Τρίτη, 22 Απριλίου 2014

Σοφοκλής Αλέπης: Οραματίζομαι μια πόλη μέσα από την οποία η αναπηρία θα «ελαχιστοποιείται» γιατί υπάρχει πρόσβαση στο φυσικό και δομημένο περιβάλλον



Με φόντο την Ακρόπολη
Πραγματικά πρόκειται για έναν υπέροχο άνθρωπο…έναν άνθρωπο σπάνιο!
Ο λόγος για τον Σοφοκλή Αλέπη. Όσοι τον γνωρίζετε σίγουρα δεν θα με χαρακτηρίσετε υπερβολικό, όσοι πάλι δεν τον ξέρετε αρκεί να μάθετε πως είναι ένας άνθρωπος γεννημένος μαχητής.
Αντιμετωπίζει κινητικά προβλήματα όμως είναι τόσο δραστήριος και δυναμικός που δεν το πτοεί τίποτα. 



Συνέντευξη στον Λευτέρη Χ. Θεοδωρακόπουλο και στο ΠΙΝΑΚΙΟ

Φωτογραφίες: Ιουλία Παπαδημητρίου

Μάλιστα  είναι Αντιπρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου Παραπληγικών, ενώ ασχολήθηκε ενεργά με τα κοινά από το δήμο Χαϊδαρίου.
Τώρα κατεβαίνει στον πολιτικό στίβο της Περιφέρειας στο πλευρό του Βασίλη Καπερνάρου.
Επειδή είναι -όντως- σπάνιος θέλησα να σας τον παρουσιάσω. Να του δώσω το Πινάκιο ως Βήμα για τις ιδέες του, τις σκέψεις του, τα σχέδια του.
Θαρρώ πως τέτοιοι άνθρωποι αξίζουν την οποιαδήποτε προσοχή μας κι αυτό επειδή είναι στρατιώτες σε μια Πολιτεία λιποτακτών.
Ο ίδιος οραματίζεται μια κοινωνία μέσα από την οποία  η αναπηρία «ελαχιστοποιείται» γιατί υπάρχει πρόσβαση στο φυσικό και δομημένο περιβάλλον.

 
Κατά την διάρκεια της συνέντευξης
«Η Αθήνα είναι το κλασσικότερο παράδειγμα Κακής διαχρονικής διαχείρισης. Έχεις ένα Brand name με τεράστια δύναμή όπως την Αθήνα τη πόλη  της Ολυμπιακής Ιδέας, την πόλη που διαθέτει ίσως το καλύτερο σύγχρονο μουσείο της Ευρώπης τη πόλη που είναι παγκοσμίως γνωστή και τι κάνεις; Την απαξιώνεις καθημερινά, την βρωμίζεις, την φτωχοποιείς , την υποβαθμίζεις…Αυτό κατάφεραν να κάνουν»


«Η προσβασιμότητα απαιτεί ενιαίο σχεδιασμό, Αν ένας κρίκος της αλυσίδας κοπεί καταστρέφεται όλο το εγχείρημα. Για παράδειγμα ποια χρήση θα έχει μια ράμπα αν πάνω σε αυτή παρκάρουν αυτοκίνητα; Αν δεν μπορώ να φτάσω σε αυτή;».

Για τον Καπερνάρο: Ο μεστός χωρίς περιστροφές λόγος του, ο επαγγελματισμός του, αφού είναι ήδη καταξιωμένος νομικός και δεν χρησιμοποιεί την πολιτική ως όχημα καταξίωσης, άλλα ως μεράκι και αναγκαιότητα επένδυσης στις επόμενες γενεές, αυτό δηλαδή που θα έπρεπε να είναι η πολιτική αυτό που οφείλουν να πράττουν οι πολιτικοί

 Από το Χαϊδάρι που εκλεχτήκατε  την προηγούμενη τετραετία αποφασίσατε να κάνετε το βήμα και να κατεβείτε στην περιφέρεια Αθηνών. Ποιοι είναι οι λόγοι που σας ώθησαν γι’ αυτήν την κίνηση;

Το μεγάλο του βημα απο το Χαϊδάρι στην Περιφέρεια

«Η ακλόνητη πεποίθηση μου πως ο σχεδιασμός και η εφαρμογή ενός αποτελεσματικού μοντέλου προσβασιμότητας των εμποδιζόμενων ατόμων προϋποθέτει :  
-ανοιχτή δημόσια διαβούλευση και εποικοδομητικό διάλογο
-συνεισφορά και ενεργή συμμετοχή όλων των δημοτών,
και η

-επίγνωση πως αν το στοίχημα αυτό κερδηθεί πρωτίστως στην πρωτεύουσα της χώρας, θα μπορέσει κατόπιν να αποτελέσει πρότυπο για όλη την Ελληνική Επικράτεια».τυπο για όλη την Ελληνική επικράτεια, θα επιθυμούσα να ανακοινώσω ότι θα είμαι υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος για το Δήμο Αθηναίων με το συνδυασμό του υποψήφιου Δημάρχου Βασίλη Καπερνάρου.
Η προσβάσιμη πόλη δεν αφορά μόνο πολίτες με αναπηρία, μας αφορά όλους.
Η Αθήνα πρέπει να αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση και όχι προς αποφυγή.


Γιατί επιλέξατε το πρόσωπο του Βασίλη Καπερνάρου; Τι ήταν αυτό που σας κέρδισε;

«Ο μεστός, και χωρίς πολιτικάντικες περιστροφές λόγος του, ο επαγγελματισμός του, αφού είναι ήδη καταξιωμένος νομικός και δεν χρησιμοποιεί την πολιτική ως όχημα καταξίωσης, άλλα ως μεράκι και αναγκαιότητα επένδυσης στις επόμενες γενεές, αυτό δηλαδή που θα έπρεπε να είναι η πολιτική αυτό που οφείλουν να πράττουν οι πολιτικοί».


Η Αθήνα είναι ανθρώπινη πόλη αυτή την στιγμή…ή όχι;
Η Αθήνα έχει Brand Name αλλά...
«Η Αθήνα είναι το κλασσικότερο παράδειγμα Κακής διαχρονικής διαχείρισης. Έχεις ένα Brand name με τεράστια δύναμή όπως την Αθήνα τη πόλη  της Ολυμπιακής Ιδέας, την πόλη που διαθέτει ίσως το καλύτερο σύγχρονο μουσείο της Ευρώπης τη πόλη που είναι παγκοσμίως γνωστή και τι κάνεις; Την απαξιώνεις καθημερινά, την βρωμίζεις, την φτωχοποιείς , την υποβαθμίζεις. Μήπως όλο αυτό είναι προσχεδιασμένο; Μήπως ο στόχος είναι κρυφός και σχεδιάζεται χρόνια; Μήπως η απαξίωση στοχεύει στην φθηνή μεταπώληση αξιόλογων κομματιών του Ιστορικού Κέντρου και όχι μόνο;».

Υπάρχουν -αυτές τις εποχές-  προοπτικές αναβάθμισης της;

Μιλά για προοπτικές ανάπτυξης
«Φυσικά πάντα υπάρχουν προοπτικές. Η αναβάθμιση μιας πόλης ξεκινάει από την άρση του φόβου και τη χαρά να τη διαβείς. Σήμερα οι πολίτες δεν μπορούν να διαβούν τη πόλη, αυτοί που μπορούν φοβούνται. Το έλλειμμα σχεδίου προσβασιμότητας, η απουσία ραμπών και οδηγού τυφλών, η απουσία ευκρινών ενδείξεων και ηχητικών σημάτων. Η έλλειψη φωτισμού και φυσικά η κατάργηση της δημοτικής αστυνομίας και η άνθιση του παρεμπορίου είναι μερικά μόνο από τις γενεσιουργούς αιτίες της αδιάβατης πόλης εξαιτίας της μη προσπελασιμότητας αλλά και της φοβίας».


Ποιο είναι το αγαπημένο σημείο σας στην πρωτεύουσα…που πάτε για καφέ, για βόλτα…;

Σε ένα από τα αγαπημένα του μέρη στον Κεραμεικό
«Θησείο , Κεραμεικός  Εξάρχεια ΔΙΟΝΥΣΊΟΥ ΑΡΕΟΠΑΓΉΤΟΥ».



Πιστεύετε πως τα προηγούμενα χρόνια έγινε έργο ή όχι ;

«Δεν μου αρέσει να μηδενίζω Η Διονυσίου Αρεοπαγήτου και η περιοχή της Ακρόπολης και λόγω της ύπαρξης του Μουσείου, βρίσκονται σε καλό δρόμο. Μένουν όμως να γίνουν πολλά».

Είστε ένας άνθρωπος με κινητικές δυσκολίες, στις υπηρεσίες της Αττικής έχουν προβλεφτεί τρόποι προσβασιμότητας;

 «Η προσβασιμότητα απαιτεί ενιαίο σχεδιασμό, Αν ένας κρίκος της αλυσίδας κοπεί καταστρέφεται όλο το εγχείρημα. Για παράδειγμα ποια χρήση θα έχει μια ράμπα αν πάνω σε αυτή παρκάρουν αυτοκίνητα; Αν δεν μπορώ να φτάσω σε αυτή;».


Από όσο ξέρω μόνο στην Καλλιθέα υπάρχουν φανάρια με ηχητικό σήμα…αυτό δεν είναι εύκολο να γίνει σε όλη την περιφέρεια αλλά και στην Αττική γενικότερα….;


«Εύκολο είναι, σχεδιασμό χρειάζεται. Η διαφορά μεταξύ του εύκολου και του δύσκολου με όρους πολιτικής, ονομάζεται πολιτική βούληση».

Με την παραπάνω ερώτηση ήθελα να τονίσω πως με εύκολους τρόπους μπορεί να γίνει πιο ανθρώπινη μια πόλη, συμμερίζεστε την άποψη μου και αν ναι γιατί πιστεύετε πως δεν έχουν γίνει;


«Έλλειψη ενιαίου σχεδιασμού και πολιτικής βούλησης. Με την εμπλοκή όμως στα κοινά ανθρώπων που δεν φοβούνται να συγκρουστούν όπως ο υποψήφιος Δήμαρχος Β. Καπερνάρος, κάτι φαίνεται να αλλάζει. Είναι δέσμευση η επιβολή του μεγαλύτερου πρόστιμου στην Ευρώπη όταν εντοπίζεται ο αποκλεισμός εμποδιζόμενου πολίτη και το κλείσιμο ράμπας».


 Κατά την διάρκεια της φωτογράφισης μου υποδείξατε στο Καλλιμάρμαρο την ράμπα που έχει τοποθετηθεί λάθος…αυτό σημαίνει αδιαφορία και ότι τη βάζουμε απλά για να πούμε ότι την βάλαμε;

«Προφανώς απαντήσατε εσείς πολλά πράγματα έγιναν για να γίνουν, το σημαντικότερό όμως είναι ότι σε αυτή τη περίπτωση μπορεί να επιφέρουν καταστροφικά αποτελέσματα, τραυματισμούς, ατυχήματα.

Μπορεί ένα άτομο με αμαξίδιο να τραυματιστεί αν η ράμπα είναι τοποθετημένη λάθος

Δείχνει στην κάμερα του Πινακίου την χαλασμένη ράμπα



Και εξηγεί πως μπορεί να προκληθεί ατύχημα...Για την ιστορία η ράμπα ειναι στο Καλλιμάρμαρο


Γιατί τόση αδιαφορία και τυπικότητα…δεν τους νοιάζει και απλώς κάνουν μικρά πράγματα για τα μάτια του κόσμου;

«Και για να είναι νομότυποι».


Οι συμπολίτες σέβονται ένα ΑμεΑ ή  το χλευάζουν;

Θα παλέψει για ίσα δικαιώματα
«Έχει περάσει ανεπίστρεπτή ο Χλευασμός, οι πολίτες είναι πλέον ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένοι, για την Πολιτεία έχω αμφιβολίες».


Ποιες είναι οι δικές σας προτάσεις- ιδέες αν εκλεγείτε;

«Ενιαίος σχεδιασμός προσβασιμότητας βάσει του Γενικού Οικοδομικού Κανονισμού, ενδυνάμωση των κοινωνικών δομών».

Η επιλογή στο δικό σας πρόσωπο από τους ψηφοφόρους τι σηματοδοτεί…; Ίσως μια κοινωνία που μπορεί να γίνει πιο ανθρώπινη;

«Μια κοινωνία που δίνει ίσα δικαιώματα σε αρτιμελείς και ΑμεΑ; Η επιλογή στο πρόσωπο μου θα ήθελα να σηματοδοτεί μια σχέση εμπιστοσύνης όπως θέλω να πιστεύω ότι θεμελιώθηκε και στο δήμο Χαϊδαρίου 8 χρόνια μέσα από τις προσπάθεια για ισοτιμία όλων των πολιτών».

Αλήθεια τα δικαιώματα είναι ίδια;

«Θεωρητικά, ναι».


Τέλος τι ζητάτε στον κόσμο να ψηφίσουν ένα άτομο ΑμεΑ με όραμα για την Αθήνα ή τον Σοφοκλή Αλέπη ως προσωπικότητα;

Συμβολική φωτογραφία του έξω από τον 9.84
«Ζητώ από τον κόσμο να με εμπιστευτεί γιατί πιστεύω ότι έχω κάτι να πω. 

Η αναπηρία είναι μια κατάσταση, στο εξωτερικό ξέρεις, έχω την τύχη να έχω ταξιδέψει αρκετά, λόγω της ιδιότητάς μου ως Αντιπροέδρου του Πανελληνίου Συλλόγου Παραπληγικών, η αναπηρία «ελαχιστοποιείται» γιατί υπάρχει πρόσβαση στο φυσικό και δομημένο περιβάλλον . 


Στην Ελλάδα φαίνεται λόγω της έλλειψης αυτής».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου