Domenica: “Πατρίδα πρόσεχε λίγο τα παιδιά σου”

“Ένα τραγούδι δε πρέπει να αντιδρά στα ήθη του κατεστημένου; να αντιδρά στη σοβαροφάνεια, στην υποκρισία και το ψέμμα; δε πρέπει να εξεγείρει την νεολαία για να προχωρήσει ένα βήμα πιο πέρα; να εκφράσει συναισθήματα που τα συντηρητικά ‘’ήθη’’ τα κρύβουν”

Κατεβαίνουμε συχνά στο Σύνταγμα για να ενώσουμε τις φωνές μας με των υπολοίπων. Επίσης έχουμε δηλώσει και συμμετοχή για μια μεγάλη συναυλια που συζητιέται να γίνει.


Στην Ελλαδα πάσχουμε από την αρρώστεια της γεροντολαγνείας.
Έχουμε μουμιοποιήσει κάποιους καλλιτέχνες και ασχολούμαστε διαρκώς μαζί τους. Τους ταιζουμε με υπέρογκα ποσά από τα κρατικά πολιτιστικά κονδύλια αφήνοντας
ψίχουλα στις νέες μπάντες και καμία προοπτική αναγνώρισης



Του Λευτέρη Χ. Θεοδωρακόπουλου


“Πατρίδα άσπλαχνη πατρίδα ξένη,
Σε τι σου φταίξαμε κι αργοπεθαίνουμε απελπισμένοι, Είσαι γεμάτη με άδειους ανθρώπους, Που μας ορίζουν και μας περνάνε για δολοφόνους, Πατρίδα πρόσεξε για λίγο τα παιδιά σου,Αυτά που πλάνεψες κι έπεσαν θύματα στην αγκαλιά σου” είναι οι στίχοι που αφιερώνουν οι DOMENICA, στους “αγανακτισμένους”μέσω του ΠΙΝΑΚΙΟΥ.
Μία από τις μακροβιότερες ελληνικές μπάντες της ελληνικής ροκ, μιλάνε σήμερα στο ΠΙΝΑΚΙΟ, για τους αγανακτισμένους, για τη συμμετοχή τους στη μεγάλη συναυλία-διαμαρτυρίας που προγραμματίζεται στο Σύνταγμα καθώς πιστεύουν πως η μουσική εξημερώνει τα ήθη.
Σχολιάζουν την πολιτική κατάσταση και τους διεφθαρμένους πολιτικούς που μας έφτασαν ως εδώ, “Η πλειοψηφία των πολιτικών δεν ενδιαφέρεται πλέον για το πώς ζει ο νέος, ο μισθώτος, ο συντάξιουχος. Είναι βολεμενοι με τις περιουσίες τους που έφτιαξαν στις πλάτες μας και φιάχνουν νέους πολιτικούς - τα παιδιά τους – στελνοντας τα σε ακριβά πανεπιστήμια του εξωτερικου. Πόσοι όμως από αυτούς, εκολαπτόμενους πολιτικούς και μη, έχουν ίδρωσει για το μεροκάματο; Ασφαλώς κανένας. Βουλευτική ασυλία, παραγραφή αδικημάτων, ξεπούλημα της χώρας”, μας είπαν.
Ωστόσο δεν θα μπορούσαν να μη μιλήσουν και για τη μουσική αλλά και για καλλιτέχνες που το σύστημα τους έχει μουμιοποιήσει....
Τέλος, οι DOMENICA,προσφέρουν στους αναγνώστες του ΠΙΝΑΚΙΟΥ πέντε διπλές προσκλησεις για τις Παρασκευές του Ιουνίου, στην Αρχιτεκτονική. Δεν έχετε από το να στείλετε στο mail του ΠΙΝΑΚΙΟΥ mail με την ένδειξη DOMENICA.


Τις τελευταίες ημέρες ο αγανακτισμένος κόσμος, διαμαρτύρετε στο Σύνταγμα αλλά και στις πλατείες της χώρας. Ποια είναι η θέση των Domenica πάνω στα γεγονότα αυτά;

Δικαίως διαμαρτύρεται ο κόσμος. Η πλειοψηφία των πολιτικών δεν ενδιαφέρεται πλέον για το πώς ζει ο νέος, ο μισθώτος, ο συντάξιουχος. Είναι βολεμενοι με τις περιουσίες τους που έφτιαξαν στις πλάτες μας και φιάχνουν νέους πολιτικούς - τα παιδιά τους – στελνοντας τα σε ακριβά πανεπιστήμια του εξωτερικου. Πόσοι όμως από αυτούς, εκολαπτόμενους πολιτικούς και μη, έχουν ίδρωσει για το μεροκάματο; Ασφαλώς κανένας. Βουλευτική ασυλία, παραγραφή αδικημάτων, ξεπούλημα της χώρας και τόσα άλλα ξεδιάντροπα φαινόμενα δεν μπόρουν παρά να μας ξεσηκώσουν.

Εσείς έχετε κατέβει ή σκέφτεστε να κατεβείτε στο Σύνταγμα;
Κατεβαίνουμε συχνά στο Σύνταγμα για να ενώσουμε τις φωνές μας με των υπολοίπων. Επίσης έχουμε δηλώσει και συμμετοχή για μια μεγάλη συναυλια που συζητιέται να γίνει.

Τι μηνύματα περνάτε μέσα από τη μουσική σας;
Την περίοδο των ηχογραφήσεων του τελευταίου album από το 2009 ηδη βιώναμε τις κοινωνικοπολιτικές αλλαγές। Ηταν μια αυθόρμητη ανάγκη να ξεφύγουμε από τον ερωτικό στίχο και να αναφερθούμε σε όλα αυτά που ζούσαμε καθημερινά. Ουσιαστικά το νέο album, το ‘’ΛΗΘΗ’’ φανερώνει ξεκάθαρα μια πλευρά της μπάντας η οποία υπήρχε κρυμένη όλα αυτά τα χρόνια και σιγόκαιγε σε απόμερες γωνιές των τραγουδιών μας.

Πόσα χρόνια υπάρχουν οι Domenica και πόσο δύσκολο είναι να κρατηθείτε στην πρώτη γραμμή της ροκ ελληνικής σκηνής;

Στα μεσα του ’90 ο Δημητρης Κανελλοπουλος δημιουργησε το group. Το
ονομα του συγκροτηματος ηταν μια ιδεα του Δημητρη κοιτωντας μια Κυριακη
που κάναμε προβα, στην συγκεκριμένη σελίδα του ημερολογίου…έγραφε
Domenica…
Είμαστε 15 χρόνια στο δρόμο και τα τελευταία 10 στην δισκογραφία. Αυτό
σημαίνει οτι παραμένουμε μία από τις μακροβιότερες μπάντες στην Ελληνική
σκηνή και προσπαθούμε με χίλιους κόπους να το κρατάμε ζωντανό.
Τα album που εχουν κυκλοφορησει κατά σειρα είναι τα: ‘’Αχρηστα ρολόγια ‘’ ,
1999, ‘’Μέσα στη βουή του δρόμου’’ 2002, ‘’Ιστορίες για μικρούς και μεγάλους’’
2004, ‘’Χίλιες φορές έτσι’’ 2007. Το τελευταίο ονομαζέται ‘’Λήθη’’ και είναι μία
ανεξαρτητη παραγωγή μαζί με τα τρία video clip που έχουν κυκλοφορήσει μέχρι
στιγμής και είμαστε απόλυτα ευχαριστημένοι από το αποτελεσμα.

Ποιο ή ποια τραγούδια σας εκφράζουν απόλυτα;

Αυτή την περίοδο το τραγουδι που ταιριάζει είναι το ‘’ Πατρίδα ξένη’’ από το τελευταίο album.
Υπάρχουν τραγούδια που "ζηλεύετε" που θα θέλατε να ερμηνεύσετε εσείς πρώτοι;

Δε θα το έλεγα ζήλεια αλλά θαυμασμό. Ποιός δε θα ήθελε να ηταν στη σκηνή παρέα με τους Pink Floyd και να συμμετείχε σε αυτά τα αριστουργήματα…

Τραγουδάτε και παίζετε μουσική στις γενιές που θα υποστούν όλα τα "αποτελέσματα"¨του μνημονίου. Τι λέτε σε αυτά τα παιδιά, το κοινό σας;

Στις επόμενες εκλογές που θα γίνουν πάρα πολύ σύντομα να κατέβουν στις κάλπες για να διώξουν αυτούς που πλέον ολοφάνερα καταστρέφουν τη χώρα. Τα Μ.Μ.Ε. θα μας προτρέπουν να πάμε στις παραλίες φυσικά όπως ήδη έχουν κάνει και στις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις αλλά δεν είναι μια καλή ιδέα να πετάξουμε π.χ. την τηλεοράση από το μπαλκόνι; Επίσης δεν είναι μια καλή ιδέα να πετάξουμε τους άχρηστους πολιτικούς στη θάλασσα δια παντώς;

Πολλά παιδιά, κυρίως έφηβοι είναι εθισμένοι με τα ηλεκτρονικά μέσα। Πως θα κάνετε αυτά τα παιδιά να σηκωθούν απο τις τηλεοράσεις και τους υπολογιστές και να ασχοληθούν με πράγματα πιο χειροπιαστά, όπως οι τέχνες, οι βόλτες κ.α

Ισως να κοπεί το ρεύμα να γλιτώσουμε;
Δε ξερω ειλικρινά. Υπαρχει μια ραγδαία ανάπτυξη των φορητών συσκευών και του internet και πλεον σημασία εχει να κάνουμε σωστή και υγειή χρήση. Είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας και πολλές φορές και της κοινωνικής μας ζωής. Εκει είναι και το επικίνδυνο. Οι τέχνες είναι το αντίδοτο για να βγούμε από το καβούκι μας. Σε περιόδους κρίσης συμβαίνουν ακραία πράγματα, το εμπορικό εξεφτελίζετε εντελώς και το underground γινετε πιο ποιοτικό από ποτέ. Για να βρεις το ποιοτικότερο πρέπει να βγεις από το σπίτι σου και να ψάξεις… Το σίγουρο είναι ότι οι συγκεντρώσεις στις πλατείες μας φέρνουν πιο κοντά οι οποίες βέβαια μη ξεχνάμε οργανώθηκαν από το διαδίκτυο.

Τι σημαίνει για εσάς η έννοια μουσική;


«Η μουσική εξημερώνει τα ήθη»
Τελικά ένα τραγούδι δε πρέπει να αντιδρά στα ήθη του κατεστημένου; να αντιδρά στη σοβαροφάνεια, στην υποκρισία και το ψέμμα; δε πρέπει να εξεγείρει την νεολαία για να προχωρήσει ένα βήμα πιο πέρα; να εκφράσει συναισθήματα που τα συντηρητικά ‘’ήθη’’ τα κρύβουν. Η μουσική είναι η μητέρα των τεχνών. Είναι ένας ζωντανός οργανισμός που εξελίσσεται και μας εξελίσσει… Η μουσική είναι πολιτισμός…

Στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια υπάρχει αναπτυξη στο κλάδο σας, τη μουσική;

Στην Ελλαδα πάσχουμε από την αρρώστεια της γεροντολαγνείας. Έχουμε
μουμιοποιήσει κάποιους καλλιτέχνες και ασχολούμαστε διαρκώς μαζί τους. Τους
ταιζουμε με υπέρογκα ποσά από τα κρατικά πολιτιστικά κονδύλια αφήνοντας
ψίχουλα στις νέες μπάντες και καμία προοπτική αναγνώρισης. Μιμούμαστε τις
ξένες πρακτικές των reality τηλεσκουπιδιών και παπαγαλίζουμε κουτσομπολιά
εφήμερων σκυλοπόπ τραγουδιστών. Βάλτε και το απαραιίητο playlist των
ραδιοφώνων και έχετε την εικόνα της Ελληνικής μιζέριας. Ας εξαφανίσουμε πρωτα
αυτά και θα έχουμε κάνει το πρώτο βήμα.

Ποιους στίχους θα αφιερώνατε στους αγανακτισμένους και ποιους στους πολιτικούς;

ΠΑΤΡΙΔΑ ΞΕΝΗ
Γίναν πολλά σε λίγα χρόνια παλεύουμε άδικα
Και στις ορέξεις σου είμαστε πιόνια
Παιδιά που έχουμε στα μάτια λάμψη
αλλά τη σβήνεις κι όλο μας ρίχνεις βαθιά στη λάσπη


Πατρίδα άσπλαχνη πατρίδα ξένη
Σε τι σου φταίξαμε κι αργοπεθαίνουμε απελπισμένοι


Είσαι γεμάτη με άδειους ανθρώπους
Που μας ορίζουν και μας περνάνε για δολοφόνους
Πατρίδα πρόσεξε για λίγο τα παιδιά σου
Αυτά που πλάνεψες κι έπεσαν θύματα στην αγκαλιά σου


LINE UP :
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ – Τραγούδι,Κιθάρα
ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΤΡΕΣ – Κιθάρα
ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ – Τύμπανα
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΣΟΥΝΑΚΑΣ – Μπάσσο
ΜΑΡΙΑ ΕΝΕΠΕΚΙΔΟΥ – Τραγούδι
ΛΑΜΠΡΟΣ ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗΣ – Κρουστά
VINCENT ANDELMOTH – Πλήκτρα,Εφφέ

"Έλληνες" κήρυξαν μνημείο το χώρο που τιμάται ο Κεμάλ, το θύτη της γενοκτονίας χιλιάδων ανθρώπων

Ιστορικά Ντοκουμέντα, φιλοξενεί το ΠΙΝΑΚΙΟ απο το λέκτορα Πανεπιστημίου Θράκης Φ. Μαλκίδη

Στον απόηχο των εξελίξεων του μνημονίου και των αντιδράσεων των αγανακτισμένων, μόνο στα ψιλά των εφημερίδων και κυρίως της Μακεδονίας πέρασε η είδηση πως στο σπίτι του Κεμάλ Ατατούρκ κυρήχθηκε...μνημείο.

Πιο συγκεκριμένα την ημέρα της παρθενικής πτήσης των Τουρκικών Αερογραμμών από την Κωνσταντινούπολη στη Θεσσαλονίκη, το Κεντρικό Συμβούλιο Νεότερων Μνημείων του υπουργείου Πολιτισμού ανακοίνωσε την ομόφωνη απόφασή του να κηρυχθεί μνημείο το φερόμενο ως σπίτι του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη, που στεγάζει σήμερα το τουρκικό προξενείο. Η εξέλιξη αυτή χαιρετίζεται από τη δημοτική αρχή, δυσαρέστησε όμως τους εκπροσώπους του ποντιακού ελληνισμού, οι οποίοι έκαναν λόγο για "πολιτική του καρσιλαμά" που δεν μπορεί να επισκιάσει την ιστορική αλήθεια.

Ιστορικά Ντοκουμέντα

Στο Πινάκιο, μιλά για το θέμα ο λέκτορας του Πανεπιστημιου Θράκης, Φάνης Μαλκίδης ο οποίος μεταξύ άλλων διερωτάται “Πως μπορεί δηλαδή να κηρύσσεται μνημείο ο χώρος που τιμάται ο Κεμάλ, ο θύτης της γενοκτονίας χιλιάδων ανθρώπων; Γιατί δεν μπορεί υποκριτικά να μιλάς για Γενοκτονία, να ψηφίζεις σχετικούς νόμους περί ημέρας μνήμης και την ίδια στιγμή να τιμάς αυτόν που έχεις ονομάσει σε επίσημο κρατικό - νομικό έγγραφο ως υπεύθυνο της Γενοκτονίας”

“Δε θα αναφερθώ στην απόφαση του Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων του υπουργείου Πολιτισμού να κηρυχθεί ως μνημείο το φερόμενο ως σπίτι του Μουσταφά Κεμάλ, γνωστού και ως Αταττούρκ, στη Θεσσαλονίκη. Είναι μία απόφαση που θα κριθεί, στην ουσία και στον τύπο της από την ιστορία και κυρίως από αυτούς που έχουν βλέπουν το ελλαδικό κράτος, το οποίο ενώ έχει ψηφίσει νόμους που ονομάζουν τον Κεμάλ ως βασικό υπεύθυνο της Γενοκτονίας, να χαρακτηρίζει μνημείο το φερόμενο ως σπίτι του!

Παρά την προπαγάνδα, ότι ο Μουσταφά Κεμάλ γεννήθηκε το 1881 στη Θεσσαλονίκη, στο τριώροφο κτήριο, το οποίο είχε χτίσει ο πατέρας του και βρίσκεται στη συμβολή των οδών Αποστόλου Παύλου και Αγίου Δημητρίου (τότε Γενί Καπί και Νουμάν Πασά), εμείς υποστηρίζουμε ότι ο ισχυρισμός της γέννησης του Μουσταφά Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη και στο συγκεκριμένο κτίριο είναι ένας μύθος.

Ο Κεμάλ γεννήθηκε στη Χρυσαυγή (Σαρίγερ) Λαγκαδά και μάλιστα το 1981, με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Μουσταφά Κεμάλ, επισκέφθηκε την Χρυσαυγή (το κτίριο της τότε κοινότητας) ο Τούρκος πρόξενος Θεσσαλονίκης μαζί με τον γραμματέα του (εφημ. ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΒΟΡΡΑΣ, 10 Μαΐου 1981) συνοδευόμενοι και από Τουρκικό τηλεοπτικό συνεργείο.

Ο πρόξενος ήξερε την αλήθεια και γι’ αυτό παρακάλεσε τους κατοίκους να του υποδείξουν το ακριβές σημείο γέννησης του Μουσταφά Κεμάλ, απ΄ όπου πήρε πολλές φωτογραφίες. Σε κάποια στιγμή αποκάλυψε στους Έλληνες συνοδούς του: «γνωρίζω ότι αυτή είναι η αλήθεια, αλλά είναι δύσκολο να το παραδεχθούμε επίσημα και καταλαβαίνετε το λόγο…». Ο ίδιος προθυμοποιήθηκε να χρηματοδοτήσει την ανέγερση μουσείου, το οποίο θα βοηθούσε και την ανάπτυξη του χωριού…

Το 1981 πάλι, με αφορμή τους εορτασμούς για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Κεμάλ, οι βουλευτές Νικήτας Βενιζέλος και Κ. Μπαντουβάς, με ερώτησή τους στο Ελληνικό Υπουργείο των Εξωτερικών, αμφισβήτησαν επισήμως τη θεωρία ότι το σπίτι δίπλα στο Τουρκικό Προξενείο Θεσσαλονίκης είναι αυτό στο οποίο γεννήθηκε ο Κεμάλ, επικαλούμενοι μάλιστα και αυτοί την μαρτυρία της ίδιας της αδελφής του της Μακμπουλέ, όπως διασώθηκε σε τουρκικές βιβλιογραφικές πηγές (Aydemir κλπ)

Στην δεκαετία του 1930, μετά το ελληνοτουρκικό σύμφωνο φιλίας και συγκεκριμένα 1934 η Ελληνική κυβέρνηση ανάρτησε έξω από το σπίτι, μία πινακίδα όπου αναφερόταν ότι «εδώ γεννήθηκε ο Μουσταφά Κεμάλ». Και σαν να μην έφτανε αυτό, το 1937 η κυβέρνηση του Ιωάννη Μεταξά, έδωσε εντολή στο δήμο Θεσσαλονίκης να αγοράσει το σπίτι από την οικογένεια Σεραφειμίδου, που το κατοικούσε. Όταν η οικογένεια αρνήθηκε να το πουλήσει, τότε το κράτος προχώρησε στην απαλλοτρίωσή του. Μετά, ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Κ. Μερκουρίου, ενημέρωσε με επιστολή του την κυβέρνηση του Ισμέτ Ινονού, ότι χαρίζει το σπίτι στο Τουρκικό κράτος.

Η Τουρκία μετέφερε έπιπλα από τα ανάκτορα Ντολμά Μπαχτσέ και Τοπ Καπί της Κωνσταντινούπολης, ακόμα και ρούχα του Κεμάλ, τα οποία εκθέτονται πλέον στο δίνοντας την εντύπωση στον επισκέπτη, ότι χρησιμοποιήθηκαν μέσα σε αυτό το σπίτι από τον ίδιο τον Κεμάλ.

Πέρα από αυτό, συχνά – πυκνά αλλά και κάθε 19^η Μαΐου, ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας, για την Τουρκία ημέρα εξόντωσης των Ελλήνων, χιλιάδες επισκέπτες καταφθάνουν για να προσκυνήσουν το «σπίτι». Μία κατάσταση η οποία συνεχίζεται και μάλιστα με όρους που απαξιώνουν την ελληνική ιστορία.

Συν τοις άλλοις, στο φερόμενο ως σπίτι του Κεμάλ γράφτηκε μία από τις μεγαλύτερες προβοκάτσιες στην παγκόσμια ιστορία.

Η έκρηξη τη νύχτα της 6ης προς την 7η Σεπτεμβρίου 1955 στον κήπο του τουρκικού Προξενείου Θεσσαλονίκης και έξω από το φερόμενο ως σπίτι του Κεμάλ αποτέλεσε την αφορμή για τον πρωτοφανή για τα παγκόσμια χρονικά διωγμό μίας αυτόχθονης ομάδας, των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης. Ο κλητήρας του Προξενείου της Θεσσαλονίκης έπεσε σε αντιφάσεις σχετικά με τα αίτια της έκρηξης και τελικά ομολόγησε ότι αυτός έβαλε τη βόμβα, προσθέτοντας ότι του την έδωσε ο Οκτάυ Εγκίν, φοιτητής της Νομικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, από την Κομοτηνή, ο οποίος και ομολόγησε την πράξη του, ενώ αποδείχθηκε ακόμη ότι η ίδια η βόμβα είχε έρθει από την Τουρκία μέσα στον διπλωματικό σάκο του τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής! Ο Εγκίν αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση και ο τούρκος πρόξενος της Κομοτηνής Αχμέτ Ουμάρ, τον φυγάδευσε στην Τουρκία, όπου εργάστηκε αρχικά στον ραδιοσταθμό της Κωνσταντινούπολης, στη διεύθυνση του Αστυνομικού σώματος, στην Υπηρεσία Πληροφοριών (ΜΙΤ), ενώ το 1993 διορίστηκε νομάρχης στην Καππαδοκία!

Το φερόμενο ως σπίτι του Κεμάλ αποτελεί ένα χώρο που πέρα από το ψεύδος περί της γνησιότητάς του, εμπεριέχει και συνιστώσες του σεβασμού του σύγχρονου ελληνικού κράτους προς τους πολίτες τους. Πως μπορεί δηλαδή να κηρύσσεται μνημείο ο χώρος που τιμάται ο Κεμάλ, ο θύτης της γενοκτονίας χιλιάδων ανθρώπων; Γιατί δεν μπορεί υποκριτικά να μιλάς για Γενοκτονία, να ψηφίζεις σχετικούς νόμους περί ημέρας μνήμης και την ίδια στιγμή να τιμάς αυτόν που έχεις ονομάσει σε επίσημο κρατικό - νομικό έγγραφο ως υπεύθυνο της Γενοκτονίας. Για τη στάση αυτή θα έχουμε μία, έστω, απάντηση;

Δύο γάλατα, ένα πακέτο ρύζι και μία σκόνη ρολ είναι το έργο της κοινωνικής πολιτικής στο Δήμο Περιστερίου....συγχαρητήρια ξεφτίλες

Σάββατο σήμερα και είχα αποφασίσει να ανεβάσω στο Πινάκιο, κάτι πέρα απο “αγανακτισμένους”¨. Ή την συνέντευξη που μου έδωσε ο Πύρρος Δήμας, ή την εκπληκτική ομάδα του Περιστερίου, τους “Μπελάδες” που συνδυάζουν χορό με ενόργανη και το θέαμα προσφέρουν είναι μοναδικό και κόβει ανάσες..

Δεν είναι ότι δεν ήξερα τι από τα δύο να διαλέξω, αλλά έγινε κάτι που με όργισε πολύ και ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας.

Πέρα από την δημοσιογραφική μου ιδιότητα, πολλές φορές όταν έμεινα άνεργος, δούλευα στο ταξί του πατέρα μου και συνεχίζω να το κάνω όχι μόνο για λόγους επιβίωσης αλλά και “δεσίματος”...

Στο ταξί, λοιπόν, θα έχετε ακούσει πως μπαίνουν όλοι οι άνθρωποι ανεξαρτήτου κοινωνικού στρώματος.

Σήμερα το πρωί λοιπόν, έξω από τον Μαρινόπουλο στο Περιστέρι, μια γυναίκα φορτωμένη με σακούλες που σηκώνει το χέρι, ανάβω αλάρμ, βάζω το ταξί στην άκρη και βγαίνω να ανοίξω το πορτ-παγκάζ και να βοηθήσω.

Όπως έβαζα, τις σακούλες μέσα, πρόσεξα πως είχε τα πιο φθηνά προϊόντα. Μπήκαμε, στο ταξί, τη ρώτησα που πάμε, μου είπε και ξεκινήσαμε.

Πιάσαμε την κουβέντα -τι περιέργο λέτε για μένα όσοι με ξέρετε- και μου είπε γεγονότα που μου σηκώθηκε η τρίχα.

Μου εξήγησε γιατί παίρνει τις πιο φθηνές συσκευασίες, μου είπε πως ζει στα όρια της φτώχιας, σε μια κατάσταση που η κόρη της έχασε τα λογικά της...Ο άντρας της ήταν μέθυσος, της έφαγε την περιουσία στα χαρτιά και τη χτύπαγε εκείνη και την κόρη της...

Δεν ήθελα να πω άλλα και να ρωτήσω, αλλά η κουβέντα άναβε και μου απευθυνόταν σαν να ήμουν εξομολογητής της. Της είπα, πως δεν μπορώ να ξέρω τι συμβαίνει γιατί δεν έχω ακούσει και την άλλη πλευρά. Στην συνέχεια της κουβέντας, μου τόνισε πως η κόρη της έχει κάνει απόπειρες αυτοκτονίας γιατί δεν αντέχει άλλο την κατάσταση και έχει κλειστεί στον εαυτό της.

Της είπα, να πάει να βρει έναν πολύ δικό μου άνθρωπο που δουλεύει σε έναν φορέα ψυχικής υγείας, να την βοηθήσει, της έδωσα και το τηλέφωνο. Έλαμπε από χαρά και χαμογελούσε λες και της είχα δώσει και εγώ δεν ξέρω τι...

Φτάνουμε έξω από το σπίτι...Αντι για κουφώματα στα παράθυρα είχε βάλει σακούλες νάιλον απο σούπερ μάρκετ...Τι ρώτησα γιατί; Μου είπε, δεν έχουμε να φάμε...δεν μας περισσσεύουν για θέρμανση και για παράθυρα...έπεσα κάτω από τα σύννεφα, αλλά προσπάθησα να μη της το δείξω.
Δύο ερωτήσεις θα σας κάνω μόνο, απευθυνθήκατε στα ριάλιτι που φτιάχνουν σπίτια. Ναι, μου απάντησε, αλλά μη τα πιστεύεις γιέ μου, όλα γίνονται με κληρώσεις...και εγώ δεν ήμουν τυχερή.

Οκ..-απαντώ- και συνέχισα, αλλά ο Δήμος του Περιστερίου, έχει πρόγραμμα κοινωνικής πολιτικής και δίνει γεύματα στον κόσμο.
Αγόρι μου που ζεις; Είχαν έρθει προεκλογικά μου έδωσαν δύο γάλατα, ένα πακέτο ρύζι και μία σκόνη ρολ και από τότε δεν ξανα ήρθε κανένας.

Έχουμε βγει έξω και τη βοηθάω στα ψώνια και πάει να μου δώσει ένα τάληρο, δεν ήθελα να πάρω λεφτά, δεν μου πήγαινε, από την άλλη έθιγα και την αξιοπρέπεια της, που ήταν όλη της η περιουσία.

Δεν κοστίζει η διαδρομή σας πέντε ευρώ, είναι η ελάχιστη, όχι μου απαντά, για το καλό που μου έκανες που μου πρότεινες το τηλέφωνο του ανθρώπου για να βοηθήσει το παιδί μου το αξίζεις και μακάρυ να είχα κι άλλα να σου δώσω.

Κοιτάχτε, να δείτε, δεν θα τα δεχτώ σήμερα, θα κρατήσω την ελάχιστη και άν όλα πάνε καλά με το παιδί θα μας κάνεις ένα φαγητό και θα μας φωνάξεις.

Με αγκάλιασε και έκλαιγε....Ένιωσα αμήχανος. Έλα τώρα, σιγά...όλά θα πάνε καλά της είπα. Την καλημέρισα και έφυγα.

Τελειώνοντας το κείμνο, το οποίο και θα ποστάρω με σχόλιο στις σελίδες των τοπικών αρχόντων, θέλω να ρωτήσω τα εξής: Όλη η κοινωνική σας πολιτική είναι δύο γάλατα, ένα πακέτο ρύζι και μία σκόνη ρολ...Δεν ντρέπεστε..ε. Αν σας πω αλήτες θα μου κάνετε μήνυση για εξίβρυση και για προσβολή .εεε, πείτε το. Δεν έχετε βαρεθεί να τρώτε από τις πλατείες και τις δήθεν αναπλάσεις; Στον Ατρόμητο τρέχατε όλοι και ο κόσμος πεινάει.

Δεν ανέχομαι, σε έναν επί επιτήρηση δήμο λόγω χρεών, όλα τα λεφτά να έχουν πάει σε πλατείες, δημαρχεία και οπουδήποτε αλλού και δεν μπορείτε να δώσετε ένα πιάτο φαϊ. Είστε ξεφτίλες, όλοι σας...Γιατί, πάτε σε δικούς σας, ένα πακέτο φαγητό και στήνεστε για φωτογραφίες, ντροπή σε εσάς αλλά και στην αντιπολίτευση, που δεν φέρνει τέτοιες ιστορίες στα δημοτικά συμβούλια. Έλεος...

Οι αγανακτισμένοι ξεκινάν από τις γειτονιές ξέρετε...και εμείς είμαστε πολύ στο Περιστέρι.

Όταν διηγήθηκα στον πατέρα μου, την ώρα που αλλάζαμε το ταξί, την παραπάνω ιστορία, μου είπε ότι δυστυχώς τίποτα δεν αλλάζει.

Κάποτε εκείνος είχε γνωρίσει έναν τοπικό άρχοντα στο Κερατσίνι και είχαν πιάσει κουβέντα και του είχε πει τότε ο κ. Χρήστος (ο μπαμπάς μ) γιατί δεν ταίζετε τον κόσμο και κάνετε πλατείες...Η απάντηση που πήρε... “Οι πλατείες φαίνονται οι καλές πράξεις όχι και για να βγεις, μετράει να φαίνεσαι...

Επειδή εγώ δεν σταματάω στις ερωτήσεις και έχω όπλο την πέννα μου, πείτε μας στο δήμο του Περιστερίου, θα σκύψετε πάνω απο τους συνδημότες σας που σας έβγαλαν δήμαρχο ή θα συνεχίζετε να κάνετε πλατείες και αναπλάσεις; Περιμένω απάντηση όπως και πολλοί άλλοι...

Στο σκοτάδι ζουν οι Έλληνες…λόγω της ΔΕΗ και των «θιγμένων»…

Περισσότερες από 250.000 διακοπές ρεύματος σε όλη την Ελλάδα., ο λόγος;

Τα νοικοκυριά αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στους μεγάλους λογαριασμούς .

Γεμάτα τα συρτάρια των γραφείων της ΔΕΗ από αιτήσεις, διακανονισμών λογαριασμών. Κάθε μέρα εκατοντάδες πολίτες, ζητούν διακανονισμό πληρωμής.

Αξίζει να σημειωθεί, πως από τις 250.000 διακοπές ρεύματος, δεν έγιναν ποτέ οι 97.000 επανασυνδέσεις, ενώ από αυτές οι 5.000 ανήκουν σε πολίτες που ζουν κάτω από τα όρια της φτώχιας.

Κατά τα άλλα έρχονται νέοι φόροι και το κράτος δηλώνει απών από την ουσιαστική κοινωνική πολιτική. Δεν γίνεται έν έτη 2011 πέντε χιλιάδες πολίτες να ζουν στο σκοτάδι.

Και την ίδια ώρα που υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν να πληρώσουν το ρεύμα, οι πολιτικοί θίγονται που τους φωνάζουμε κλέφτες.

Κάποιοι, έχουν το θάρρος ή το θράσος αν θέλετε και βγαίνουν και λένε πως εμείς δεν είμαστε κλέφτες και μη μας βάζετε στο ίδιο τσουβάλι.

Και ερωτώ, σε αυτό το σημείο, τους «θιγμένους»…Αν γίνει ένα τρακάρισμα μπροστά μου και τραυματιστεί κάποιος με ευθύνη κάποιου άλλου και με φωνάξουν στο δικαστήριο και πω πως δεν ξέρω τίποτα, δεν είδα, δεν άκουσα…δεν θα είμαι και εγώ συνένοχος; Δεν κινδυνεύω με ποινική δίωξη; Εσείς τόσα χρόνια που είστε «καθαροί» γιατί δεν λέτε για τη βρωμιά δίπλα σας; Δεν είστε έστω και λίγο συνένοχοι, όταν επιβιώνετε σε ένα κύκλο που ο νόμος της επιβίωσης του είναι η ομερτά.

Μη μου το παίζετε αθώες περιστερές τώρα που ο κόσμος αγανακτισμένος πιέζει, γιατί μπορεί να μην έχουμε λεφτά για το ρεύμα, αλλά στο σκοτάδι που θέλετε εσείς, εμείς δεν ζούμε πλέον.

Δανείζομαι τον τίτλο της ΖΟΥΓΚΛΑΣ: Ρωγμή στον πολιτικό καθωσπρεπισμό….

Οι αγανακτισμένοι με την ειρηνική στάση τους, προκάλεσαν «άθελα» τους πολιτικές εξελίξεις.

Βέβαια οι ειρηνικές διαδηλώσεις έχουν κάνει πολλούς από τον πολιτικό κόσμο –και όχι μόνο- να χάσουν τον ύπνο τους.

Σήμερα η ανοιχτή επιστολή 16 βουλευτών του ΠΑΣΟΚ που θέτουν τον εαυτό τους και τις ιδέες τους, κατά των μέτρων που θέλουν να περάσουν. Ένα χτύπημα, που δεν περίμενε κανείς κι όμως συνέβη.

Σήμερα το μεσημέρι, είχα τηλεφωνική επικοινωνία με έναν από τους 16, τον Παναγιώτη Κουρουμπλή, «Σέβομαι την επιλογή του βουλευτή αλλά και τον κόσμο που μας έδωσε το αξίωμα», μου είπε και συνέχισε, Θεωρώ πως αυτό που κάνουμε, είναι το αυτονόητο. Μέσα από την επιστολή αυτή, ζητάμε να λειτουργήσει η δημοκρατία, να συζητηθούν οι απόψεις».

Άλλη τακτική

Τα τελευταία δύο 24ωρα, έχουν περάσει σε άλλη τακτική. Αυτή της βίας και βλέπουν πως δεν τους βγαίνει. Βγήκε σήμερα να καταδικάσει πολιτικός κόσμος τους προπηλακισμούς εναντίον βουλευτών. Και θίχτηκαν ρε παιδιά. Το καλύτερο, το είδα δημοσιευμένο στην Ζουγκλα χθες, όπου ο συνάδελφος με έναν τίτλο τα είπε όλα. «Ρωγμή στον πολιτικό καθωσπρεπισμό». Και όντως η ρωγμή όσο οι διαδηλώσει κρατούν ειρηνικά, μεγαλώνει.

Εν τω μεταξύ σήμερα, βγήκε και η κα. Μπακογιάννη και είπε πως πίσω από ομιλία του Μίκη Θεοδωράκη, κάποιες δυνάμεις κρύβονται, κάποιοι τα υποκινούν όλα αυτά.

Βρε τι μας λες; Εσάς ποιος σας υποκινεί τόσα χρόνια, που το παίζετε σωτήρες ξαφνικά σε μια κατάσταση που εσείς έχετε το πρώτο λόγο.

Εσείς δεν ήσασταν που καλύψατε το πιο μεγάλο σκάνδαλο αυτό της Siemens και φυγαδέψατε Νύχτα, νύχτα, Χριστοφοράκο.

Εσείς δεν είστε αυτοί που υπερδανειστήκατε; Που κάνατε φιέστες με τους Ολυμπιακούς Αγώνες κ.α

Σιχαίνομαι να γράψω άλλο και θέλω να πάω και Σύνταγμα.

Κάτι τελευταίο, όσο και να ρίχνετε λάδι και τα πρακτοράκια σας, οι πορείες μας θα είναι ειρηνικές.

Αυτό είναι το «ΕΘΝΟΣ»

Σάστισα, απόρησα, αλλά μετά κατάλαβα πως οι μέρες που διανύουμε είναι αυτές που αυτοί φορούν μάσκες ξεχωρίζουν.

Όταν πέρασα μπροστά από το περίπτερο της γειτονιάς και είδα το πρωτοσέλιδο του ΕΘΝΟΥΣ…κατάλαβα πολλά. «Πολιορκία και ακρότητες στη Βουλή», ο τίτλος.

Που τις είδαν τις ακρότητες και την πολιορκία. Και ποιος την είδε ο Μπόμπολας;

Πολιορκία και ακρότητες δεν είναι το συνολικό ποσό που ξοδεύτηκε πέρα από κάθε προϋπολογισμό για την κατασκευή της Αττικής Οδού; Πολιορκία και ακρότητες δεν είναι τα υψηλά διόδια της Αττικής οδού; Πολιορκία και ακρότητες δεν είναι τα διόδια της Εθνικής και πόσα άλλα που εμείς δεν ξέρουμε….

Το Ρεπορτάζ της εφημερίδας έχει ως εξής… «την είσοδο της Βουλής πολιόρκησαν χθες για πολλές ώρες δεκάδες, αρχικά, και στη συνέχεια εκατοντάδες άτομα εγκλωβίζοντας βουλευτές και υπαλλήλους εντός του κτιρίου. Φωνάζοντας ρυθμικά "Κλέφτες, κλέφτες", "Προδότες", "Θα μπούμε μέσα", "Δεν τα φάγαμε μαζί", "Μια νύχτα μαγική σαν την Αργεντινή να δούμε στο ελικόπτερο ποιος θα πρωτομπεί" μια ομάδα διαδηλωτών προέβη σε ακρότητες έξω από το κτίριο της Βουλής, με αποτέλεσμα να δυναμιτιστεί το γιορτινό κλίμα της διαδήλωσης των αγανακτισμένων.

Ενώ ο κόσμος πολλαπλασιαζόταν και φώναζε στο πλήθος που βρισκόταν στην Πλατεία Συντάγματος "Ελάτε επάνω", κλούβες της αστυνομίας παρατάχθηκαν μπροστά στην είσοδο της Βουλής δημιουργώντας κλοιό γύρω από το κομμάτι των διαδηλωτών που επιχείρησε να "σκιάσει" τον ειρηνικό χαρακτήρα των εκδηλώσεων».

Τα παραπάνω δημοσιεύτηκαν σήμερα…και απορώ ακόμη που είδαν τις ακρότητες. Κύριοι εσείς του Έθνους, έχετε χάσει ποτέ τις δουλειές σας και να έχετε από πίσω να ταΐσετε παιδιά, να πληρώσετε ενοίκιο, λογαριασμούς, βενζίνες, φόρους… Από το γραφείο και με ένα παχυλό μισθό και εγώ θα τα βλέπω ακρότητες. Κάνατε ποτέ ρεπορτάζ στο δρόμο, ή έχετε να κατέβετε από τότε που η Αθήνα είχε την πλατεία Ομονοίας στρογγυλή. Έχετε ρωτήσει τα νέα παιδιά, πως βλέπουν να τσαλαπατούν τα όνειρα και τις ιδέες τους; Βέβαια ενοχλεί πολύ που δεν καθόμαστε στον καναπέ αλλά διεκδικούμε τις ιδέες μας, τα πιστεύω μας και το μέλλον μας στις πλατείες. Καλή λασπολογία σε εσάς καλή συνέχεια στον αγώνα μας.

Ο Μίκης τραγούδησε με όλους μας....για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ...την ίδια ώρα που συζητείται η άρση των στοιχείων των bloggers

«Ένα το χελιδόνι κι η 'Ανοιξη ακριβή. Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή», τη ώρα αυτή τραγουδά ο Μίκης με χιλιάδες κόσμου το Άξιον Εστί στέλνοντας το μήνυμα στους αποδέκτες εντός και εκτός συνόρων.

«Ανήκουμε στον εαυτό μας. Ανήκουμε στη χώρα μας. Οι νέοι έδειξαν το δρόμο, με τη δημιουργική τους αφύπνιση. Η ώρα να ξεσηκωθουμε είναι τώρα και όχι την ώρα που θα είμαστε δίπλα στο δήμιο μας, για θα είναι αργά, θα είναι αλλού το σώμα μας και αλλού η κεφαλή μας", είπε ο Μίκης Θεοδωράκης και συνέχισε "χαιρετίζω το πρώτο ελπιδοφόρο σκίρτημα των Αγανακτησμένων πολιτών, χωρίς να ξεχνάμε το στίχο του Ελύτη, πως για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ", είπε και ο κόσμος τραγούδησε μαζί του...

Οι «αγανακτισμένοι» αγκάλιασαν τη πρόσκληση του Μεγάλου Μίκη και έδωσαν το παρόν και σήμερα στο Σύνταγμα.

Στα πανό, οι «Αγανακτισμένοι» δεν αφήνουν περιθώρια για τις προθέσεις τους: "Δεν θα φύγουμε μέχρι να φύγουν αυτοί που μας οδήγησαν εδώ."

Μιλάνε "για αυτόνομη κοινωνία" και για "κοινωνικό πείραμα". Κάθε βράδυ παίρνουν ελεύθερα τα μικρόφωνα και αναπτύσσουν τις απόψεις τους σε μια μορφή άσκησης άμεσης δημοκρατίας, όπως λένε, μιας διαρκούς γενικής συνέλευσης.

Άλλοι θεωρούν ότι αυτό είναι «το τέλος της μεταπολίτευσης» και άλλοι ότι «εδώ είναι το τέλος του εμφυλίου», σε αυτό το ετερόκλιτο πλήθος που το μόνο του κοινό είναι η άρνηση στα κόμματα, στο μνημόνιο, στην ανεργία και στο ζοφερό μέλλον.

Άρση της ανωνυμίας των bloggers

Στον απόηχο όλων όσων συνέβαιναν στο Σύνταγμα στον Άρειο Πάγο τίθονται υπέρ της άρσης των στοιχείων των bloggers.

Ειδικότερα το τέλος της ανωνυμίας των bloggers που είχε βάλει το 2009 ο τότε εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεώργιος Σανιδάς και επικύρωσε εν συνεχεία ο σημερινός εισαγγελέας Ιωάννης Τέντες επαναλαμβάνει σήμερα με νέα γνωμοδότησή του ο αντεισαγγελέας του Ανωτάτου Δικαστηρίου Αθανάσιος Κατσιρώδης.

Το σχόλιο μας είναι: Τώρα; Που ο κόσμος μέσα από τα blogs και το facebook εναντιώνεται στην Κυβέρνηση και στις πολιτικές του μνημονίου;

Τι ισχύει τώρα

Υπενθυμίζεται ότι ο κ. Σανιδάς στη γνωμοδότησή του (9/2009) ανέφερε μεταξύ των άλλων ότι τα blogs στο Ιnternet δεν καταλαμβάνονται από το συνταγματικό απόρρητο των επιστολών και της ελεύθερης ανταπόκρισης και επικοινωνίας που κατοχυρώνονται από το άρθρο 19 του Συντάγματος. Ούτε όμως για την άρση του απορρήτου πρέπει να έχει προηγηθεί άδεια της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου (ΑΔΑΕ) ή οποιασδήποτε άλλης Αρχής, ανέφερε ο ανώτατος εισαγγελικός λειτουργός.