Η
Σοφία Καλιφατίδου είναι εικαστικός ανερχόμενη καλλιτέχνης.
Τα
έργα της είναι άξια θαυμασμού και προσηλώνουν ακόμη και τον πιο απαιτητικό
κριτή.
Η
ίδια μιλάει στο «Καρφί» για την Τέχνη της, για τις αγαπημένες της δημιουργίες και τα μηνύματα που περνάει μέσα από αυτές ενώ
ταυτόχρονα επισημαίνει πως αν η ελληνική πολιτική ήταν πίνακας θα ήταν το Χάος.
Συνέντευξη στον
Λευτέρη Χ. Θεοδωρακόπουλο
Μοιράζεται
μαζί μας το έργο που θα ήθελε να φτιάξει σε τοίχο της πόλης της, ενώ εξηγεί πως
η παιδεία έχει κολλήσει σε απαρχαιωμένες μεθόδους. Δεν κρύβει την αγάπη της για
το κόκκινο και τον Ολυμπιακό και μάλιστα έχει ζωγραφίσει πολλούς πίνακες και μπλούζες
με θέμα την πειραϊκή ομάδα αλλά και φάσεις που έχουν γράψει ιστορία.
Σοφία Καλιφατίδου,
εικαστικός…Πως ξεκίνησες αυτό το ταξίδι στην Τέχνη σου και ποιοι σταθμοί ήταν
κομβικοί για εσένα;
Η
αλήθεια είναι πως από πολύ μικρή ηλικία ένιωθα μια έλξη στον κόσμο της τέχνης.
Η ενασχόληση μου με την ζωγραφική συναντάται στα πρώτα χρόνια της ζωής μου.
Ήταν μια συνήθεια, καθημερινή σχεδόν, που είχαν και οι γονείς μου. Η ζωγραφική
ήταν και είναι ο τρόπος έκφρασης μου, κάθε έντονο συναίσθημα αποτελούσε
εφαλτήριο έμπνευσης. Σημαντικές αλλαγές στον τρόπο που αποτύπωνα τα έργα μου
όταν έφτασα στην εφηβική μου ηλικία και ειδικά μετά την απώλεια του πατέρα μου.
