Το παιχνίδι της Ελπίδας

Το κυνήγι της ευτυχίας και όχι της €υτυχίας

Από την Τζούλια Ρούσση

Ήρθε λοιπόν και η νέα χρονιά, σιωπηλά και χωρίς τυμπανοκρουσίες, ήσυχα και διστακτικά, ίσως η λιγότερο καλοδεχούμενη. Μπήκε το 2011! ευτυχισμένο 2012.

Το ΔΝΤ είναι στη καθημερινότητα μας, ο Ντόμινίκ συνδαιτυμόνας στο καθημερινό τραπέζι, η ανεργία και η κρίση ίσως οι λέξεις με τη μεγαλύτερη χρήση....Έννοιες όπως η Φιλία, η Αγάπη και η Συντροφικότητα κρύφτηκαν.... σου λέει δε τις θυμάται κανείς। Ο 'Έρωτας έβαλε τα βέλη στη φαρέτρα και ελπίζει σε καλύτερες ημέρες... Ο Ενθουσιασμός έχασε το Κέφι του και έκατσε δίπλα στη Γκρίνια και την Απάθεια.
Και όμως η Ελπίδα το βαλε πείσμα και είπε ότι δεν πάει πουθενά! Ζήτησε και τη βοήθεια του Ήλιου και τον παρακάλεσε να μη την εγκαταλείψει στο δύσκολο έργο της και αυτός δε της χάλασε χατίρι, εξάλλου όλοι ξέρουν ότι η Ελπίδα δεν εγκαταλείπει εύκολα το παιχνίδι!! Έτσι η Ελπίδα μέσα στις ηλιόλουστες μέρες αποφάσισε να βρει κι άλλους συμμάχους.... Ποιός είναι ο καλύτερος ; Ε βέβαια σκέφτηκε.... τα παιδιά! Μπορεί να πείθονται δύσκολα αλλά κανείς δε τα βγάζει πέρα με το αγνό παιδικό πείσμα. Ξεχύθηκε λοιπόν στις παιδικές χαρές στα σχολεία στα λούνα Παρκ, σε όλα τα μέρη που συστήνονται οι παιδικές συμμορίες και στήνονται τα πιο μαγικά παιχνίδια. Τρύπωσε σε όλα τα παιδικά μυαλουδάκια εκεί που ο Φόβος η Υπεροψία και η Κακία δε τολμούν να μπουν. Εκεί συνάντησε και την Αγάπη την Ευφορία τη Φιλία τη Συντροφικότητα. - Α, Εδώ είστε και σας έψαχνα; φώναξε χαρούμενα μόλις είδε τους φίλους της.

Ψιθύρισε τα σχέδια της και τα παιδιά συμφώνησαν. Το ίδιο έκανε και η Γενναιοδωρία που πάντα κάθεται μαζί τους. Όσα παιδιά εκείνη την ηλιόλουστη ημέρα δεν είχαν βγεί για παιχνίδι, θα ενημερωνόντουσαν άμεσα από τα υπόλοιπα παιδιά. Αυτό είναι το μόνο εύκολο. Εξάλλου τα παιδιά δε χρειάζονται διαδικασίες και εσωτερικό έλεγχο! Φυσικά η ιδέα άρεσε σε όλους, εκπληκτικό παιχνίδι. Να κάνουμε το 2011 να νιώσει ευπρόσδεκτο και ευτυχισμένο. Γιατί να περιμένουμε μέχρι το 2012 γα να χαμογελάσουμε; τι έχει το 2011 και το βαφτίσαμε άσχημο? αφού ακόμα δε ξεκίνησε. επειδή κάποιος το αποφάσισε για μας; Σιγά και ποιός είναι αυτός; Σε πείσμα του εμείς θα του χαμογελάσουμε και με πολλές αγκαλιές θα το μεταμορφώσουμε στην πιο όμορφη χρονιά που έχουμε ζήσει!!!! Ο Ήλιος χαμογέλασε ευχαριστημένος και αποφάσισε να μείνει λίγο παραπάνω για να δει τι θα γίνει.


Έτσι ξεκίνησε η "μικρή" συνομωσία και όπως κάθε μυστική επιχείρηση που σέβεται τον εαυτό της απέκτησε κωδικό όνομα : "ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ". Βέβαια ο ενας και μοναδικός κανονισμός είναι να καταφέρουν τους μεγάλους να παίξουν χωρίς όμως να το καταλάβουν. Αν μαθευτεί θα θέλουν να καταγράψουν διαδικασίες, να ορίσουν θεσμικό πλαίσιο, manager ωραρίου παιχνιδιού, manager κανονισμών, manager έναρξης, manager καταμέτρησης και μετά αντί να παίζουν θα φάνε όλο το χρόνο τους να ασχολούνται μήπως κλέψει ο διπλανός τους.... και μετά καλό 2012!! θα περάσει ο καιρός και θα φύγει το 2011 παραπονεμένο Κρίμα δεν είναι;

Τις προάλλες η ανιψιά μου άκουσε για την κρίση και την τρέχουσα οικονομική κατάσταση. Η απάντηση της ήταν ότι δεν πρέπει να λέμε στα παιδιά τέτοια πράγματα γιατί μετά στεναχώριουνται... Και έτσι απλά αλλά με ουσία, μας επεσήμανε ότι δε θέλει να δηλητηριάζουμε τη ψυχή της. Η ευτυχία γράφεται με Ε και όχι με €. Είναι οι στιγμές που περνάμε με ανθρώπους που αγαπάμε και μας αγαπούν, όταν μυρίζουμε το γρασίδι μετά τη βροχή, τα πόδια μας που βυθίζονται στην άμμο το καλοκαίρι, μια μεγαααααααααάλη αγκαλιά από τη μαμά, η γεμάτη σιγουριά φωνή του μπαμπά, το γέλιο του παιδιού ένα βλέμμα αγάπης από το σύντροφο, όλα όσα κάνουν τη ψυχή σου να γελάει και ξέρεις κάτι ? για όλα αυτά δε χρειάζεται να έχεις γεμάτη τσέπη. Είναι δωρεάν, γιατί είναι ανεκτίμητα. Το Τίμημα αισθάνθηκε πολύ γυμνό και δε κατάφερε να αναμετρηθεί μαζί τους.

Είναι απόλυτα φυσιολογικό να έχουμε ανησυχία για το μέλλον, όμως αυτή η ανησυχία θα πρέπει να μείνει χαμηλά, στη θέση που της πρέπει και όχι να γιγαντωθεί και να καταφέρει να φτάσει τόοοσο ψηλά ώστε να γίνει εμπόδιο στην ευτυχία μας।Ας εκτιμήσουμε αυτά που ήδη έχουμε δίπλα μας και τότε είναι σίγουρο ότι το 2011 θα είναι η πιο ευτυχισμένη χρονιά!

Σταυρούλα, Γιώργο Νικόλα, Στέλιο, Αριάδνη, Ηλία, Γιάννη θέλετε να παίξουμε ;

Ζητείται Ελπίς

Υποτονικές οι γιορτινές μέρες που διανύουμε, χωρίς διάθεση, χωρίς κέφι… αναμφισβήτητα τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά φέτος επηρεάστηκαν από την κρίση που επικρατεί εδώ και πολλούς μήνες στην ελληνική κοινωνία. Οι στολισμοί στους δρόμους, στα σπίτια και στα καταστήματα απλά τυπικοί, χωρίς φαντασία, άτονοι… Κι όμως σε όλο αυτό το κλίμα που επικρατεί υπάρχει μια όαση και ποια είναι αυτή;

Μα από το πραγματικό μήνυμα των Άγιων ημερών αυτών. Τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά συμβολίζουν κάτι μαγικό, κάτι που απέχει πολύ από τον καταναλωτισμό. Η αγάπη, η αλληλεγγύη, η προσφορά χωρίς αντάλλαγμα είναι από τις χρυσές αξίες των εορτών. Αξίες που αναδύονται στους χαλεπούς καιρούς που φαίνεται ν α διανύουμε. Η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική αλλά πολυσύνθετη αφού οι αξίες είναι αυτές που έχουν πληγεί. Τα Χριστούγεννα & η Πρωτοχρονιά αποτελούν μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να βρει ο καθένας μας ξεχωριστά τον εαυτό του.

Έχουν χυθεί τόνοι μελανιού το τελευταίο διάστημα σε εφημερίδες και περιοδικά πως οι πιο δύσκολες ημέρες είναι προ των πυλών. Η ανεργία αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο πια και η Ελλάδα έχει γίνει αντιπαραγωγική. Εδώ πρέπει να υψώσουμε το παράστημα μας και να αντιδράσουμε μέσα από τη δική μας φιλοσοφία και προσωπικότητα. Πριν λίγες ημέρες είχαν απεργία οι δημοσιογράφοι υπερασπιζόμενοι δήθεν τα δικαιώματα τους. Μια απεργία όμως που ουσιαστικά βόλεψε εκδότες και διαφημιζόμενους, αφού την μόνη Κυριακή του χρόνου που τους ενδιέφερε η διαφήμιση οι εφημερίδες βρίσκονταν στα περίπτερα από την Παρασκευή το πρωί έως την Κυριακή το βράδυ δηλαδή τρεις ολόκληρες μέρες με αποτέλεσμα να εξαντληθούν όλες. Το διάστημα αυτό στη Βουλή των Ελλήνων έφτανε ο Προϋπολογισμός και κατατέθηκε. Όλα στα βουβά, όλα στα κρυφά. Την ίδια ώρα όλοι μας ζούμε με το φόβο της απόλυσης ή της ανεργίας του λουκέτου. Πρέπει να ανασυνταχθούμε και να βρούμε νέες διεξόδους μακριά από ένα πολιτικό σύστημα που καταβροχθίζει τη σάρκα μας, τις σκέψεις μας, τα όνειρα μας. Οι μέρες αυτές λοιπόν είναι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να ανασυγκροτηθούμε σαν άνθρωποι.