Ο Χρήστος Βολικάκης δίπλα στα παιδιά

Μοιράστηκε τα όνειρα του, τους επόμενους στόχους του και τα προέτρεψε να προσπαθούν για να κατακτήσουν τα όνειρα τους

Ο Παγκόσμιος πρωταθλητής ποδηλασίας βρέθηκε στο φορέα ΔΙΑΔΡΑΣΙΣ  με αφορμή  την δράση «Είσαι το πρότυπό του, γίνε ο δάσκαλός του»

Το μέταλλο του πρωταθλητή αντανακλά το φως της ψυχής του.

Ο Χρήστος Βολικάκης, παγκόσμιος πρωταθλητής στην ποδηλασία απέδειξε γιατί είναι τόσο σπουδαίος για ακόμη μια φορά.

Ανταποκρίθηκε στο αίτημα του φορέα ΔΙΑΔΡΑΣΙΣ για να μιλήσει σε παιδιά για το άθλημα που τον καθιέρωσε.

Έτσι βρέθηκε στις σχολικές αίθουσες και έγινε για λίγο δάσκαλος, μίλησε για τα όνειρα του, για το ποδήλατο του, τα φρένα, τις πίστες, για τις ταχύτητες και έκανε τους λιλιπούτειους φίλους του να γίνουν για λίγο συμμέτοχοι στο δικό του όνειρο.

Χρήστος Βολικάκης: Ο Άτλας της ποδηλασίας και το στοίχημα του

Ο Παγκόσμιος πρωταθλητής, τα μυστικά του, η αγάπη του για τα παιδιά και οι «λακούβες» στην πορεία του

Πρωταθλητής στην καρδιά και στην ψυχή ο Χρήστος Βολικάκης.

Ο νεαρός αθλητής από το Βόλο που βάλθηκε να γράψει ιστορία στην ποδηλασία κατακτώντας συνεχώς παγκόσμιες διακρίσεις και τίτλους φέρνοντας στο προσκήνιο ένα άθλημα το οποίο στην Ελλάδα δεν ήταν καν «χαρτογραφημένο».

 Τα έχει σαρώσει όλα στο πέρασμα του παγκόσμια, ευρωπαϊκά μα το μεγάλο του όνειρο είναι η συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες και γιατί όχι μια διάκριση.

Με τέτοιους πρωταθλητές γκρεμίζουμε τα τείχη, όπως έκαναν στην αρχαιότητα οι πόλεις που είχαν στις τάξεις τους Ολυμπιονίκες για να τρομάξουν τους εχθρούς αλλά και για να αναπτερώσουν το ηθικό των δικών τους αντρών.

Ο Άτλαντας της ποδηλασίας Χρήστος Βολικάκης γράφει Ιστορία με γνώμονα τα όνειρα του αλλά και την ψυχή του.  

Χρήστος Βολικάκης: Ο δρόμος προς την κορυφή περνά από συμπληγάδες

Ο Παγκόσμιος πρωταθλητής ποδηλασίας σε μια συνέντευξη εφ' όλης της ύλης

Δεν πτοήθηκε ποτέ. Επικεντρώθηκε στο όνειρο που είχε από παιδί  και κρέμασε στο παιδικό του δωμάτιο την δική του αφίσα ως παγκόσμιος πρωταθλητής.

Ο Χρήστος Βολικάκης πέρασε από συμπληγάδες, ανέβηκε δρόμους δύσκολους και ανηφορικούς έχοντας ως ώθηση την εσωτερική του δύναμη.

Ο άνθρωπος που ανέδειξε την ποδηλασία ως άθλημα στη χώρα μας με τους συνεχείς τίτλους που κατακτά στο εξωτερικό μιλά στο Πινάκιο.

Γι’ αυτούς που είναι δίπλα του, για το  πρώτο χρυσό μετάλλιο -που ήρθε στην ηλικία των 17 ετών- για τον αγαπημένο του Βόλο.

Ο Χρήστος έκανε πετάλι και ξεπέρασε προσδοκίες και όνειρα, έκανε τον κόσμο να τον θαυμάζει ενώ ο ίδιος ετοιμάζει τις επόμενες γενιές αθλητών ποδηλασίας.

Τον συναντήσαμε στην φιλανθρωπική εκδήλωση του φορέα Διάδρασις που συμμετείχε ως εθελοντής.

Τελικά τα βουνά και τα όνειρα κατακτιούνται με πίστη… !

Συνέντευξη στον Λευτέρη Χ. Θεοδωρακόπουλο για το Πινάκιο 

Χρήστο ουσιαστικά ανέδειξες ένα άθλημα το οποίο δεν είχε αναδειχθεί στο αθλητικό κοινό και αυτό χάρις τις επιτυχίες σου. Πως εισπράττεις και πως νιώθεις γι’ αυτό σου το επίτευγμα;

«Όταν ήμουν σε  ηλικία 6--7 ετών είχα γεμίσει τους τοίχους και τα βιβλία μου στο δωμάτιο μου με ένα τίτλο. Χρήστος  Βολικακης παγκόσμιος πρωταθλητής, κάτι μέσα μου με ωθούσε να το κάνω. Πιστευτά πως είχα τη δύναμη να το πετύχω και όσο μεγάλωνα  και με οποίον και να έτρεχα κέρδιζα ( mtb δρόμο και αργότερα πίστα) Θέλω να πιστεύω  πως έπαιξα κάποιο ρόλο στην ανάδειξη της ποδηλασίας γενικότερα, αλλά για  να μην αδικήσω κανέναν το άθλημα της ποδηλασίας έχει φέρει πολλές επιτυχίες και εδώ και πολλά χρόνια έχει γράψει ιστορία με πολύ καλούς αθλητές   που έπαιξε ο καθένας το ρόλο του .

Ωστόσο όσον αφορά τον εαυτό μου εισπράττω την αναγνώριση από πολύ κόσμο από αθλητές και μη .Αυτό με κάνει  να πιστεύω πως τόσα ποδηλατικά χρόνια που παλεύω  και θα εξακολουθώ να κάνω  αυτά θα αποτελέσουν παρακαταθήκη για την νεολαία μας».

Ανηφορικός ο δρόμος προς την κορυφή; Θέλει «ειδική ταχύτητα» για να την κατακτήσεις;

«Ο δρόμος ναι, είναι ανηφορικός όπως εξάλλου και κάθε δρόμος που οδηγεί σε κορυφή . Θέλει μεγάλη ψυχική δύναμη, μεγάλη προσπάθεια, πολύ ιδρώτα και ατελείωτες στερήσεις.

Μάλιστα έρχονται στιγμές που κλονίζεσαι και πρέπει να  ξεπεράσεις τον εαυτό σου για να συνεχίσεις .

Το άθλημα μας έχει πολλούς αστάθμητους παράγοντες, πτώσεις τραυματισμούς ,καιρικές συνθήκες και αλλά…

Η κορυφή είναι  ο ζηλευτός στόχος που πρέπει να κατακτήσεις περνώντας από όσα προανέφερα που αποτελούν τις συμπληγάδες ,θέλει όντως ειδική ταχύτητα. Όταν φτάσεις στην κορυφή διαπιστώνεις ότι το τίμημα είναι μεγάλο άλλα  αξίζει να το επιχειρήσεις».