Όταν νωρίς το απόγευμα της 6ης Μαϊου άρχισαν να
φτάνουν τα ευχάριστα μαντάτα στην Κουμουνδούρου από τα exit polls της
συνεργαζόμενης με τον ΣΥΡΙΖΑ εταιρείας VPRC του Χρ. Βερναρδάκη, το κλίμα έγινε
πανηγυρικό. Η δεύτερη θέση έμοιαζε «κλειδωμένη», ενώ κάποια στελέχη έβλεπαν
ακόμα πιο ψηλά.
Η ατμόσφαιρα όμως «πάγωσε» προς στιγμήν, όταν ένα στέλεχος
της «παλιάς φρουράς» έκρινε πως πρέπει να υπενθυμίσει κάτι σχεδόν ξεχασμένο:
«Έχει γούστο να είμαστε πρώτοι και το μπόνους να το πάρει ο Σαμαράς».
Ακολούθησε μικρή σιγή. Το «αστείο» άγγιζε τα όρια της
τραγικής ειρωνείας. Το χειρότερο, αναδείκνυε την ανετοιμότητα της ηγεσίας του
ΣΥΡΙΖΑ να διαχειριστεί ένα βασικότατο ζήτημα πριν φτάσει στις κάλπες. Την
ολοκλήρωση και αναγνώρισή του ως αυτοτελές και ενιαίο κόμμα.
Και για 130.000
ψήφους μόλις, όσες υπολείπεται ο ΣΥΡΙΖΑ από τη ΝΔ, ο Πρ. Παυλόπουλος θα
αποδεικνυόταν «προφήτης», αφού όταν έφτιαχνε τον εκλογικό νόμο, πρόσθεσε στους
όρους για το «δώρο» των 50 εδρών, ότι αυτό θα δίνεται μόνο εφόσον το πρώτο
κόμμα είναι… κόμμα και όχι συνασπισμός πολιτικών κινήσεων η συμμαχία
κομμάτων.
Έτσι ευτυχώς, οι «καρδιές γύρισαν στη θέση τους», αφού η
πολιτική ανατροπή δεν έφτασε μέχρι το θαύμα. Αλλά συγχρόνως προέκυψε και η
πρώτη πολιτική προτεραιότητα για τον Αλέξη Τσίπρα ενόψει των νέων εκλογών: η
γρήγορη μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαίο κόμμα. Γιατί τώρα, δεν παίζουμε. Η
πρωτιά στις εκλογές της 17ης Ιουνίου είναι εφικτός πια στόχος για
τον ΣΥΡΙΖΑ.
