Η διπλωματία θέλει μακροχρόνιο σχεδιασμό, πέραν του
κύκλου ζωής ενός κυβερνητικού σχήματος ή της θητείας ενός Υπουργού. Το Υπουργείο
Εξωτερικών διαθέτει εξαιρετικό επαγγελματικό δυναμικό, το οποίο κομματικοί
σύμβουλοι και αμφιβόλου επάρκειας «εμπειρογνώμονες», ιδιαίτερα τα τελευταία
χρόνια, «έβαλαν στο ψυγείο» με αποτέλεσμα να ασκούν δημόσιες σχέσεις και όχι
εθνική πολιτική.
Τα ταξίδια τα δοκίμασε ο Γ. Α. Παπανδρέου με μηδενικά
αποτελέσματα, τα δοκίμασε και ο Σαμαράς και γύρισε πίσω κυνηγημένος. Κανείς
ξένος δεν θα επενδύσει σε μια χώρα στην οποία όχι μόνο δεν επενδύουν αλλά φεύγουν
και οι ντόπιοι. Όταν ξεκινήσουν οι ελληνικές επενδύσεις θα ακολουθήσουν και οι
ξένες.
Ο Έλληνας για να κερδίσει την εμπιστοσύνη των ευρωπαίων
εταίρων δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να προσπαθήσει να αντιγράψει τις
συμπεριφορές τους. Δεν χρειάζεται να γερμανοποιηθεί ή κάτι ανάλογο. Η αξία της
Ευρώπης είναι αυτή ενός μωσαϊκού από κουλτούρες, γλώσσες, προφορές, αντιλήψεις
για τα πράγματα και συμπεριφορές
Οι
Έλληνες δεν μεταναστεύουν γιατί δεν αγαπούν τη χώρα τους αλλά γιατί αυτή τους
διώχνει. Εκτός ελαχίστων περιπτώσεων οι περισσότεροι νέοι φεύγουν προς το
εξωτερικό επειδή οι συνθήκες της χώρας τους υποχρεώνουν. Επειδή η Ελλάδα δεν θυμίζει τμήμα της
Ενωμένης Ευρώπης σε μια σειρά από παράγοντες: υγεία, παιδεία, εργασία,
παραγωγή, επιχειρηματικότητα, κράτος, δικαιοσύνη, ασφάλεια κλπ. Επειδή οι
καταστροφικές κυβερνητικές πολιτικές της υπεφορολόγησης και τις αβάσταχτα
συχνής αλλαγής των κανόνων του επιχειρηματικού «παιχνιδιού» οδήγησαν την
ανεργία των νέων άνω του 60% και την μέση καταγεγραμμένη ανεργία στο 28%.
Από το πολιτικό περιβάλλον που έχω συναναστραφεί έχω ξεχωρίσει
ελάχιστους ανθρώπους για το ήθος τους, την καθαρότητα της σκέψης τους, για την
ψυχραιμία τους ακόμη και για τα όνειρα τους…που έχουν κοινό παρανομαστή ένα
μέλλον πιο ανθρώπινο κόντρα στις εποχές που ζούμε.
Ένας από αυτούς είναι ο Σεραφείμ Κοτρώτσος ο οποίος θέτει
υποψηφιότητα με τις «Γέφυρες» και διεκδικεί μια έδρα στο ευρωκοινοβούλιο.
Ο Σεραφείμ είναι ένας αγωνιστής οικογενειάρχης που ακόμη και
σήμερα που μιλάμε κολλάει τα ένσημα του και μεγαλώνει με αξιοπρέπεια τα τρία
του παιδιά.
Στο Πινάκιο απαντά σειρά ερωτημάτων όπως αυτό της ανεργίας, της
μετανάστευσης των νέων, ακόμη και για την αναρρίχηση των ακραίων πολιτικών
δυνάμεων…
Σε όλες τις απαντήσεις τα επιχειρήματα του είναι στιβαρά
γεγονός το οποίο μαρτυρά έναν άνθρωπο ο οποίος έχει παρακολουθήσει τα πολιτικά τεκταινόμενα
και έχει ουσιαστικές λύσεις έπειτα από την επεξεργασία τους
Σε ότι αφορά το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων
υπογραμμίζει πως τα συνεχή αυτογκολ των Κυβερνήσεων μας έχουν φέρει σε δύσκολη θέση…
