Ο
Στάθης Αυγουστάκης κοίταξε την απόλυτη φτώχεια σε απόσταση αναπνοής. Δεν έκανε
πίσω αντιθέτως έτεινε το χέρι του σε ανθρώπους που έχουν πραγματικά ανάγκη, σε
ανθρώπους που ο «πολιτισμένος» κόσμος τους έχει «καταδικάσει» να ζουν σε
καθεστώς ενός διαφορετικού, πιο «φτωχού» ήλιου.
Συνέντευξη
στον Λευτέρη Χ. Θεοδωρακόπουλο για το Πινάκιο
Ο
Στάθης επισκέφθηκε την Ουγκάντα και μιλά για αυτή την συγκλονιστική εμπειρία
ζωής που αποκόμισε στο Πινάκιο. Διηγείται μια ιστορία που δείχνει το μεγαλείο
του ανθρωπισμού. Πρωταγωνιστές δύο αδέρφια.
Όταν ο Στάθης πρόσφερε την τελευταία καραμέλα που είχε στην διάθεση του
ο μεγάλος απλώς την έγλειψε ίσα-ίσα
να πάρει την γλυκάδα της ζάχαρης και τέλος την έδωσε στο αδερφάκι του, που
κουβαλούσε στην πλάτη του… Οι λέξεις ακόμη και οι εικόνες στέκουν «μικρές» στην
θέα μια τέτοιας στιγμής.
Η ψυχή του Στάθη Αυγουστάκη γέμισε από παιδικά
χαμογελά, και για μια ζωή θα ηχούν στα αυτιά του τα γέλια των παιδιών. Τελικά
αν όλοι ενώσουμε τα χέρια μας, τότε ο κόσμος θα γίνει πιο... Μεγάλος!
