 |
| Η Αγγελική Βαρελλά |
Μια βόλτα στην γειτονιά μου έκανα τις προάλλες και καθώς περπατούσα στην
Ελευθερίου Βενιζέλου στο Περιστέρι κόλλησα στη βιτρίνα του αγαπημένου μου
βιβλιοπωλείου την Βιβλιούπολη, καθώς είδα μια αφίσα η οποία προσκαλούσε κόσμο για
την Σαββατιάτικη εκδήλωση. Έμεινα να κοιτάω αποσβολωμένος καθώς μνήμες
ξεπετάχτηκαν από το μακρινό παρελθόν. Η Αγγελική Βαρελλά που διάβαζα πιτσιρικάς
θα ερχόταν στην γειτονιά μου...Σαν όνειρο έμοιαζε και όμως ήταν
πραγματικότητα. Πόσα βράδια είχα
αποκοιμηθεί διαβάζοντας τα βιβλία της και πόση αγωνία είχα όταν γυρνούσα από το
σχολείο να διαβάσω την συνέχεια. Μάλιστα κάποιες φορές την είχα κάτω από το τετράδιο της Αντιγραφής
και διάβαζα λαθραία για να μη πάρουν είδηση οι δικοί μου...
Μίλησα με την υπεύθυνη του βιβλιοπωλείου την κα. Νίνα Γαλανοπούλου αλλά και με τον
εκπρόσωπο των εκδόσεων Πατάκης και μου έδωσαν το πράσινο φως για την
συνέντευξη.
Την παραμονή καθώς προετοίμαζα τις ερωτήσεις δεν σας κρύβω
πως ένιωθα δέος.
Όταν την είδα, την πλησίασα και της μίλησα...Κάναμε την
συνέντευξη λες και μίλαγα στην γιαγιά μου, τόσο άνετα, τόσο οικεία...
Τελικά στο Παιδείας τόσα χρόνια κάνουμε εγκλήματα που
έχουμε το κάθε λαμόγιο για Υπουργό. Η Αγγελική Βαρελλά είναι ένας άνθρωπος
πνευματικός θα έλεγα αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι ακόμη και στα 83 της επισκέπτεται
σχολεία και χώρους άλλους με παιδιά σε όλη την Ελλάδα δείγμα της αγάπης που τους
τρέφει.
Χάθηκε ο κόσμος να αναλάβουν την Παιδεία στην Ελλάδα
άνθρωποι που αγαπάνε -και το έχουν αποδείξει εμπράκτως- τα παιδιά;
Όπως και να έχει θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που μίλησα
μαζί της...Σας παραθέτω την συνέντευξη:
Συνέντευξη: Στον Λευτέρη Χ. Θεοδωρακόπουλο
 |
| Η Αγγελική Βαρελλά με την Νίνα Γαλανοπούλου |
Όπως σας είπα πριν
αρχίσουμε την ηχογράφηση είμαι 30 χρονών και σας είχα διαβάσει όταν ήμουν
μικρός...
«Αυτό που συμβαίνει είναι κλασσικό για εμένα...Με τα βιβλία
μου έχω μεγαλώσει τρεις γενιές και τείνω για την τέταρτη. Οι πρώτοι μου
αναγνώστες είναι τώρα πια παππούδες...
Αυτό είναι ευλογία...
«Είναι και η ανταμοιβή μου όλα αυτά τα χρόνια και μάλιστα
αφορολόγητη» (σ.σ γέλια)
Σας τρομάζει η νέα
γενιά που έρχεται στο προσκήνιο, που μεγαλώνει τώρα δεδομένου ότι τα παιδιά στα
σπίτια δέχονται όλη την πίεση των μνημονίων;
«Στα σχολεία που πηγαίνω –και μάλιστα τακτικά- γίνομαι
δέκτης διαφορετικών συμπεριφορών. Είναι κάποια που δεν μπορείς να τα
κουμαντάρεις καθόλου...Σε ένα σχολείο τους είπα να έχουν σεβασμό και τα παιδιά
με ρώτησαν...τι σημαίνει η λέξη σεβασμός; Είναι και άλλα που είναι πραγματικά
υπέροχα παιδιά, που έχουν όλα τα στοιχεία μέσα τους που ένας συγγραφέας τα
θέλει για να αισθάνεται όμορφα. Δεν θέλω να πιστεύω πως θα βγει στο προσκήνιο
μια κακιά γενιά. Προβληματισμένη σίγουρα, το θέμα είναι πως θα διοχετεύσουν αυτόν
τον προβληματισμό».
Τα παιδιά είναι αγνά
σήμερα;
«Όχι, βέβαια! Λένε και πράγματα και ζητάνε και πράγματα και
η κουβέντα τους ακόμη είναι «ανεβασμένη»
