Μικροί αρχαιολόγοι στην Αιανή

Μια πολύ όμορφη πρωτοβουλία που συνδυάζει Πολιτισμό και Ιστορία θα λάβει χώρα την επόμενη Παρασκευή στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αιανής την Παρασκευή στις 11 Οκτωβρίου.

Το Μουσείο θα ανοίξει τις πύλες του για να υποδεχθεί  μαθητές της Γ΄ Γυμνασίου.

 Οι μαθητές θα ξεναγηθούν ανά ομάδες στο Εργαστήριο Συντήρησης και θα έρθουν σε επαφή με τα τεχνολογικά μέσα, τα υλικά και τον εξοπλισμό για τη συντήρηση. Θα τους ζητηθεί να παίξουν το ρόλο του συντηρητή και να σταματήσουν το χρόνο, δίνοντας ζωή σε σύγχρονα κεραμικά που έχουν υποστεί φθορές, ώστε να κατανοήσουν τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσουν για να συντηρηθούν σωστά. Παράλληλα, θα έχουν την ευκαιρία να ξεναγηθούν στην Έκθεση του Μουσείου, εστιάζοντας στη συντήρηση των αντικειμένων, σε συνδυασμό με προβολή power point με τον τίτλο «Από την ανασκαφή στην Έκθεση του Μουσείου».

Παναγιώτης Χωλόπουλος: Βαριά κληρονομιά η παραδοσιακή μας μουσική

«Με χαροποιεί το γεγονός ότι η νεολαία μας είναι κοντά στο ποντιακό και χαίρομαι που σε κάθε εμφάνιση τραγουδάμε παρέα»

Ο Παναγιώτης Χωλόπουλος είναι ένας καλλιτέχνης εξαιρετικός, ένας άνθρωπος που έχει γαλουχηθεί με την ποντιακή μουσική η οποία είναι ενσωματωμένη στο DNA του. Ο ίδιος είναι συνεχιστής της πλούσιας παράδοσης και μάλιστα την επεκτείνει. Είναι από τους νέους ανθρώπους που μοχθούν για τον Πολιτισμό και δίνουν μάχες γι’ αυτόν.

Συνέντευξη στον Λευτέρη Χ. Θεοδωρακόπουλο για το Πινάκιο

Ο Παναγίωτης Χωλόπουλος μιλάει στο Πινάκιο όχι μόνο για το ποντιακό τραγούδι αλλά συνολικά για το παραδοσιακό. Τον χαροποιεί το γεγονός πως οι νέοι αρχίζουν και επιστρέφουν στις πολιτισμικές ρίζες τους. Μιλά για την μαγεία που εκπέμπεται από τους ήχους τις παράδοσης και πως αυτοί ενώνουν τον κόσμο… Απολαύστε την συνέντευξη που ακολουθεί!

Βάγια Μαυρομάτη: Από την πασαρέλα στην...Κουζίνα

Η Βάγια Μαυρομάτη κάνει τα πρώτα της βήματα στην μαγειρική με επιτυχία 

Το περιττό λένε πως είναι το αλάτι της ζωής. Πως θα ήταν τα φαγητά άραγε χωρίς αλάτι; Πως θα ήταν οι συνταγές χωρίς φαντασία και παράδοση; 

Η μαγειρική είναι τέχνη που προϋποθέτει αγάπη, δημιουργία και προσήλωση.

Για χάρη της μαγικής αυτής Τέχνης η Βάγια Μαυρομάτη μεταπήδησε από το μόντελινγκ και αποφάσισε να γίνει σεφ. Ένας δρόμος δύσκολος και απαιτητικός. Μα η Βάγια έχει πεισμώσει και φαίνεται να τα καταφέρνει περίφημα. Αυτό το «μαρτυρούν» και οι γαστρονομικές της δημιουργίες οι οποίες είναι πασπαλισμένες με φαντασία και μεράκι. Πάρτε και εσείς μια γεύση…

Συνέντευξη στον Λευτέρη Χ. Θεοδωρακόπουλο για το Πινάκιο

Από μοντέλο στην κουζίνα και μάλιστα σε απαιτητική κουζίνα. Πως ήταν αυτή η μεταβολή;

«Η μόδα με την μαγειρική  έχουνε κοινό άξονα την ομορφιά και την δημιουργία. Είναι ένα μεγάλο βήμα της καριέρας μου και καθοριστικό, φυσικά αυτό δεν σημαίνει πως θα χαθώ από την μόδα μπορώ πλέον να προβάλλω και τα πιάτα μου . Η θεωρία μου είναι η εξής όταν μπεις στα κορυφαία και συνεργαστείς με τους καλύτερους μαθαίνεις να υπερβαίνεις τα προσωπικά σου όρια και  φτάνεις και εσύ σε ένα ύψιστο επίπεδο. Στην πράξη φυσικά δεν είναι τόσο εύκολο όσο ακούγετε, το να είσαι  όμορφη γυναικά και μάλιστα αρχάρια  και σε απαιτητική κουζίνα είναι πολύ δύσκολο διότι υπάρχει μεγάλος ρατσισμός, πίεση, απαιτητικότητα και όχι μόνο  . Σε αυτό το σημείο θα παρομοίαζα την κουζίνα  ως ένα στρατιωτικό έδαφος μάχης που  για να επιβιώσεις  απαραίτητη προϋπόθεση είναι να είσαι σκληρός και  εκπαιδευμένος διότι οι καλοί στρατιώτες για να κερδίσουν την μάχη απαιτούν και ισάξιους συνάδελφους. Αρά για έναν μη έμπειρο όπως εγώ στην προκείμενη φάση ήταν δύσκολη μεταβολή και όπως λένε στο χωριό μου χρειάζεται γερά κότσια και γερά νεύρα για να  ανταπεξέλθεις  τίποτα δεν είναι όμως δύσκολο όταν  το θέλεις πολύ και το αγαπάς…» 

Καλλιόπη Ντάλλα: Σκιτσογράφος της Νέας Γενιάς δηλώνει «ΠΑΡΩΝ» στο ΠΙΝΑΚΙΟ

Μια εικόνα ισοδυναμεί με 1000 λέξεις. Στις εφημερίδες η θέση την εικόνων και των φωτογραφιών είναι πολύ σημαντική, πόσο μάλλον στο ΠΙΝΑΚΙΟ.

Ωστόσο πάντα ξεχωριστές θέσεις, είχαν τα σκίτσα. Μέσα στις γραμμές και τα σχέδια των μυτών των μολυβιών χώραγε η πολιτική- και όχι μόνο- επικαιρότητα αλλά και μηνύματα σημαντικά.

Πάντα φοβόμουν και ακόμη το κάνω και προσέχω να μη γράψω κάτι μηνήσιμο.

Ο σκιτσογράφος δεν φοβόταν ποτέ, κάθε άλλο όσο επικριτικός και να ήταν ακόμη και οι πιο σκληροί και απρόσιτοι πολιτικοί, καλλιτέχνες κ.α υποκλινόντουσαν στο μοναδικό ταλέντο του ή χάρισμα αν προτιμάτε. Γιατί αγαπητοί μου αναγνώστες χάρισμα είναι να δίνεις μηνύματα ζωής μέσα από ένα σκίτσο. Η φιλοσοφία του ΠΙΝΑΚΙΟΥ είναι να δίνει βήμα σε νέους ανθρώπους.

Είμαι πολύ υπερήφανος γιατί θαρρώ πως ανακάλυψα ένα ταλέντο στο σκίτσο. Μια 27χρονη κοπέλα από την Κοζάνη την Καλλιόπη Ντάλλα, που δεν έχει πάει σε καμία σχολή αλλά το έχει έμφυτο το ταλέντο. Θα ήθελα να την ευχαριστήσω δημόσια όχι μόνο για τα σκίτσα που έφτιαξε για το ΠΙΝΑΚΙΟ, αλλά για όλα. Και είμαι σίγουρος πως θα φτάσει ψηλά, αν το κυνηγήσει.

Δύο σκίτσα…. Από την Καλλιόπη Ντάλλα. Στο ένα όταν ένα πλοίο βυθίζεται, εκείνη τη στιγμή δεν κοιτάς τι το βύθισε αλλά να το σώσεις και αν δεν μπορείς να σωθείς. (Σε αντίθεση με ότι γίνεται αυτή τη στιγμή που οδηγούμεθα στα άπατα).

Στο άλλο σκίτσο Σαμαράς και Παπανδρέου παίζουν ποδόσφαιρο με μπάλα την …Ελλάδα και ο κόσμος στο φόντο διαμαρτύρεται για τις απεργίες, τις απολύσεις, τη ζωή του, για τις αποκρατικοποιήσεις, για την ανεργία και για τις περικοπές των συντάξεων, ενώ ένα πανό διερωτάται ως πότε θα παίζουν μπάλα αυτοί;;