Κυριακή, 1 Ιουλίου 2012

«Έχω ανάγκη από λεφτά. Πουλάω το νεφρό μου»…

Εκατοντάδες είναι οι Έλληνες που πουλάνε τα ζωτικά τους όργανα για να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους σε τράπεζες και λοιπές τρέχουσες ανάγκες
«Είμαι 56 ετών, απολύτως υγιής. Έχω μεγάλη ανάγκη για λεφτά. Πουλάω το νεφρό μου. Τιμή, 150.000. Θανάσης. Τηλ. 6988…». Σας φαίνεται τραβηγμένο; Κι όμως, είναι μια από τις δεκάδες αγγελίες που έχουν κατακλύσει -κυρίως- το Διαδίκτυο, από απεγνωσμένους Έλληνες. Γιατί το Μνημόνιο, οι κυβερνήσεις και οι πολιτικοί μας που «σώζουν» τη χώρα, εκτός από τους 3.000 αυτόχειρες, δημιούργησαν και αυτή την τάξη: Τους απελπισμένους Έλληνες που έχουν φτάσει στο σημείο να πουλάνε ένα ζωτικό τους όργανο, ώστε να ξεχρεώσουν.
Στην Ελλάδα της κρίσης, αυτό έχει γίνει… μόδα. Οι εισπρακτικές εταιρίες εκβιάζουν, οι δανειστές, οι τοκογλύφοι. Και οι ταπεινοί πλέον και καταφρονεμένοι Έλληνες, κάνουν τρελά πράγματα για να επιβιώσουν. Το θέμα άνοιξε η εφημερίδα “New York Times”, η οποία κάνει λόγο για μαύρη αγορά οργάνων σε χώρες της Ευρώπης. Οι NY Times μιλούν για «αναπτυσσόμενη βιομηχανία» ανθρώπων που αναγκάζονται να πουλήσουν τα νεφρά, τους πνεύμονες ή το μυελό των οστών, προκειμένου να ανταποκριθούν στις οικονομικές τους υποχρεώσεις.
«Αντιμετωπίζοντας την φτώχεια, κάποιοι Ευρωπαίοι επιθυμούν να πουλήσουν όργανά τους {…}. Η εξάπλωση των παράνομων πωλήσεων οργάνων στην Ευρώπη υποκινείται από το Διαδίκτυο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αδίστακτοι έμποροι εκμεταλλεύονται την οικονομική εξαθλίωση», αναφέρει το δημοσίευμα. Διαβάστε την συγκλονιστική συνέχεια στην itabloid.gr και συγκεκριμένα εδώ http://www.itabloid.gr/?p=4016

2 σχόλια:

  1. Είναι πραγματικά τραγικό Έλληνες συμπολίτες μας να έχουν μπει σε αυτή τη διαδικασία πώλησης οργάνων. Σίγουρα αυτό δεν είναι λύση για κανένα οκονομικό πρόβλημα. Πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε στα σοβαρά. Ίσως πρέπει να ξεκινήσουμε από εθελοντική δουλειά, να δούμε τι χρειάζεται που χρειάζεται, ποιος χρειάζεται και να προσπαθήσουμε να το οργανώσουμε. Είναι βέβαιο ότι θα βρεθούν και άνθρωποι και θα διαπιστωθούν ανάγκες. Μέσα από όλη αυτή τη διαδικασία νομίζω ότι θα πάμε λίγο μπροστά και θα μπορέσουμε να σταθούμε καλύτερα στα πόδια μας. Καλή δύναμη και καλή συνέχεια σε όλους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή