένας νέος του δικού σου μουσικού επιπέδου να βρει εύκολα πόρτες ανοιχτές;

«Πολύ  δύσκολο.....και   είναι τόοοοοσο καλά  κλειδωμένες  οι ελάχιστες  πόρτες  που υπάρχουν....και τα κλειδιά  τα έχουν συγκεκριμένα  άτομα».


Νιώθεις ότι οι μετριότητες σε τραβάνε πίσω; Ρωτώ γιατί δυστυχώς επικρατεί η εφαρμογή του ρητού ότι όταν κάτι δεν το φτάνω το γονατίζω για να έρθει στο ύψος μου. Το έχεις υποστεί εσύ αυτό;

 «Ναι  ευτυχώς το έχω υποστεί... και λέω  ευτυχώς , διότι  αν δεν γνωρίσεις  το μέτριο.....πως θα εκτιμήσεις  το  τέλειο;»


Το κάλεσμα από την Ελβετία για την Eurovision πριν λίγους μήνες ήταν μια απάντηση στους επικριτές σου;

«Δεν ασχολούμαι  με περιττά πράγματα...,γιατί έτσι χάνω το δρόμο μου αν κάτσω να ασχοληθώ με το τι λέει ο καθένας...,αλλά  μ’ αρέσει να έχω εχθρούς στη δουλειά μου, αυτό δείχνει ότι ίσως κάτι κάνω καλά!! Όσο για τη EUROVISION  ήταν μια  πολύ ωραία εμπειρία μέχρι εκεί  που κράτησε...,  η οποία βοήθησε να με γνωρίσει ο κόσμος!
 Το πιο σημαντικό άτομο που γνώρισα  τότε  και θέλω να μείνει  για  πάντα στη ζωή  μου, είναι η  ''παραγωγάρα''  μου  που είναι δίπλα μου σε όλα, ο Τίτος Γεωργιάδης»!


 Αλήθεια πώς ήταν η εμπειρία της Eurovision;

 «Πολύ  άγχος....,αλλά  το διασκέδασα!!! ήταν κάτι  ιδιαίτερο για μένα...»

 Σε ποιο σημείο έφθασες;


«Στα γκάλοπ  βγαίναμε  μέσα στους 9 καλύτερους από τους 158  από όλη την Ευρώπη, όμως δεν μάθαμε  ποτέ τις  ψήφους  που  πήραμε! Τελικά οι Ελβετοί επέλεξαν μόνο Γερμανούς και  Ελβετούς...»

 Θα ξαναπήγαινες στο συγκεκριμένο διαγωνισμό;
         

«Αν με επέλεγαν  φυσικά! Είναι ένα  όμορφο πανηγυράκι  που  αν δε το  πάρεις σοβαρά και απλά  το δεις σαν παιχνίδι.......τότε σίγουρα θα περάσεις  πολύ καλά»!

Αλήθεια Άννα εκτιμάς πως η εικόνα ενός καλλιτέχνη είναι πιο πάνω από την φωνή του;

«Πάνω από όλα είναι η φωνή.....τα υπόλοιπα αν χρειάζεται να αλλάξουν.......ΑΛΛΑΖΟΥΝ»! 


Σε ενοχλούν αυτή που σε κρίνουν από την εικόνα και όχι από την φωνή;

 «Δεν  μου έχει τύχει αυτό ποτέ!!!  Αν καταφέρεις  με την φωνή σου να περάσεις στον ακροατή  τα συναισθήματα  που θέλεις...τότε δε θα  κοιτάξει καν την εικόνα...θα τον έχεις μαγέψει».

Έχεις νιώσει ποτέ δεύτερη επειδή έχουν προτιμήσει κάποια άλλη που δεν έχει τα δικά σου φωνητικά προσόντα αλλά είχε πιο θηλυκή εμφάνιση και συμπεριφορά;

«Έχω νιώσει  απογοήτευση όχι δεύτερη....επειδή  έχει τύχει να διαλέξουν άλλη  επειδή είχε κονέ,  αλλά όχι την χάρη!
Εκεί με έχει πάρει από κάτω και  θέλω να  τα παρατήσω όλα.....όμως  ξαναβρίσκω τη δύναμη και το πείσμα της ταυρίνας και συνεχίζω». 

 Είναι ανασφάλεια όταν ένας καλλιτέχνης στέκεται κυρίως στην εξωτερική του εμφάνιση;


«Τεμπελιά  θα έλεγα  κυρίως.....χαχαχα    όπως είναι δύσκολο να φτιάξεις ένα σώμα έτσι δύσκολο είναι να  φτιάξεις  τη σωστή τεχνική  στη φωνή».

 Εκτιμάς ότι ο έρωτας ο βαθύς έρωτας είναι σημείο αναφοράς για την τέχνη σου;

 «Είναι έμπνευση για μένα ο έρωτας.....όταν  ερωτεύομαι  και όταν πληγώνομαι  γράφω  μουσική και στίχους».

Έχεις βιώσει τέτοια κατάσταση (ερωτική) και αν ναι, πως το απέδωσες μέσα από την φωνή σου;

 «Το τραγούδι είναι ένας  τρόπος  ψυχοθεραπείας...μας βοηθάει να ξεφεύγουμε   από  πολλές καταστάσεις! Είναι  η παρηγοριά  μου! Έχω βιώσει τέτοιες καταστάσεις και  η κάθαρση έρχεται  αφού γράψω  ένα τραγούδι και  στο τέλος  το  τραγουδήσω»!

Έχεις γράψει τραγούδι για άντρα, αν ναι μπορείς να μας γράψεις κάποιους στίχους του;

«Ναι, έχω  γράψει...αλλά  είναι κάτι προσωπικό...και δε  θα ήθελα να  αναφερθώ  σε αυτό».

Η απόρριψη είναι αυτή που γεννά την έμπνευση;

«Τα  συναισθήματα  είναι η έμπνευση...ακόμα και η απόρριψη είναι ένα συναίσθημα».

Αν ξαναζούσες τη ζωή σου θα έσβηνες τα λάθη σου ή θα τα βίωνες ξανά;


«Φυσικά και όχι, τα λάθη  μας  ωριμάζουν...τα έχουμε ανάγκη, ώστε να γινόμαστε καλύτεροι  άνθρωποι!!!
Όπως έλεγε και ο Σωκράτης  ο φιλόσοφος , αν δεν υπάρχει το κακό  πως θα ξέρεις ποιο είναι το καλό»!
Είμαστε η χώρα των αντιθέσεων;

«Θέλουμε να είμαστε, αλλά δυστυχώς  ζούμε σε μια ουτοπία...»

Με αφορμή την παραπάνω ερώτηση να σου θέσω το εξής .Πως είναι δυνατόν εδώ να έχει γεννηθεί και να έχει μεγαλουργήσει ο Μάνος Χατζιδάκις και αυτός ο λαός να μην έχει μουσική Παιδεία;

  «Πολύ ωραία..θα σου απαντήσω κι εγώ  με  ερώτηση  φίλε Λευτέρη..., έχεις δει  καθόλου το βιβλίο μουσικής  στις τάξεις του δημοτικού; Δες το και θα καταλάβεις....δυστυχώς  στην Ελλάδα  των 450 ευρώ  η μουσική είναι ακριβό σπορ».

 Σε ενοχλεί το γεγονός ότι στα σχολεία δεν διδάσκεται καν η Μουσική;
     

«Διδάσκεται, αλλά όχι σωστά! Δεν μπορούν να είναι  όλοι οι μουσικοί  δάσκαλοι, κάποιοι θα είναι σολίστες και κάποιοι  θα έχουν μεταδοτικότητα  ώστε να μπορούν να διδάξουν, αυτό θα έπρεπε  να το ελέγχει  το Υπουργείο Παιδείας, αλλά αυτά είναι ψιλά  γράμματα»!

Εσύ μαθαίνεις στα παιδιά μουσική. Τι τους «καλλιεργείς»  και πως;
«Πρώτα  από όλα  τους μαθαίνω  να αγαπάνε τη μουσική... να  είναι ο κολλητός τους φίλος....να ηρεμούν μέσα από αυτή και να  διασκεδάζουν! Η μουσική δεν είναι μάθημα, αλλά απελευθέρωση  των συναισθημάτων μας»!

Αυτά τα παιδιά, οι μαθητές σου φοβούνται για το μέλλον; Η δασκάλα τους, εσύ το φοβάσαι;
         

 «Δεν μου αρέσει να βλέπω το μέλλον, αλλά το παρόν! Οπότε  προσπαθώ να κάνω   μαζί  με τους μαθητές  μου διάφορα  πάνω  στη  μουσική  και ώστε όταν κάνουμε μάθημα να ταξιδεύουμε  στον δικό μας  μουσικό κόσμο  όπου εκεί μιλάνε  μόνο τη γλώσσα της μουσικής»!

Έχεις σκεφτεί να πας στο εξωτερικό προκειμένου να βρεις το δικό σου επαγγελματικό καταφύγιο εφόσον εδώ ο δρόμος της καριέρας είναι στρωμένος με αγκάθια;


 «Και τώρα  που μιλάμε  το σκέφτομαι ίσως για Νορβηγία ή Νέα Υόρκη...»

Αν για μια μέρα γινόσουν υπουργός Πολιτισμού τι θα έκανες εκείνη την ημέρα;
   
«Θα   δημιουργούσα  2  τεράστιες  Ακαδημίες  μουσικής με δωρεάν φοίτηση  για τα παιδιά  με  άνεργους γονείς  και με πολύ  χαμηλά δίδακτρα  για  όλους  τους υπόλοιπους»! 



Για το τέλος θέλω  αφιερώσεις με αιτιολογία όμως. Και εξηγούμαι:
Στον Σαμαρά ποιο τραγούδι θα αφιέρωνες και γιατί;
Αντίστοιχα στον Τσίπρα; Στους μαθητές σου;
Και τέλος - τέλος στο πιο μεγάλο σου έρωτα…

«Στον  Σαμαρά  και στον Τσίπρα  και τα συναφή  θα αφιέρωνα  το ίδιο τραγούδι  του  Κηλαηδόνη  το  Λέμε ΝΑΙ   https://www.youtube.com/watch?v=8vi8FqnN5aE  ( δεν είμαι πολιτικοποιημένη, απλά  βλέπω τι συμβαίνει στη χώρα μου και κρίνω )


Στα μαθητούδια  μου θα αφιέρωνα  αυτό!!!!   To  My  favorite  thing από την ταινία  Η Mελωδία  της  Ευτυχίας!  https://www.youtube.com/watch?v=ikpj24WMOLw

Και τέλος στον πιο μεγάλο μου έρωτα  ΟΤΑΝ τον γνωρίσω θα ήθελα να του αφιερώσω το Besame mucho και να το τραγουδάω εγώ!!!

https://www.youtube.com/watch?v=LLsg_Lk819s »












Ακούστε το ηχητικό αρχείο από την συνέντευξη της Anna Capone Papas στο idradio.gr και στην εκπομπή mind-attack

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου