Ο Νίκος Κουλούσιας είναι ο Έλληνας σεφ που μαγείρεψε στον Πούτιν

Ο Νίκος Κουλούσιας με ένα πιάτο του

Ο Νίκος Κουλούσιας σκιαγραφεί τα γευστικά του ταξίδια και εξηγεί γιατί ήρθε πίσω στην Ελλάδα της κρίσης

Ένα ταξίδι που αναμειγνύονται αρώματα, γεύσεις, πολιτισμοί αλλά και μπόλικος κρόκος Κοζάνης είναι αυτό του Νίκου Κουλούσια τον οποίο η ζωή τον έφερε πίσω από κουζίνα στην Μόσχα να μαγειρεύει για τον Πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν.

«Του αρέσει το στιφάδο», του Προέδρου, λέει στα Επίκαιρα και συνεχίζει να αφηγείται τις πιο γλυκές αλλά και αλμυρές εμπειρίες της ζωής του. Πως ξεκίνησε Έλληνας μετανάστης στην Γερμανία, πως αντιμετώπισε το τέρας της ανεργίας μέχρι να βρει δουλειά και να ξεδιπλώσει το ταλέντο του μέχρι και για τα ταξίδια του στην Αφρική όπου στην Γκάνα ήταν ο πρώτος Έλληνας σεφ που έβαλε στα πιάτα του κόσμου εκεί παραδοσιακές ελληνικές γεύσεις.

Λίγο πριν αρχίσει η συνέντευξη εκμυστηρεύτηκε πως μιλάμε για τουριστικό και γαστρονομικό πολιτισμό όταν μυαλά του παρελθόντος διαδίδουν το «μουζάκα»”, τζατζίκι, γύρο. «Έχουμε τόσο βαθιά παράδοση στην κουζίνα μας, που είναι κύτταρο πολιτισμού γιατί να είμαστε ντεμοντέ; Δυστυχώς έτσι είναι και η πολιτική μας, ντεμοντέ ή «μουζάκα».».

Μιλά με υπερηφάνια για την ιδιαίτερη πατρίδα του την Κοζάνη και μάλιστα αφήνει στην άκρη την καριέρα του για να γυρίσει πίσω, να ανοίξει ένα εστιατόριο στον τόπο που έζησαν οι πρόγονοι του.

Ο Νίκος Κουλούσιας πέρα από εξαίρετος σεφ, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ο ήρωας της διπλανής πόρτας, που αφήνει μια καριέρα στο απόγειο της για να γυρίσει σε μια ελλειμματική -κατά πολλές απόψεις- Ελλάδα, για να προσφέρει.

Άλλωστε η ζωή ποτέ δεν ξέρεις πως τα...μαγειρεύει! ΤΟ ΘΕΜΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΠΙΚΑΙΡΑ

Συνέντευξη στον Λευτέρη Χ. Θεοδωρακόπουλο για τα Επίκαιρα

Νίκο Κουλούσια, επαγγελματίας σεφ και πραγματικά ένα ατελείωτο ταξίδι…όχι μόνο στις γεύσεις αλλά και σε χώρες. Πως ξεκίνησες, που έχεις ταξιδέψει;

«Από μικρή ηλικία κατάλαβα πως η μαγειρική ήταν μέσα μου και πως αυτή θα ήταν το ταξίδι της ζωής μου . Όταν τα παιδιά της γειτονιάς τρέχανε να παίξουν ποδόσφαιρο και άλλα παιχνίδια εγώ έπαιζα στον μπαχτσέ του θείου μου. Μου άρεσε να βλέπω πως μεγαλώνουν τα λαχανικά αλλά και πως μύριζαν.

Αργότερα, στην ηλικία των 16 πήγα να σπουδάσω την Μαγειρική.

Έτσι ξεκίνησα και δούλευα παράλληλα της σπουδές μου σε ένα από τα ποιο μοντέρνα ξενοδοχεία εκείνης της εποχής στην Γερμανία (σ.σ ήταν Έλληνας μετανάστης που ζούσε στην Γερμανία) . Πάντα προσπαθούσα να φέρω και λίγο την ελληνική γεύση κοντά στους πελάτες αλλά ως νέος δεν ήταν εύκολο να αποφύγεις τα βασικά μενού και συνταγές του Σεφ.
Θυμάμαι όμως πως πάντα είχα λίγο ρίγανη στην τσέπη μου και έριχνα στα κρυφά... Η αντίδραση του κόσμου ήταν εξεταστική διότι δεν μπορούσαν να καταλάβουν τι ήταν αυτό το αρωματικό.
Πάντα το όνειρο μου ήταν να απλώσω τα φτερά μου και να δω διαφορετικά μέρη. Άκουγα πολλά να λένε, αν είσαι μάγειρας μπορείς να κανείς ταξίδια να δεις άλλες κουζίνες , δεν ήταν τόσο εύκολα όπως τα άκουγα.

Ωστόσο το καλό με την ελληνική κουζίνα είναι πως είναι γνωστή παγκόσμίως.
Πολλές χώρες ξέρουν τον μουσακά , παστίτσιο, γύρο και τζατζίκι .

Όμως την κλασική ελληνική κουζίνα δεν την γνωρίζουν. Αυτή είχα σκοπό να μεταδώσω στα ταξίδια μου».