Νάντια Μπουλέ: Ο πιο αυστηρός μου κριτής είμαι εγώ

Οι γονείς μου με στηρίζουν και υποστηρίζουν τις αποφάσεις μου

“Απο αυτά που ακούω δεν πιστεύω τίποτα και απο αυτά που βλέπω δεν πιστεύω τα μισά”

Το Top-Chef ήταν για μένα μια μοναδική εμπειρία και οτι καλυτερο εχω κανει μεχρι στιγμης τηλεοπτικα

Του Λευτέρη Χ. Θεοδωρακόπουλου

Σε μια γκρίζα εποχή για την ελληνική τηλεόραση εκείνη με τη πολύχρωμη και έντονη παρουσία της δίνει άλλον αέρα, πιο νεανικό, πιο φρέσκο και με την αφοπλιστική της ειλικρίνια αλλά και με την απλότητα της μας καθηλώνει στους δέκτες μας. Ο λόγος, μα φυσικά για τη Νάντια Μπουλέ, η οποία μιλάει στο ΠΙΝΑΚΙΟ για τη πορεία της στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο, στις μουσικές σκηνές αλλά και για τα όνειρα της.
Όση ώρα μίλαγα μαζί της παρατηρούσα πως δεν είχε κάνει λάθος στην άρθρωση ή στην σύνταξη της και μάλιστα τη διέκρινε μια ηρεμία και μια νηφαλιότητα στο λόγο της. Μπήκα στο πειρασμό και τι ρώτησα πως τα καταφέρνει να παραμένει τόσο απλή και προσιτή όταν όλες οι κίτρινες στήλες τηλεοπτικές, έντυπες και διαδικτυακές ασχολούνται με εκείνη. Στην συνέχεια μιλήσαμε για τους σταθμούς της καριέρας της, για τις δυσκολίες που έχει αντιμετωπίσει, για τις βάσεις και τις Αρχές που πήρε από την οικογένεια της αλλά και για την αποκάλυψη της χρονιάς το Top Chef.Για λίγες ημέρες η Νάντια Μπουλέ θα μας ταξιδεύει με την υπέροχη φωνή της στο jazz club half – note στο Χαλάνδρι. Όσο μπορείτε λοιπόν να πάτε να την απολαύσετε γιατι πραγματικα το αξίζει...

Αρχίζεις σήμερα τις εμφανίσεις σου σε κάποια μουσική σκηνή...

Για λίγες ημέρες θα τραγουδώ στο jazz club half – note στο Χαλάνδρι, όπου θα έχω την τιμή να βρίσκομαι με τον κ. Καλαντζόπουλο και την Ορχήστρα Δρόμου που κλείνουν 10 χρόνια στο χώρο. Η ατμόσφαιρα θα είναι ωραία και ελπίζω οσοι ερθουν να απολαύσουν το πρόγραμμα και να περάσουν καλά.

Έχεις συνεργαστεί και με άλλους καταξιωμένους καλλιτέχνες από το χώρο της μουσικής;

“Ναι και νιωθω μεγαλη χαρα γα αυτο. Περυσι ημουν διπλα στον Μανώλη Λιδάκη στο Μύλο και τον Ζυγο, με το Τρίφωνο στο Οξυγόνο και με τα Κίτρινα Ποδήλατα λιγο παλαιοτερα στο Μετρο.

Έχεις ένα βιογραφικό πλούσιο, βγαλμένο πραγματικά μέσα από σελίδες παραμυθιού. Πόσο εύκολο ήταν να τα “χτίσεις” όλα αυτά;

“Σε μικρή ηλικία συμμετειχα στο bravisimo και έζησα από κοντά όλο αυτό που συμβαίνει μπροστά και πίσω από τις κάμερες. Τότε ήμουν μόλις 11 χρονών και όλο αυτό με γοήτευε, μου άρεσε πολύ. Σα παιδί βιωνα εντονα αυτην την εμπειρια. Όταν λοιπόν έφτασα στην ηλικία να επιλέξω τι θα έπρεπε να κάνω στη ζωή μου διάλεξα μεταξύ άλλων να ακολουθήσω το χώρο αυτό. Όμως ήθελα να τον σπουδάσω, να τον μάθω σε θεωρητικό επίπεδο. Και έτσι πέρασα ΜΜΕ. Παράλληλα με το πανεπιστημιο δούλευα και έτσι άρχσα να βλεπω πρακτκα πως λειτουργει ο χωρος κι φυσικα εχω να μαθω ακομη πολλά.. Μ' αρέσει που μπαίνω στη ψυχολογία του μαθητή συνεχώς, ειναι πολυ δημιουργικο.

Είχες στήριξη σε όλες σου τις επιλογές από την οικογένεια σου;

“Η οικογένεια μου ήταν σε όλα δίπλα μου. Είναι άνθρωποι που στηρίζουν τις επιλογές μου σε ολα τα επιπεδα και εμένα την ίδια. Οι γονείς μου αποτελούν πρότυπα για μένα και μου αρεσει που και επαγγελματικα δεν επαναπαυτηκαν. Ο πατερας μου μετα απο πολλα χρονια δουλειας σε τραπεζα, αποφασισε να αλλαξει κατευθυνση και να ασχοληθει με την εκπαιδευση και την τοπικη αυτοδιοικηση και αυτες οι "αλλαγες " στη ζωη του καθε ανθρωπου ειναι μεγαλη προκληση και αναζωογονηση ταυτοχρονα

Έχεις και εσύ κληρονομήσει αυτά τα “γονίδια”;

Το ελπιζω! χαχαχαχα!

Είσαι στη τηλεόραση, στο ράδιο, στα περιοδικά παντού....Βγάζεις μια εικόνα “προσγειωμένη” । Πόσο δύσκολο είναι αυτό;

Ο χωρος αυτος εχει πολυ εκθεση και πολλες φορες ειναι δυσκολο να την διαχειριστεις. Προσπαθω να εχω μια καλη σχεση με εμενα για να μπορω να παταω στα ποδια μου. Δεν ξερω αν τα καταφερνω , αλλα προσπαθώ να κινουμαι σταδιακα και να ειμαι πιο αυστηρη απο ολους, εγω με τον εαυτο μου.

Δούλευες πολλά χρόνια στις gossip ειδήσεις και τώρα αποτελείς μέρος αυτών। Πόσο εύκολη ήταν η μετάβαση αυτή। Σε επηρεάζει στη ζωή σου;

Ειναι συνυφασμενος αυτος ο χωρος με την εκθεση και τα σχολια, οποτε μου φαινεται ενα λογικο κομματι της. Πολλες φορες βεβαια γραφονται αναληθη πραγματα, αλλα αυτο ισχυει για ολους και γι αυτο νομιζω πως ο καθενας μας εχει αναπτυξει κριτηρια και καταλαβαινει τι απο αυτα που ακουει ευσταθει και τι οχι. Πρακτικα στη ζωη μου δεν με επηρεαζει και σε αυτο βοηθουν οι φιλοι μου που λειτουργουν "πυροσβεστικα"

Η τηλεόραση ήταν πεπρωμένο για σένα;

Πεπρωμένο? Πολύ βαρύγδουπος χαρακτηρισμός.Η τηλεοραση ειναι ενα πολυ αμεση και επειδή έτυχε να ήμουν στα 11 μου χρόνια στο bravisimo είδα πως λειτούργει ο κόσμος της τηλεόρασης και μαγεύτηκα. Ϊσως με επηρέασε στις επιλογές μου αλλά δεν νομιζω ουτε καν μεσοπροθεσμα σχεδια δεν μπορεις να κανεις σε αυτην

Όσοι είναι στην τηλεόραση το αξίζουν;

Όσοι ειναι στην τηλεοραση, κινουνται σε εναν πολυ ανταγωνιστικο χωρο και συνεχως κρινονται απο το κοινο, οποτε οι τηλεθεατες αξιολογουν τις κινησεις και την παρουσια του οποιουδηποτε. Κι αυτο φαινεται μεσα στο χρονο. Σιγουρα παντως, αυτοι που καταφερνουν να εχουν πολυχρονη παρουσια εχουν ... πολυ γερο στομαχι!

Θα μας πεις δύο λόγια για τη φετινή σου τηλεοπτική εμπειρία το Top-Chef;

Για εμένα ήταν μια Top εμπειρία και οτι καλυτερο εχω κανει μεχρι σημερα τηλεοπτικα απο ολες τις αποψεις. Τα γυρισματα ηταν πολλα και πολυωρα, αλλα το αποτελεσμα προσωπικα με ικανοποιησε πολυ.Τελειωνοντας η εκπομπη παντως μου αφησε πολυ γλυκια γευση!

Έχεις και μια κόμη αγάπη....το ραδιόφωνο, κάθε πότε και σε ποια συχνότητα μπορούμε να σε ακούσουμε;

“Βρίσκομαι μαζί με τη Μαρία Κωνσταντάκη στη συχνότητα του V-FM 88,3 κάθε πρωί 7-10। Έχουμε δέσει με τη Μαρία και απολαμβάνουμε κάθε στίγμη της εκπομπής και βοηθα το οτι ετσι κι αλλιως κανουμε παρεα. Το πρωινο ξυπνημα ειναι μια μικρη δυσκολια αλλα μετα φευγει νερακι ο χρονος!

Με τη Μαρία Κωνσταντάκη πως προέκυψε η παρέα...;

“Με τη Μαρία γνωριζόμασταν μεσα απο το ραδιοφωνο εδώ και 3 χρόνια αλλά δεν κάναμε παρέα μεχρι πριν από τρια καλοκαιρια. Είχαμε κανονίσει με πολλούς συναδέλφους απο τοσταθμο να πάμε ένα διήμερο στη Σύρο. Όμως τη τελευταία στιγμή όλοι το ακυρώσανε και ειπαμε με τη Μαρία να τολμησουμε να παμε οι δυο μας παροτι δεν γνωριζομασταν καλα. Περασαμε πολυ ωραια και συνειδητοποιησαμε οτι δεναμε σαν χαρακτηρες παροτι ειμαστε πολυ διαφορετικες σαν ανθρωποι. Αφού γυρίσαμε της πρότεινα να κάνουμε μαζί μια εκπομπή που έκανα εγώ το Σαββατοκύριακο το απόγευμα. Συμφώνησαν και οι υπέυθυνοι, το δοκιμασαμε και πήγε πολύ κάλά. Ετσι λοιπον φετος το μεταφεραμε στην πρωινη ζωνη του σταθμου και ξεκιναμε μαζι καθε μας μερα στον Vfm 88,3

"Ο Καραγκιόζης, αδικείται που τον παρομοιάζουμε με τους πολιτικούς"

Μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του Μάνθου Αθηναίου του μεγάλου καραγκιοζοπαίχτη

“ Ο καραγκιόζης είναι Αριστοφανικός τύπος, έξυπνος ως και πανούργος αλλά και ήρωας όταν το καλούσε η περίσταση, γεμάτος ζωή και δράση, αποκάλυπτε τα στραβά και τα ανάποδα , χάριζε γέλιο στους μικρούς και μεγάλους”

«Ο Καραγκιόζης, αδικείται που τον χρησιμοποιούν οι πολιτικοί ως παρομοίωση για να περιγράψουν τις γκάφες τους…Ο Καραγκιόζης είναι ένα πρόσωπο, με πολιτική παιδεία και λαϊκή νοοτροπία που περνάει μηνύματα και σε καμία των περιπτώσεων δεν είναι κάτι το φαιδρό που πολύ πιστεύουν», μου είχε πει σε μια απο τις τελευταίες του συνεντεύξεις ένα χρόνο πριν φύγει ο Μάνθος Αθηναίος, ο οποίος 65 χρόνια ήταν παίκτης του Θεάτρου Σκιών.Σε μια από τις ελάχιστες συνεντεύξεις που έχω ευχαριστηθεί στην πορεία μου στο χώρο ήταν αυτή του Μάνθου Αθηναίου, οποίος ήταν απο τους ελάχιστους καραγκιοζοπαίχτες και ίσως και ο τελευταίος της μεγάλης παλιάς σχολής. Θεωρώ ότι είναι σημαντικό να τη μοιραστώ μαζί σας γιατί τέτοιας πάστας άνθρωποι δεν υπάρχουν πια.

Του Λευτέρη Χ. Θεοδωρακόπουλου

Ο ίδιος ξεκίνησε να παίζει από την γειτονιά του στη Νέα Σμύρνη. Για τον ίδιο ήταν μια τέχνη με πλούσιο παρελθόν, ενώ θεωρούσε πως ο Καραγκιόζης είναι ένα βαθιά πολιτικό ον, που εκφράζει τις φοβίες αλλά και τους προβληματισμούς του νεοέλληνα. « Το θέατρο σκιών είναι μια τέχνη με πλούσιο παρελθόν στη χώρα μας. Αποτέλεσε την τέχνη εκείνη όπου ο καραγκιοζοπαίχτης με την μεγαλύτερη ίσως αμεσότητα παρουσίαζε και σχολίαζε γεγονότα και καταστάσεις της εποχής του. Ένας Αριστοφανικός τύπος, έξυπνος ως και πανούργος αλλά και ήρωας όταν το καλούσε η περίσταση, γεμάτος ζωή και δράση, αποκάλυπτε τα στραβά και τα ανάποδα , χάριζε γέλιο στους μικρούς και μεγάλους και είχε λόγο βαθιά πολιτικό, που πολλές φορές εκφράζει τους προβληματισμούς, αλλά και τις φοβίες του Έλληνα».

Τα παιδιά

«Αυτό που με χαροποιεί είναι ότι τα παιδιά σήμερα, παρακολουθούν –όποτε τους δοθεί η ευκαιρία- Καραγκιόζη και είμαι χαρούμενος γιατί οι εποχές έχουν αλλάξει και τα παιδιά καθηλώνονται στην τηλεόραση και ξεχνούν ή τους κάνουν να αγνοούν την πολιτιστική τους παράδοση. Όμως σε κάθε παράσταση που δίνουμε επικρατεί πανδαιμόνιο, αφού δεκάδες είναι τα παιδιά που θέλουν να δουν τον λαϊκό μας ήρωα να «μπλέκει» σε νέες περιπέτειες», μου είχε πει χαρακτηριστικά ο Μάνθος Αθηναίος.

Ποιος ήταν ο άνθρωπος πίσω από τον καμβά

Tο πραγματικό του όνομα ήταν Μάνθος Λιονέτης, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1925 και από μικρή ηλικία γοητεύεται από το θέατρο Σκιών και την ερμηνεία των καραγκιοζοπαιχτών της εποχής. Η αγάπη του για το θέατρο Σκιών θα τον οδηγήσει δίπλα στους "μαέστρους" της εποχής, όπου θα του μάθουν τα μυστικά του Καραγκιόζη.Ο Κώστας Μάνος και ο Δημήτρης Μανωλάκος θα γίνουν οι δάσκαλοί του και ο Μάνθος Αθηναίος θα δώσει τις πρώτες του παραστάσεις κατά τη διάρκεια της κατοχής σε ηλικία 15 ετών. Γίνεται γνωστός στις γειτονιές της Νέας Ελβετίας και της Βουλιαγμένης, ενώ για πολλά χρόνια έδινε παραστάσεις και στο Άλσος Παγκρατίου.Τη δεκαετία του 60 ανοίγει το δικό του θέατρο Σκιών στον Άγιο Δημήτριο στη Νέα Σμύρνη. Το Κηποθέατρο, το καλοκαιρινό εργαστήρι του Μάνθου Αθηναίου, θα γίνει το "φυτώριο" νέων καραγκιοζοπαιχτών, όπου ο Αθηναίος θα τους μεταβιβάσει τα μυστικά της λαϊκής παράδοσης.

"Ο θρίαμβος του Καραγκιόζη"

"Ο θρίαμβος του Καραγκιόζη" ήτανε μία από τις τελευταίες δημιουργίες στο Θέατρο Σκιών, που σχεδίασε ο αξέχαστος φίλος καραγκιοζοπαίχτης Μάνθος Αθηναίος। Μας αποχαιρέτησε στα 84 του χρόνια, είχε γεννηθεί το 1925.

Ο Μάνθος ήτανε μάστορας στο να αποδίδει τις διάφορες φωνές που έχουν οι ήρωες στο Θεάτρο Σκιών. Φωνή δυνατή δεν είχε, γι' αυτό χρησιμοποιούσε μεγάφωνο, αλλά οι φωνές του είχανε καραγκιοζίστικη απόδοση.Υπηρέτησε την τέχνη του πάνω από 65 χρόνια, κι ήτανε αγαπητός στο λαό. Ζωγράφιζε ωραίες ρεκλάμες κι αφίσες.Οι ρεκλάμες ή προγράμματα είναι οι αναγγελίες για τα έργα, που κάνουνε γνωστό τον τίτλο κι άλλα απαραίτητα στοιχεία (χρόνο, τιμή κ.λπ.), για να τραβήξουνε τον λαό στην κάθε παράσταση. Ζωγραφίζονται σε χαρτί ή πανί και πολλές φορές, για οικονομικούς λόγους, και στις δυο όψεις. Οι ρεκλάμες και οι αφίσες στον Καραγκιόζη είναι ολοκληρωμένες συνθέσεις, που, αποδεσμευμένες από τους περιορισμούς της φιγούρας, επέτρεψαν στους καλλιτέχνες του Θεάτρου Σκιών να φτάσουν πολλές φορές σε μια εικαστική κορύφωση. Ο άμεσα διαφημιστικός κι επικαιρικός ρόλος τους εξηγεί, ίσως, τον μικρό αριθμό υλικού που σώθηκε από τους Έλληνες καραγκιοζοπαίχτες, σε σύγκριση με το μέγεθος της παραγωγής τους. Για τις ρεκλάμες, ο Γιάννης Τσαρούχης γράφει χαρακτηριστικά: "Δημιουργούν νέες αρμονίες και μια ατμόσφαιρα θεατρικής αναμονής, όπου το ρεαλιστικό και το φανταστικό συνυπάρχουν σε ευτυχισμένες ενώσεις". Όλο το μαντράκι του Μάνθου στην Άνω Ν. Σμύρνη ήτανε γεμάτο από ρεκλάμες, που είχε ζωγραφίσει για τις παραστάσεις του.

Ο σκληρός ανταγωνισμός μεταξύ του Καραγκιόζη και του κινηματογράφου

Επιδεξιότητα ο Μ. Αθηναίος είχε και στα σκηνικά. Τα δρώμενα στο Θέατρο Σκιών διαδραματίζονται σε συγκεκριμένο χώρο κι επομένως πρέπει κι αυτός, όπως οι φιγούρες, ν' αποδοθεί σαν σκιά στο φωτισμένο άσπρο πανί. Τα πρώτα σκηνικά δημιουργήθηκαν από τους Έλληνες καραγκιοζοπαίχτες από κοπιδιαστό χαρτόνι, όπου κατόπι προστέθηκαν πολύχρωμα διαφανή χαρτιά. Στη συνέχεια κατασκευάζονταν από λινό πανί. Τα πρώτα σκηνικά ήταν η καλύβα του Καραγκιόζη, μόνιμα στην αριστερή πλευρά στην πάνα, και στη δεξιά το σεράι. Αργότερα, η εξέλιξη της τέχνης του Καραγκιόζη και ο σκληρός ανταγωνισμός, ξεχωριστά με τον κινηματογράφο, είχαν επίδραση όχι μόνο στο άπλωμα της θεματολογίας στα έργα, αλλά και στην ανάπτυξη και ποικιλία των σκηνικών. Πολυτελή σπίτια, εσωτερικά, κάστρα, εκκλησιές, βουνά, βράχια, σπηλιές, δέντρα, θάλασσα και πολλά άλλα τοπία και κτίρια (όπως στη βυζαντινή παράδοση) προστέθηκαν στη σειρά των σκηνικών.

Οι περιπέτειες του Μάνθου και του Καραγκιόζη

Κάθε χρόνο, τον Μάη, στο Άλσος Νέας Σμύρνης, από το 2001, με την προστασία του Δήμου και με τη φροντίδα του Μάνθου Αθηναίου, οργανωνόταν "Φεστιβάλ Καραγκιόζη", όπου έδιναν παραστάσεις ελληνικού Θεάτρου Σκιών καραγκιοζοπαίχτες απ' όλη την Ελλάδα. Τις τελευταίες χρονιές παρουσιάστηκαν οι καραγκιοζοπαίχτες: Δήμος Βουγιούκας ("Ο Καραγκιόζης μάγειρας"), Ιάσονας Μελισσηνός ("Ο Καραγκιόζης Εξερευνητής", "Ο Καραγκιόζης πάντα νικά", "Ο Βυθός"), Λεωνίδας Δημόπουλος ("Ο Καραγκιόζης Γραμματικός"), Γιώργος Μπαλαμπάνης ("Ο Καραγκιόζης γιατρός", "Παπαφλέσσας"), Μίμης Μάνος ("Καπετάν Αϊδόνης"), Αλέξανδρος Μελισσηνός ("Ο Καραγκιόζης Σφουγγαράς"), Κώστας Καμαριάρης (Ψυχραιμίας) ("Ο Καραγκιόζης Προφήτης"), Απόστολος Γραββανής ("Ο Καραγκιόζης Παλικαράς", "Πρόλογος"), Γιάννης Χατζηττόφης ("Κύπρος, ο θρίαμβος του Καραγκιόζη"), Μάνθος Αθηναίος ("Ο Λήσταρχος Ντελής", "Ο Γάμος του Μπάρμπα-Γιώργου", "Γιατρός ή Διάβολος", "Η ατυχία του φτωχού", "Το λάβαρο της Επανάστασης 1821", "Ο Γάμος του Καραγκιόζη"). Βοηθούς πίσω από την πάνα ο Αθηναίος είχε τον Γιώργο Σουρβίνο και τον Στέλιο Βαλελή. Και, σπάνιο στις μέρες μας, ζωντανή λαϊκή κομπανία με τους: Νίκο Καρατάσο (σαντούρι), Νίκο Μωραΐτη, Λευτέρη Μπουρλή (βιολί), Λευτέρη Μαντζιούκο, Βασίλη Σμάνη (λαγούτο), Νίκο Σουλιώτη (τουμπελέκι), Μάνθος Αθηναίος (τραγούδι). Έβαλε κι ο Μάνθος ένα λιθαράκι στην παράδοσή μας. Θα τον θυμόμαστε. Μας έκανε και γελάσαμε σε δύσκολα βράδια.

ΑΓΚΑΛΙΑ: Ο Σύλλογος που προστατεύει τα αγέννητα παιδιά

Περίπου 1500 παιδιά γεννήθηκαν κάτω από τη διακριτική, ουσιαστική και με πολλή φροντίδα, συμπαράσταση του Συλλόγου


Στη κάθε γυναίκα που κυοφορεί αξίζει μια ΑΓΚΑΛΙΑ, πόσο μάλλον αν είναι μόνη της στην πιο σημαντική απόφαση της ζωής της

Του Λευτέρη Χ. Θεοδωρακόπουλου

¨Όλα ξεκίνησαν πριν από τρεισήμισι χρόνια περίπου. Ήμουνα 27 ετών. Είχα δεσμό με έναν άνδρα που έδειχνε ότι με αγαπούσε। Ήθελε πολύ να κάνουμε ένα παιδάκι και γέμιζε με άγχος, όσο αργούσαμε κατηγορώντας τον εαυτό του για ανικανότητα! Ενάμιση χρόνο μετά, Οκτώβριος ήταν, το τεστ βγήκε θετικό ! Τι χαρά! Πήρα να του ανακοινώσω…από δω ξεκινάει ένα εφιαλτικό ταξίδι, που όμως καταλήγει στην Ιθάκη. Αρνήθηκε το παιδί κι εμένα και έφυγε από το σπίτι φωνάζοντας ότι δεν είναι δικό του. Χάθηκε η γη κάτω από τα πόδια μου. Αυτός ήταν ο άνδρας που αγαπούσα; Η αγάπη που μου είχε τι έγινε ξαφνικά! Τα έχασα! Σε μένα; Γιατί σε μένα; Προδοσία, θρήνος, απόγνωση, ανεργία και ….απέραντη μοναξιά ήταν αυτά που ζούσα τους επόμενους μήνες. Μεγάλωσα μέσα σε μία οικογένεια πολύ αγαπημένη με δύο γονείς τρελά ερωτευμένους.Η πραγματικότητα του να μεγαλώσω ένα παιδί χωρίς πατέρα, ήταν αδιανόητη, για τα δεδομένα μου.Νόμιζα ότι ζούσα μέσα στον χειρότερό μου εφιάλτη। Αποξενώθηκα, νόμιζα ότι όλοι εμένα κοιτούσαν. Ντροπιασμένη και αποτυχημένη δεν το ήθελα αυτό το παιδί.Ένα παιδί χωρίς πατέρα χωρίς επίθετο, να με ενοχοποιεί αργότερα για τις επιλογές μου και το χειρότερο, να είμαι εγώ που θα πρέπει να δώσω εξηγήσεις επειδή και μόνο θα αποφάσισα να το κρατήσω. Όλοι μου λέγανε να το βγάλω από την ζωή μου.Το σκεφτόμουνα, όμως, από τη σκέψη μέχρι την πράξη, ο δρόμος μακρύ.Αυτή τη δύναμη δεν την είχα.Ένιωθα ότι ήταν φόνος! Έτσι ήρθε το κοριτσάκι μου στον κόσμο με την βοήθεια σας.! Στο μαιευτήριο κομματιαζόμουνα καθημερινά βλέποντας τους πατεράδες των άλλων μωρών να αγαπάνε και αυτά και τις μητέρες τους. Υπήρχε πολύ ευτυχία και αγάπη, όμως για μένα τα πράγματα δεν ήταν το ίδιο. Καθόμουνα σε μια άκρη με το αγγελάκι στην αγκαλιά και κλαίγοντας του ψιθύρισα «δεν σου άξιζε να έχεις κι εσύ μπαμπά, να σε αγαπάει; Αγγελουδάκι μου» Οι επόμενοι μήνες ήταν αφόρητοι. Έπεσα σε κατάθλιψη και για μήνες έπαιρνα χάπια. Πήρα πολλά κιλά και δεν ήθελα να βλέπω κανέναν, παρόλο που ο θεός μου χάρισε ένα εκπληκτικό παιδάκι με σπάνια ομορφιά και νοημοσύνη. Τρία βασανιστικά χρόνια που πήραν τέλος !

Ένα ταξίδι πόνου τελειώνει!Αποφασίζω να γνωρίσω κάποιον που μου προξένευαν καιρό και έμελλε να γίνει ο άνδρας της ζωής μου.
Λάτρεψε κι εμένα και το κοριτσάκι μου και τώρα που σας γράφω, έχω ένα κοριτσάκι ακόμη 2 μηνών Δεν μπορούσα να φανταστώ τι με περίμενε λίγο παρακάτω, θα σκάσω από ΕΥΤΥΧΙΑ!!! Εδώ κάπου τελειώνει η ιστορία μου και σας λέω ότι θα τα ξαναπερνούσα όλα αυτά με μεγάλη χαρά για να συναντήσω αυτά που έχω τώρα! Ο Θεός δεν τιμωρεί, εκπαιδεύει και εμένα αυτή η ιστορία με έκανε καλύτερο άνθρωπο παράλληλα με το «διαμάντι» που είχα στα χέρια μου! Ούτε που τολμώ να φανταστώ ότι δεν θα είχα το κοριτσάκι αυτό στην αγκαλιά μου ΠΟΤΕ. Σύλλογε, ο Θεός μ’ έστειλε σ’ εσάς για να σώσετε δύο ζωές, μία από τον θάνατο και μία από την τρέλα Ξέρω ότι δεν θέλετε ανταπόδοση αυτών που μου δώσατε, σας αρκεί η ευτυχία μου, εξάλλου τι να έκανα για να ξεπληρώσω το τίμημα ότι μας σώσατε και μας κάνατε τόσο ευτυχισμένους.Τίποτε δεν γίνεται μόνο για κακό! Ο Θεός ανταμείβει.

Ο πρόλογος

Η παραπάνω επιστολή είναι αληθινή και η συντάκτρια της είναι μια μητέρα -πλέον- που λίγο πριν φέρει στον κόσμο το αγγελουδί της, οι σκέψεις, οι τύψεις τη βασάνιζαν. Κι όμως όπως αναφέρει η ίδια η οικογένεια της αλλά και η “ΑΓΚΑΛΙΑ” την στήριξαν για να μην πετάξει στον Καιάδα μια ψυχή, το ίδιο της το παιδί. Αντίθετα το έφερε στον κόσμο και γέμισε η ζωή της νόημα και έντονα πολύχρωμα συναισθήματα. Ωστόσο η παραπάνω περίπτωση είναι ξεχωριστή, μα όχι μοναδική. Πολλές είναι οι γυναίκες που έχουν βρεθεί στη θέση της μητέρας και συντάκτριας της παραπάνω επιστολής. Η κάθε μία τη δική της ιστορία, το δικό της γογλοθά. Στη κάθε γυναίκα που κυοφορεί αξίζει μια ΑΓΚΑΛΙΑ, πόσο μάλλον αν είναι μόνη της στην πιο σημαντική απόφαση της ζωής της.

Τι είναι η Αγκαλία;


"Ο Σύλλογος Προστασίας Αγέννητου Παιδιού – Η Αγκαλιά έχει δημιουργηθεί και υπάρχει για όλες εκείνες τις γυναίκες, που επέλεξαν να φέρουν στον κόσμο το παιδί τους, ακούγοντας μόνο τη φωνή του...
Με το Κέντρο Φροντίδας Μητέρας και Παιδιού, "η Αγκαλιά" παρέχει, εντελώς δωρεάν, υπηρεσίες σε εγκύους που αντιμετωπίζουν κάθε είδους προβλήματα, λόγω της εγκυμοσύνης τους, όπως και μετά τη γέννηση του παιδιού τους.
Έτσι όλοι εμείς, τα μέλη, οι εργαζόμενοι, οι φίλοι, οι εθελοντές και οι χορηγοί που υποστηρίζουν την υλοποίηση των σκοπών του Συλλόγου, αγκαλιάζουμε την έγκυο και το έμβρυο - κσι στη συνέχεια τη μητέρα και το παιδί της - με φροντίδα και αγάπη, αισθανόμενοι ότι, όλοι μαζί, δημιουργούμε μια μεγάλη οικογένεια. Μια μεγάλη και ζεστή αγκαλιά, που λέγεται Σύλλογος Προστασίας Αγέννητου Παιδιού. Στη σκέψη και τη ματιά όλων μας καθρεφτιζόταν πάντα αυτή η Αγκαλιά, που μεταμορφώθηκε σταδιακά σε ένα δυνατό "πιστεύω" για όλους μας. Έτσι, αποφασίστηκε αυτή "η αγκαλιά" να βγει και προς τα"έξω" - με το να προστεθεί στον τίτλο μας και να γίνει πια το νέο μας Σύμβολο”, αναφέρεται μεταξύ άλλων στο προφίλ του συλλογου, στην ιστοσελίδα του.

Χίλιες πεντακόσιες ψυχές είναι ανάμεσα μας

Ο συγκεκριμένος φορέας διεξάγει έργο θείο, διότι γυναίκες που θα επέλεγαν τη λύση της έκτρωσης, δεν το κάνουν και στηριζόμενες στην “Αγκαλιά” φέρνουν στον κόσμο το παιδί του.Αξιοσημείωτος δε είναι ο αριθμός των γυναικών, ο οποίος ανέρχεται στις 1500 που δεν έκαναν έκτρωση στηρίχτηκαν από την Αγκαλιά και τώρα πια είναι μανούλες. Ο Σύλλογος με ανιδιοτέλεια, αγάπη και πολύ σεβασμό συμπαραστάθηκε, παρηγόρησε και ανακούφισε πολλούς εμπερίστατους συνανθρώπους μας, κυρίως γυναίκες.
Στο ξεκίνημά του ο Σύλλογος προσπαθούσε να συμπαραστέκεται στις γυναίκες εκείνες που, διάφοροι λόγοι, κυρίως κοινωνικοοικονομικοί, τις πίεζαν να οδηγηθούν στην βίαιη αφαίρεση της ζωής του εμβρύου - παιδιού τους. Με την ψυχολογική - πνευματική υποστήριξή , αλλά και με σταθερή και πολύμορφη υλική βοήθεια, οι προστατευόμενές μας ξεπερνούσαν την αγωνία και ανασφάλειά τους και, αντιμετωπίζοντας πλέον τη ζωή με θάρρος και αισιοδοξία, υποδέχονταν το παιδί τους με στοργή και αγάπη.
Έτσι, σε αυτή τη δεκαετία, περίπου 1500 παιδιά γεννήθηκαν κάτω από τη διακριτική, ουσιαστική και με πολλή φροντίδα, συμπαράσταση του Συλλόγου.
Στη δεκαετία αυτή, κύρια προσπάθεια και φροντίδα των Διοικητικών Συμβουλίων του Συλλόγου ήταν οι προσφερόμενες υπηρεσίες προς τις μητέρες να γίνονται όλο και πιο επωφελείς και αποτελεσματικές, όπως και η ενημέρωση του κόσμου στα θέματα:αξία της ζωής από την εμβρυακή ηλικία και τόνωση του σεβασμού στο θείο δώρο της μητρότητας και της πατρότητας। Η κάλυψη των υλικών και άλλων αναγκών των προστατευομένων οικογενειών μας γινόταν συνεχώς πλουσιότερη και ευρύτερη .Θα θεωρούσα παράληψη μου να μη σημείωσω σε αυτό το σημείο ότι η κα. Βαρβάρα Μεταλληνού ηγείται αυτού του φορέα, οποίος προσφέρει αθόρυβα αλλά ιδιαίτερα δυναμικά ενεργή στήριξη σε γυναίκες που έχουν ανάγκη τη στήριξη στο πιο κρίσιμο σταυροδρόμι απόφασης της ζωής τους.

Ο Άγγελος της...

Ένα από τα 1500 παιδιά είναι ο Άγγελος που σήμερα ζει ευτυχισμένος, με τη μητέρα του την Άλκηστη.«Οι γιατροί μού είχαν πει από παλιά ότι δεν θα μπορούσα να συλλάβω» θυμάται η 34χρονη Αλκηστη, «γι’ αυτό η εγκυμοσύνη και η μητρότητα δεν με απασχολούσαν. Οταν όμως έμεινα απρογραμμάτιστα έγκυος στα 30, κατάλαβα ότι ένα παιδί αντανακλούσε το όνειρό μου που είχα απωθήσει». Ο 38χρονος τότε σύντροφος αποδέχεται με χαρά την εγκυμοσύνη «όταν όμως ήμουν τεσσάρων μηνών, άλλαξε ξαφνικά γνώμη». Η Αλκηστη δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να αναλάβει το παιδί μόνη της, γι’ αυτό ζήτησε βοήθεια από την οικογένειά της και από τον σύλλογο «Αγκαλιά». «Είπα στη μητέρα μου: άμα δεν το αντέχεις, πάω αύριο για έκτρωση. Χωρίς εσένα δίπλα μου δεν θα τα καταφέρω». Η μητέρα της Αλκηστης, αν και πολύτεκνη, αγκάλιασε την κόρη και τον εγγονό, ενώ έβαλε στη «θέση» τους όσους αποπειράθηκαν να ασκήσουν κριτική στην οικογένεια «Με 800 ευρώ μισθό, ωστόσο, δύσκολα θα τα έβγαζα πέρα Η “Αγκαλιά” μου παρείχε για τρία σχεδόν χρόνια γάλα και πάνες, ενώ ψυχολογικά οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας με στηρίζουν έως και σήμερα». Ο 6χρονος Αγγελος μεγαλώνει μέσα σε μια πολύ μεγάλη οικογένεια। Μπορεί ο μπαμπάς να είναι «άφαντος», είναι όμως περικυκλωμένος από τους γονείς της Αλκηστης, τα αδέλφια της, ακόμα και τα ξαδέλφια της που μένουν στην ίδια γειτονιά. «Η συμπαράσταση των οικείων μου ήταν πολύ σημαντική» εξηγεί η 34χρονη μαμά. «Μέσα από αυτήν τη διαδικασία απέκτησα νέους φίλους, ανθρώπους που επέδειξαν εξαιρετική ευαισθησία και αυτοθυσία. Η κόρη μιας φίλης μου, μόλις 15 ετών, κρατούσε σε όλες τις καλοκαιρινές της διακοπές τον γιο μου, επειδή ακόμα δεν τον δέχονταν στον παιδικό σταθμό και εγώ δούλευα. Ποτέ δεν περίμενα τόση υπευθυνότητα από μια έφηβη!». Η Αλκηστη έχει προ πολλού διαγράψει τον πρώην σύντροφό της. «Θεωρώ ότι υπήρξε ευθυνόφοβος και ανειλικρινής» σχολιάζει. Ο Αγγελος, ωστόσο, τον αναζητάει... «Μάριε, άμα μεγαλώσουμε, θα πάμε να βρούμε τον μπαμπά μου;» λέει στον ξάδελφό του στη διάρκεια του παιχνιδιού. «Τα παιδιά έχουν φοβερή διαίσθηση. Ο μικρός πάντοτε ζητάει να τον οδηγήσω σε εκείνον, χωρίς να μου ζητάει όμως να συνυπάρξω μαζί του» υπογραμμίζει η Αλκηστη. «Για χάρη του παιδιού, έχω μπει στη διαδικασία να ψάξω τον πατέρα, με την παράκληση απλώς να εμφανιστεί για να δει ο Αγγελος ότι υπάρχει. Δεν έχω καμία οικονομική ή νομική απαίτηση» τονίζει. «Είναι μια πολύ ψυχοφθόρα διαδικασία για εμένα. Νιώθω ότι παίζουμε τη γάτα με το ποντίκι. Οσο μαθαίνει ότι θέλω να τον εντοπίσω τόσο κρύβεται. Είμαστε, όμως, μεγάλα παιδιά για τέτοια παιχνίδια...».

Στηρίξτε το έργο της Αγκαλιάς...Αξίζει

Η "Αγκαλιά" θα πραγματοποιήσει Πασχαλινή Αγορά (Παζάρι Αγάπης) στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του Μετρό στο σταθμό Σύνταγμα, το τριήμερο 4, 5 και 6 Απριλίου 2011, τα έσοδα του οποίου διατίθενται στο Κέντρο Φροντίδας Μητέρας & Παιδιού, για την υποστήριξη των προστατευομένων οικογενειών της "Αγκαλιάς"

Όλγα Φαρμάκη: «Δε με έχει χαλάσει η δημοσιότητα»

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ “ΔΙΑΔΡΑΣΙΣ” Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΕΛΛΗΝΙΔΑ 

Δε διαφέρω από τα άλλα κορίτσια της ηλικίας μου

Η ομορφιά θέλει έξυπνη διαχείριση για να επιβιώσεις


Του Λευτέρη Χ. Θεοδωρακόπουλου 

Μια από τις πιο όμορφες Ελληνίδες, αναμφισβήτητα είναι η Όλγα Φαρμάκη, η οποία είναι Πρόεδρος του νεοσύστατου φορέα Διάδρασις. Μια κοπέλα πολύ διαφορετική από την εικόνα που έχουμε σχηματίσει όλοι μας βλέποντας την Όλγα στις τηλεοράσεις και στα περιοδικά. Ένα απλό κορίτσι, της ηλικίας της που παρά το μεγάλο ντόρο γύρω από το όνομα της δεν έχει καβαλήσει το καλάμι... και παραμένει πιστή στις αξίες και στα ιδανικά που έχει πάρει ως προίκα από την οικογένεια της.
Την συναντήσαμε στο Σύνταγμα και της μιλήσαμε για το έργο του φορέα και εκείνη με περίσσιο ενδιαφέρον κρεμόταν από τα χείλη μας. Σίγουρα σε καμία περίπτωση δεν περίμενα να συναντήσω την Όλγα Φαρμάκη και να τη συμπαθήσω τόσο πολύ, όχι γι’ αυτό το περιτύλιγμα που την παρουσιάζουν αλλά για τη ψυχή της που παραμένει αγνή. Όταν της είπα πως δεν περίμενα να είναι τόση απλή, εκείνη γέλασε και μου αποκρίθηκε πως αν δεν ήταν η Όλγα δεν θα επιβίωνε: «Ο καιρός που οι ντίβες πέρναγαν στον κόσμο έφυγε... Ο άλλος σε θέλει αυθεντική». 

Αυτή την Πέμπτη η Όλγα Φαρμάκη και ο Σάββας Πούμπουρας θα βρεθούν για λίγο πίσω από τη μπάρα του BAR RESTAURANT LALU στο Κολωνάκι για να σερβίρουν ποτά τους θαμώνες και να στηρίξουν έμπρακτα το Διάδρασις.
Ακολουθεί μια συνέντευξη της Όλγας διαφορετική απ’ αυτές που την έχετε συνηθίσει ως τώρα, μια συνέντευξη που παρουσιάζει το μικρό κορίτσι....Όλγα! 

Η ομορφιά είναι πάντα το καλύτερο χαρτί στο χώρο σας....μπορεί να αποδειχτεί και επικίνδυνο;
«Το θέμα είναι πως χρησιμοποιείς το κάθε τι και να ξέρεις μέχρι σε ποιο σημείο. Και μια κούκλα σε μια βιτρίνα ενός καταστήματος είναι πολύ όμορφη αλλά μέχρι εκεί... είναι απλώς για να δειγματίζεις ρούχα. Εγώ πιστεύω, και αν κάνετε ένα φλαςμπακ θα το δείτε, πολλές κοπέλες που στηρίχτηκαν μόνο στην ομορφιά τους σήμερα δεν υπάρχουν στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας. Αυτό που θέλω να πω, είναι πως καλή είναι η ομορφιά αλλά χρειάζεται και η προσωπικότητα για να την στηρίξεις». 

Πριν από λίγους μήνες ενίσχυσες με το δικό σου τρόπο το Χατζηκυριάκειο ίδρυμα. Έδειξες ένα άλλο πρόσωπο...πιο ευαίσθητο. Πως ένιωσες με την ενέργεια σου αυτή;
«Είναι κάτι που δεν μπορώ να περιγράψω με λόγια. Το να προσφέρεις σου αφήνει ένα υπέροχο συναίσθημα πόσο μάλλον να ξέρεις πως η προσφορά σου πιάνει τόπο. Είμαι πολύ χαρούμενη που συμμετείχα σε αυτή την ενέργεια και θα χαρώ να βοηθήσω όταν μου ζητηθεί ξανά». 

Θεωρείς πως υπάρχει κόσμος που έχει ανάγκη τη προσωπική μας βοήθεια σε πολλά επίπεδα, πέρα του οικονομικού;
«Φυσικά! Σχεδόν όλοι οι άνθρωποι χρειαζόμαστε τη βοήθεια και τη συμπαράσταση κάποιου συνανθρώπου μας, πόσο μάλλον οι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν κάποια αναπηρία, είτε σωματική είτε ψυχική, αλλά και οι άνθρωποι που τους πλαισιώνουν. Και δεν χρειάζονται πολλά πράγματα και σύνθετα, ένα χαμόγελο που πηγάζει μέσα από τη ψυχή μας είναι πολλές φορές αρκετό».

Πως είναι η Όλγα Φαρμάκη στην καθημερινότητα της; Έχει σχέση με το κορίτσι που βλέπουμε στην τηλεόραση;
«Τι νομίζεις.... ότι είμαι όλη την ώρα βαμμένη και φοράω ψηλοτάκουνα; όχι... Στην τηλεόραση παρουσιάζομαι όπως πρέπει, αλλά δεν έχει καμία σχέση η εμφάνιση αυτή με την καθημερινότητα μου. Συνήθως ντύνομαι πολύ απλά και δεν πολυβάφομαι και μου αρέσει να πηγαίνω βόλτες με τους φίλους μου, γυμναστήριο, κινηματογράφο, ότι δηλαδή κάνει ένα κορίτσι της ηλικίας μου μετά από την δουλειά του». 

Τι σε ενοχλεί στο χώρο της σόουμπιζ;
«Πλέον τίποτα...έχω πάθει ανοσία (γέλια). Κοίτα στην αρχή με πείραζαν τα δημοσιεύματα τα ψευδή, όμως τώρα τα βλέπω και γελάω, ξέρω ποια είμαι και που πατάω». 

Θα έθετες πότε υποψηφιότητα για να εκλεγείς σε βουλευτικό ή σε δημοτικό αξίωμα;
«Όχι, σε καμία περίπτωση, θεωρώ πως όλοι τους μας έχουν εξαπατήσει και συνεχίζουν να το πράττουν».

Η ΟΛΓΑ ΦΑΡΜΑΚΗ ΚΑΙ Ο ΣΑΒΒΑΣ ΠΟΥΜΠΟΥΡΑΣ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗ ΜΠΑΡΑ
 
Στις 10/3 το ΒΑR RESTAURANT LALU στο Κολωνάκι ξεκινάει μοναδικές βραδιές με ηθοποιούς,τραγουδιστές και αθλητές οι οποίοι θα βρίσκονται πίσω από την μοναδική μπάρα του LALU. Η ενέργεια αυτή γίνεται σε συνεργασία με το φιλανθρωπικό σωματείο Διάδρασις με σκοπό να μαζευτούν πόροι για την ίδρυση προγράμματος για την πρόληψη και ενημέρωση παιδιών και εφήβων για τον ηλεκτρονικό εθισμό.
Στο πλαίσιο της συνεργασίας αυτής, τα "Thursday Stars@LALU" parties που πραγματοποιούνται κάθε Πέμπτη στο LALU Bar Restaurant, προσφέρουν στο Διάδρασις 10% από τις εισπράξεις . Αυτή την εβδομάδα πίσω από την μπάρα θα βρίσκεται η Όλγα Φαρμάκη και ο Σάββας Πούμπουρας!
Σας περιμένουμε στο LALU, Αναγνωστοπούλου 1 στο Κολωνάκι να γνωριστούμε και να μιλήσουμε!

Η τέχνη του Ντοκιμαντέρ γιορτάζει στη Θεσσαλονίκη

Η αλήθεια....φτιαγμένη από κόκκους φαντασίας και έμπνευσης που μυρίζουν Θεό μέσα από τα καρέ των ντοκιμαντέρ που προσεγγίζουν τα μυστικά του κόσμου ολόκληρου

Του Λευτέρη Χ Θεοδωρακόπουλου

Πόσες φορές επιστρέφετε τα βράδια σπίτι κουρασμένοι και δεν έχετε καμία απολύτως διάθεση να δείτε σειρές στην τηλεόραση -γιατί τις έχετε βαρεθεί πια- και έχετε αναζητήσει όαση χαλάρωσης σε κάποιο ντοκιμαντέρ.
Σίγουρα όχι μία και δύο, αλλά πολλές περισσότερες.
Παρασύρεται το βλέμμα και η φαντασία σας εκείνη τη στιγμή που είστε καθηλωμένοι στους δέκτες σας όπου σας πάει ο φακός του σκηνοθέτη του εκάστοτε ντοκιμαντέρ. Κατά τη διάρκεια ή στο τέλος ανακαλύπτετε πόσο μεγάλος είναι και συνάμα θαυμαστός ο κόσμος που ζούμε...και εκείνη δα τη στιγμή η τηλεόραση απενοχοποιείται και γίνεται ένα παράθυρο σε ηπείρους, ωκεανούς, μικρόκοσμους, ερήμους, χώρες, ανθρώπους, που δεν μπορούμε να προσεγγίσουμε ούτε καν στα πιο τρελά μας όνειρα, γιατί η αλήθεια είναι φτιαγμένη από κόκκους φαντασίας και έμπνευσης που μυρίζουν Θεό.
Έχετε αναρρωτηθεί ποτέ πως γυρίζονται όλα αυτά, ποιοι είναι αυτοί που -ουστιαστικά- αρνούνται τα εγκόσμια για να βάλουν εμάς σε έναν κόσμο εξειδικευμένης και όχι στοχοποιημένης γνώσης;
Είναι ανήσυχα μυαλά ή αν θέλετε τη γνώμη μου γνήσιοι καλλιτέχνες. Στη δικιά μας πιάτσα λίγοι αλλά εκλεκτοί, ο Δανέζης, ο Κούλογλου,ο Βαξεβάνης, ο Θεοδωράκης (αυτό που κάνει ουσιαστικά είναι ντονιμαντέρ με τους τους Πρωταγωνιστές, όπως αντίστοιχα με τα Αληθινά Σενάρια), ο Νίκος Ασλανίδης.
Από την Παρασκευή αυτή στις 11 Μαρτίου του 2011 και μέχρι στις 20 Μαρτίου, η καρδιά του παγκόσμιου ενδιαφέροντος για τα ντοκιμαντέρ θα χτυπάει στην Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα στη Θεσσαλονίκη στα πλαίσια του 13ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης – Εικόνες του 21ου Αιώνα.



Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ
Το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης γιορτάζει για δέκατη τρίτη συνεχή χρονιά την ανήσυχη, σε διαρκή αναμόρφωση και εγρήγορση, τέχνη του ντοκιμαντέρ. Στόχος του, να παρουσιάσει τις εικόνες της κοινωνικής, ιστορικής, πολιτικής και, κυρίως, ανθρώπινης πραγματικότητας του νέου αιώνα, που λειτουργούν ως εφαλτήριο για περιπετειώδεις κινηματογραφικές περιπλανήσεις.
Μέσα από ένα πολυσυλλεκτικό πρόγραμμα, το οποίο περιλαμβάνει ταινίες τεκμηρίωσης από όλο τον κόσμο, καθώς και παράλληλες δράσεις -ημερίδες, masterclasses, ομιλίες, συνέδρια, εκθέσεις-, το Φεστιβάλ φιλοδοξεί να ενημερώσει, να ευαισθητοποιήσει και να κινητοποιήσει το κοινό, γύρω από κρίσιμες θεματικές που απαιτούν την κριτική στάση και την ενεργή συμμετοχή του.
Φέτος, το 13ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης πραγματοποιεί αφιέρωμα στο έργο του σπουδαίου Ουκρανού δημιουργού Σεργκέι Λοζνίτσα, ο οποίος θα παραβρεθεί στη διοργάνωση, αλλά και στο έργο της πολυβραβευμένης Τσέχας ντοκιμαντερίστριας Χελένα Τρεστίκοβα. Παράλληλα, εν όψει της διοργάνωσης των Παγκόσμιων Αγώνων Special Olympics 2011, το 13ο ΦΝΘ πραγματοποιεί αφιέρωμα με τίτλο «Έτσι είμαι – Ανατρέποντας προκαταλήψεις», με ντοκιμαντέρ που αναδεικνύουν την ξεχωριστή πραγματικότητα των ατόμων με αναπτυξιακές και νοητικές δυσλειτουργίες. Επιπλέον, το ελληνικό τμήμα της διοργάνωσης πραγματοποιεί αφιέρωμα στην Κυριακή Μάλαμα, μια δημιουργό που έχει χαράξει στο ντοκιμαντέρ τις δικές της διαδρομές. Τέλος, σημαντική θέση στο πρόγραμμα του 13ου ΦΝΘ κατέχει το αφιέρωμα στη Μέση Ανατολή, με ταινίες που σκιαγραφούν την ιδιαίτερη φυσιογνωμία της περιοχής και με επίκεντρο κοινωνίες σε αναβρασμό και μέρη που συνταράσσονται σε καθημερινή βάση.


ΑΦΙΕΡΩΜΑ «ΕΤΣΙ ΕΙΜΑΙ – ΑΝΑΤΡΕΠΟΝΤΑΣ ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ»
Με αφορμή τη διοργάνωση των Παγκόσμιων Αγώνων Special Olympics Athens 2011, το 13ο ΦΝΘ πραγματοποιεί ένα πλούσιο αφιέρωμα με τίτλο «Έτσι είμαι – Ανατρέποντας προκαταλήψεις», το οποίο περιλαμβάνει ταινίες τεκμηρίωσης για άτομα με αναπτυξιακές και νοητικές δυσλειτουργίες. Συγκινητικά, αυθεντικά στη σύλληψή τους ντοκιμαντέρ, που μας προσκαλούν να γνωρίσουμε αυτά τα άτομα καλύτερα και να δούμε τον κόσμο με τα δικά τους μάτια.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ
Ο αραβικός κόσμος βιώνει μια από τις πιο πολυτάραχες περιόδους της Ιστορίας του, όπως άλλωστε επιβεβαιώνουν και οι τελευταίες εξελίξεις σε Αίγυπτο, Ιράν, Ιράκ, Λιβυή. Η Μέση Ανατολή, μια από τις πιο ευάλωτες γεωγραφικές ζώνες του πλανήτη, άλλοτε ασφυκτιά και άλλοτε εξεγείρεται μέσα σε μια δίνη πολιτικών μεταστροφών και κοινωνικών ζυμώσεων.
Ο κινηματογραφικός φακός είναι παρών και αντανακλά την αλήθεια της. Εξελίσσοντας τον διάλογο με τον αραβικό κόσμο, το 13ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, συμβάλλοντας με τις δράσεις του, στο πρόγραμμα «Θεσσαλονίκη - Σταυροδρόμι πολιτισμών», πραγματοποιεί αφιέρωμα στη Μέση Ανατολή, με ταινίες τεκμηρίωσης που έχουν ως κοινό παρονομαστή την ανθρώπινη πραγματικότητα.

ΤΜΗΜΑΤΑ:

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης στηρίζει ενεργά τα ελληνικά ντοκιμαντέρ, βοηθά τους έλληνες ντοκιμαντερίστες να βρουν τον δικό τους τρόπο έκφρασης και ενισχύει με όποιο τρόπο μπορεί την παρουσία τους στην διεθνή αγορά. Η συμμετοχή, χρόνο με το χρόνο, γίνεται όλο και μεγαλύτερη από ταινίες ανήσυχες, που καλύπτουν μια πλατιά γκάμα θεμάτων και καταγράφουν την αθέατη πλευρά της πραγματικότητας, αυτή που συνήθως δεν βλέπουμε στα νυχτερινά δελτία ειδήσεων.

Το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στο ελληνικό ντοκιμαντέρ, δίνει την ευκαιρία σε ελληνικά ντοκιμαντέρ πρόσφατης παραγωγής (που έχουν ολοκληρωθεί 18 μήνες πριν από την έναρξη του Φεστιβάλ) και για τα οποία θα κατατεθεί σχετική αίτηση, να προβληθούν σε ένα από τα τμήματά του. Η επιλογή των ελληνικών ταινιών και η κατάταξή τους στα αντίστοιχα τμήματα γίνεται από τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, ο οποίος υποβοηθείται από τριμελή Γνωμοδοτική Eπιτροπή.

ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Το τμήμα του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης με τίτλο Ανθρώπινα Δικαιώματα, το οποίο πραγματοποιείται σε συνεργασία με την Διεθνή Αμνηστία, συστάθηκε με σκοπό να ρίξει φως στην βάναυση καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η Διεθνής Αμνηστία θα απονείμει για πέμπτη χρονιά ένα ειδικό βραβείο στην καλύτερη ταινία του τμήματος. Η επιτροπή που αναλαμβάνει φέτος αυτό το έργο απαρτίζεται από τους: Ειρήνη Τσολάκη (αντιπρόεδρος του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας), Κώστα Παναγιωτάκη (διευθυντής του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας), Μάρω Σαββοπούλου (υπεύθυνη Τύπου και Προβολής του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας), Μαριάννα Λεονταρίδου (κριτικός κινηματογράφου και μέλος της Διεθνούς Αμνηστίας) και Σωτήρη Δανέζη (δημοσιογράφος).

ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
Αποκαλυπτικά ντοκιμαντέρ που αποτυπώνουν τις τραγικές επιπτώσεις της ανθρώπινης επέμβασης στο περιβάλλον και το αντίτιμο που «πληρώνει» η ανθρωπότητα, συγκλονίζουν και ευαισθητοποιούν τον θεατή επάνω σε ένα ζήτημα που επιτάσσει άμεση δράση και αφορά στην ίδια μας την επιβίωση. Στο πλαίσιο του τμήματος Κοινωνία και Περιβάλλον έχει καθιερωθεί ένα βραβείο το οποίο απονέμει επιτροπή της περιβαλλοντικής οργάνωσης WWF Ελλάς, στην καλύτερη ταινία του τμήματος. Φέτος την επιτροπή WWF Ελλάς, απαρτίζουν οι Γιώργος Βελλίδης (επικεφαλής τμήματος επικοινωνίας WWF Ελλάς), Ιάσων Κάντας (συνεργάτης τμήματος επικοινωνίας WWF Ελλάς) και Μαρία Λιβανού (υπεύθυνη επικοινωνίας προγράμματος «Θάλασσα»).

ΑΦΡΙΚΑΝΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
Το 13ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης εξακολουθεί να συμμετέχει ενεργά στον παγκόσμιο διάλογο για την Μαύρη Ήπειρο, προτείνοντας Αφρικανικές Ιστορίες που φωτίζουν μια πολύπαθη γη σε διαρκή αγώνα επιβίωσης. Φέτος το Φεστιβάλ αναδεικνύει τόσο την θεματολογία, όσο και την κινηματογραφία ενός τόπου που υποφέρει από φυλετικούς πολέμους, ασθένειες, αναλφαβητισμό, οικονομική εκμετάλλευση και έλλειψη βασικών αγαθών όπως η τροφή και το νερό. Δημιουργοί από όλο τον κόσμο, αλλά και από την Αφρική, αφηγούνται σύγχρονες Αφρικανικές Ιστορίες, μέσα από ντοκιμαντέρ που αντανακλούν την πολυσύνθετη πραγματικότητα της αφρικανικής ηπείρου, επιχειρώντας να την αποκωδικοποιήσουν.

Κανένα πρόβατο δε σώθηκε ποτέ...βελάζωντας

Βάλαμε ένα λύκο να φυλάει τα πρόβατα σ’ ένα άσπρο σπίτι να μη λέμε ονόματα
κάποια προβατάκια πολεμούν μοναχά τους
πολεμούν τον λύκο που μπήκε στο κοπάδι τους>
Πρόβατα ξυπνάτε η σειρά μας έρχεται
κι εσείς τσομπανάκια βρε άιντε να κουρεύεστε
πρόβατα ξυπνάτε πιάστε τα υψώματα λύκοι θα υπάρχουν όσο υπάρχουν πρόβατα


Ήταν μια αρκούδα που το λύκο φύλαγε,
φύλαγε το λύκο που τη παραφύλαγε.
Λύκε η αρκούδα δεν είναι ακίνδυνη
τώρα πληγωμένη είναι επικίνδυνη.

Πρόβατα ξυπνάτε η σειρά μας έρχεται
κι εσείς τσομπανάκια βρε άιντε να κουρεύεστε
πρόβατα ξυπνάτε πιάστε τα υψώματα
λύκοι θα υπάρχουν όσο υπάρχουν πρόβατα


Οι παραπάνω στίχοι είναι πνευματική ιδιοκτησία της Σόφης Παππά και τους ερμηνεύει ο Νότης Σφακανάκης. Φαίνεται πως είναι επίκαιροι όσο ποτέ. Τα τσομπανάκια μας είναι αυτά που επί 35 χρόνια μας οδήγησαν στο στόμα των αιμοδιψών λύκων που τώρα αυτό που τους απομένει είναι να ξεσκίσουν με λύσσα τη σάρκα μας. Όλοι μας οδήγησαν εδώ...και εμείς σαν πρόβατα κατευθυνόμασταν στα σφαγεία χαμογελώντας. Κι όμως τα σημάδια υπήρξαν στην πάροδο των ετών αλλά εμείς σφυρίζαμε αδιάφορα. Πρώτα τα εργοστάσια στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, μετά η κλωστουφαντουργία,οι κινέζοι στο κέντρο που δεν πλήρωναν φόρους που δεν πλήρωναν ΤΕΒΕ κατέστρεψαν αρχικά το εμπορικό κέντρο από την Ομόνοια και κάτω αλλά εμείς τίποτα χαλαρά. Όλοι είχαμε όνειρο να πάρουμε ένα χαρτί και να μπούμε στο Δημόσιο. Όμως η τρόικα χτύπησε πρώτα εκεί. Και θα ξαναχτυπήσει πάλι αλλά το επόμενο χτύπημα θα είναι διπλό, γιατί τώρα και ο ιδιωτικός τομέας βρίσκεται στο στόχαστρο των τροϊκανών.

Τώρα λοιπόν το αντιληφθηκαμε εμείς όμως γιατί τώρα μας άγγιξε. Δεν ακούσαμε τις φωνές των διπλανών μας. Τώρα τρέχουμε και δεν θα φτάνουμε πουθενά. Κλειστήκαμε μέσα σε ένα λαβύρινθο χωρίς διέξοδο, χωρίς αέρα ακολουθώντας πιστά τα τσοπανάκια μας στο δρόμο προς τις λυκοφωλιές. Γιατί εγώ σας πιάνω την εκδοχή πως η Ελλάδα θα έχει ανταπεξέλθει σε αυτά που τις ζητάει το ΔΝΤ σε μερικά χρόνια-γεγονός ψιλοαπίθανο αλλά οκ- τι θα έχει απομείνει; Εδώ μέσα σε ένα χρόνο και κοντεύουν να τα δώσουν όλα...Η αγορά είναι στα όρια της κατάρευσης, οι εγγραφές στον ΟΑΕΔ αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο αγγίζοντας τους 700.000 εγεγραμμένους και τα πάντα είναι σκατά. Μίλαγα με ένα φίλο μου πριν από μία εβδομάδα ο οποίος εργάζεται σε τράπεζα και ξέρετε τι μου είπε, πως ακόμη και τώρα όλοι δουλεύουμε για τα golden boys. Όμως τα πρόβατα δεν θα μασήσουμε και θα ξυπνήσουμε, η νέα γενιά δεν μασάει από τσοπάνηδες και λύκους γιατί απλά έχουμε δικαίωμα στην ζωή και όχι στον εξευτελισμό.




Τα “τσοπανάκια” μας χρωστούν συνολικά 231 εκατομμύρια ευρώ σε τράπεζες


Την ίδια ώρα που οι εγγεγραμμένοι άνεργοι αυξάνονται, οι απολυμένοι πολλαπλασιάζονται, νέες θέσεις εργασίας δεν δημιουργούνται και μόνο οι επιδοτούμενοι άνεργοι... μειώνονται ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία έβαλαν στα ταμεία τους συνολικά 231 εκατομμύρια ευρώ.
Ένα εξαιρετικό κομμάτι είναι αυτό της κας Μαριλής Μαργωμενού που φιλοξενείται σήμερα στην Καθημερινή. Η κα. Μαργωμένου επισημαίνει -με μυθιστοριματικο τρόπο- πως και από ποιους χορηγήθηκαν τα μεγάλα και φυσικά ανεπιστεπτί δάνεια των δύο μεγάλων κομμάτων που αγγίζουν το ποσό των 231 εκατομμυρίων ευρω. Σας παραθέτω το κομμάτι όπως το διάβασα στην Καθημερινή:Αν ο Αίσωπος δεν είχε αφήσει τα εγκόσμια νωρίς και μπορούσε αυτή την εβδομάδα να διαβάσει τους ισολογισμούς της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, είναι πιθανόν να προέβαινε σε ρετούς του παλαιού μύθου με τον τζίτζικα και τον μέρμηγκα. Στη σύγχρονη εκδοχή, τα δύο μεγαλύτερα κόμματα της Ελλάδας θα είχαν τη χαρά να μεγαλουργήσουν εναλλάξ στον ρόλο του ανέμελου εντόμου που τραγουδά ευτυχισμένο μέχρι να το σφίξει η πείνα. Πρώτο θα τραγουδούσε τον ισολογισμό του το ΠΑΣΟΚ, ξεκινώντας με το λυρικό άσμα των 65 εκατ. ευρώ που δαπάνησε πέρυσι και συνεχίζοντας με τον παιάνα του δανεισμού: 17 εκατομμύρια από την Αγροτική, 5 απ’ τη Eurobank κι άλλα τόσα απ’ την Τράπεζα Αττικής, 6 απ’ την Πειραιώς, 7 απ’ τη Marfin. Κάπου εκεί θα έπιανε τον ρυθμό ο δεύτερος τζίτζικας του κοινοβουλευτισμού. Η Ν.Δ. πρώτα θα μοιρολογούσε για τα 40 εκατομμύρια έξοδα που το 2010 φόρτωσε στη γαλάζια καμπούρα της και ύστερα θα υμνούσε το τραπεζικό σύμπαν που φρόντισε τα 2,3 ευρώ που απέμειναν στο ταμείο της να πολλαπλασιαστούν ώστε να μπορούν οι βουλευτές της αναπόσπαστοι να τραγουδούν στα κανάλια τον πόνο του δύστυχου ελληνικού λαού…
Το μόνο πρόβλημα θα ήταν το κάστινγκ, για να βρει ο Αίσωπος κάποιον επιτέλους να παίξει τον μέρμηγκα στη νέα εκδοχή του μύθου. Αλλά πάλι, στο τραγούδι των δύο κοινοβουλευτικών τζιτζικιών υπάρχουν άπειρες σουρεαλιστικές νότες που αποδεικνύουν πως ακόμη κι ο ισολογισμός των δύο μεγάλων κομμάτων στην όμορφη Ελλάδα αρκεί για να μετατρέψει την οικονομία μας σε οπερέτα. Κι έτσι, το ΠΑΣΟΚ πέρυσι, που οι τράπεζες αρνούνταν να δώσουν δάνεια ακόμη και στους υγιέστερους οικονομικά πελάτες τους, κατάφερε να δανειστεί 40,6 εκατομμύρια ευρώ, ενώ η Ν.Δ. αναγκάστηκε να περιοριστεί σε 25 εκατ. ευρώ. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Ιανουαρίου βεβαία αυτό δεν είναι τίποτα, αφού η Ν.Δ. οφείλει από παλαιότερες οικονομικές αμαρτίες 120 εκατομμύρια ευρώ και το ΠΑΣΟΚ άλλα 111 εκατομμύρια! Μάλιστα, η τράπεζα που χρηματοδοτεί αφειδώς τα δύο κόμματα –τα οποία αν δεν είχαν την τύχη να κυβερνούν τη χώρα εναλλάξ, μάλλον θα είχαν προ πολλού κατεβάσει ρολά– είναι η Αγροτική, ως προστάτιδα τράπεζα του βουλευτικού σώματος. Η οποία Αγροτική μπορεί να έχει υπεράριθμους υπαλλήλους κι ένα παθητικό ικανό να προκαλέσει ίλιγγο σε κάθε υπουργό Οικονομίας, αλλά όπως φαίνεται τίποτε απ’ όλα αυτά δεν εμπόδισε τα ελεήμονα στελέχη της να φιλοδωρήσουν το κομματικό φιλόπτωχο με μερικές δεκάδες εκατομμύρια απ’ το υστέρημά τους.
Οι ισολογισμοί

Κι έτσι η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ, ως νέου τύπου ΔΕΚΟ απαλλαγμένες από κάθε άγχος επιβίωσης, έχουν προεισπράξει τις επιχορηγήσεις τους ώς το 2016, όπως τουλάχιστον προκύπτει από τους ισολογισμούς, οι οποίοι βεβαίως περισσότερο θυμίζουν τα πατροπαράδοτα μπακαλόχαρτα που οι έμποροι προπάτορες των βουλευτών μας αγαπούσαν να χρησιμοποιούν. Οπότε, σε αυτό το σημείο καλύτερα θα ήταν κανείς να ευχηθεί «χρόνια πολλά» στη δέσμευση του πρωθυπουργού για διαφάνεια στη χρηματοδότηση των κομμάτων, αφού σε λίγους μήνες κλείνουν 2 χρόνια απ’ όταν την εκστόμισε ο Γ. Παπανδρέου στα κανάλια. Και επειδή χωρίς ευχές γενέθλια δεν γίνονται, ο υπουργός Εσωτερικών Γ. Ραγκούσης αυτή την εβδομάδα είπε πως «δεν θα αφήσουμε άλλο το πολιτικό σύστημα να κατηγορείται για αδιαφάνεια» και «υποσχέθηκε» περικοπή της κρατικής χρηματοδότησης κατά 20%. Που θα πει πως του χρόνου θα πρέπει να επιβιώσει με 3,7 εκατ. λιγότερα το ΠΑΣΟΚ και με 3,1 μείον η ΝΔ. Ή σημαίνει απλώς ότι η Αγροτική θα αναγκαστεί να εκταμιεύσει άλλα 7 εκατ. Γιατί η φτώχεια θέλει καλοπέραση...

ΦΥΓΑΤΕ ΝΩΡΙΣ ΚΑΙ ΑΔΙΚΑ

Η λέξη ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ δεν στέκει ικανή για να περιγράψει τα συναισθήματα όσων άκουσαν πως το βράδυ της Τρίτης 1ης Μαρτιου του 2011 δύο νέα παιδιά της ομάδας ΔΙΑΣ έχασαν τη ζωή τους από κακοποιούς που τους γάζωσαν με σφαίρες, ενώ την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές άλλα δύο νεαρά παιδιά δίνουν μάχη για να κρατηθούν στη ζωή στο Γενικό Κρατικό της Νίκαιας.
Ήταν παιδιά στην ηλικία μας που για 800 ευρώ άντε το πολύ 1000 έχασαν τη ζωή τους με το χειρότερο τρόπο.
Το ΠΙΝΑΚΙΟ δεν έχει το ρόλο της επίκαιρης ειδησιογραφίας αλλά νιώσαμε πως χάσαμε δύο φίλους, γιατί τα παιδιά αυτά ήταν συνομιλίκοι, ήταν συναγωνιστές στα πιστεύω όλων μας και η δουλειά τους, δηλαδή η προάσπιση της ελευθερίας μας δίνει σε όλους εμάς το ελεύθερο πεδίο για να δράμε και να λειτουργούμε.
Τα παιδιά αυτά δεν θα γυρίσουν στις οικογένειες τους , στις μάνες τους, στα σπίτια τους. Έπεσαν από σφαίρες κακοποιών. Και ελάτε λίγο στη θέση αυτών των μανάδων, των πατεράδων των παιδιών. Και πές ότι τους πιάνουν τους κακοποιούς θα φάνε 20 -30 χρόνια φυλακή και ....Παίρνει ο κάθε αλήτης ένα καλάσνικοφ και σκοτώνει όποιον τον εμποδίσει να κλέψει. Αυτός είναι ο νόμος μας....Συγχαρητήρια. Όλοι ξέρουμε τι μπουρδέλα είναι οι φυλακές και δεκάδες ρεπορτάζ που άρχισαν για να τις εξερευνήσουν σταμάτησαν εκεί...στην πόρτα της εισόδου. Άλλα το θέμα μας δεν είναι αυτό απόψε, ούτε η εγκληματικότητα που έχει χτυπήσει κόκκινο. Είναι ένα μεγάλο ΓΙΑΤΙ αυτά τα παιδιά να πέφτουν νεκρά εν ώρα υπηρεσίας; ΓΙΑΤΙ να χάσουν έτσι τα νιάτα τους; ΓΙΑΤΙ ρε πούστη μου;
Δεν θέλω να γράψω άλλα γιατί θα παρεκτραπώ...θα αρχίζω να αναζητώ ευθύνες από εδώ και από εκεί και δεν θα έχω τελειωμό.
Δεν έχω να πω τίποτα στις μάνες και στις οικογένειες των παιδιών, τα δικά μου λόγια, είτε των συγγενών, είτε των γειτόνων, είτε των συναδέφων των παιδιών δεν θα τα φέρουν πίσω....
Το μόνο που έχω να πω ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ παρότι φύγατε πολύ νωρίς και ΑΔΙΚΑ