Ένα πολύχρωμο δάσος στην καρδιά του 19ου δημοτικού Περιστερίου

Η κα. Κανέλλα Χρονοπούλου επί τω έργω

Είναι τα συναισθήματα της χαράς και της ευχαρίστησης που σε κυριεύουν όταν ξεφυλλίζοντας τις πιο αθώες και συνάμα ευτυχισμένες αναμνήσεις σου, παρατηρείς ότι ο χρόνος δεν φέρθηκε με το παγωμένο ξεθωριασμένο του ύφος... 

Του Λευτέρη Χ. Θεοδωρακόπουλου

Ο λόγος για το 19ο δημοτικό σχολείο Περιστερίου  που μεγάλωσε γενιές και γενιές ή αν προτιμάτε που μας μεγάλωσε και μας παρέδωσε από την παιδικότητα στην προεφηβία μας.Όπως υπογραμμίστηκε και προηγουμένως ο χρόνος δεν το άγγιξε αφού φαίνεται πως ακόμη άνθρωποι το αγαπούν και του δίνουν ενέργεια και φως για να αντιστέκεται σε πείσμα των εποχών.Ένας τέτοιος άνθρωπος και γονέας είναι και η Κανέλλα Χρονοπούλου η οποία αποτύπωσε με χρώματα το ταλέντο της στους τοίχους του δημοτικού μας σχολείου. Παρά το γεγονός ότι έχουμε αποφοιτήσει από την δεκαετία του 90, το νιώθουμε «μας», το νιώθουμε κομμάτι της πιο αγνής περιόδου της ζωής μας...άρα είναι και ηθικό μας καθήκον να ευχαριστήσουμε από κοινού όλοι οι αποφοιτήσαντες την κα, Χρονοπούλου για τα πολύχρωμα και έντονα σχέδια που αναβλύζουν την χαμένη παιδικότητα μας.  Σας ευχαριστούμε που «ντύσατε» το σχολείο μας με χρώματα...

Δείτε επίσης: Κανέλλα Χρονοπούλου: Ένας κόσμος, μια ζωγραφιά

Κανέλλα Χρονοπούλου: Ένας κόσμος, μια ζωγραφιά

Ο ζωγράφος Κανέλλα Χρονοπούλου δίπλα από έργο της

Ανακάτεψε πολύχρωμα χρώματα στην παλέτα την ψυχής της και στην συνέχεια τα αποτύπωσε για να μοιραστεί μαζί μας την άποψη της για το πώς θα ήταν ο κόσμος αλλιώς, πως θα ήταν ο κόσμος αν ήταν μια ζωγραφιά.  

Του Λευτέρη Χ. Θεοδωρακόπουλου

Ο λόγος για την Κανέλλα Χρονοπούλου η οποία πριν λίγες ημέρες παρουσίασε τα έργα της. Ωστόσο στην έκθεση της υπήρχαν και έργα των μαθητών της, οι οποίοι φοιτούν από το νηπιαγωγείο έως το Λύκειο.

«Τα παιδιά έχουν ένα μοναδικό χάρισμα, έχουν αγνή και αμόλυντη φαντασία και μέσα από την ζωγραφική και την σχέση μου μαζί τους, τους την εξωθώ», μας είπε χαρακτηριστικά για να συνεχίσει, «Μέσα από την ζωγραφική τα παιδιά αποτυπώνουν τα συναισθήματα τους, δεν θα ήταν υπερβολή να επισημάνω πως  το χαρτί ή ο καμβάς μετατρέπονται σε έναν εσωτερικό καθρέφτη».

Πραγματικά από τις απεικονίσεις των μαθητών της διακρίνει κανείς μια εσωτερική ηρεμία αλλά και μια ισορροπία που προτρέπει σε ωριμότητα.

Η μπαλαρινα της κας. Χρονοπούλου

 Όσον αφορά την ίδια διέπεται από ένα πέπλο μετριοφροσύνης καθώς τα έργα της είναι εξαιρετικά. Μαρτυρούν πως «γεννήθηκαν» από έναν άνθρωπο που τον διακατέχει το πάθος για την τέχνη του, αλλά και  αγάπη για τους γύρω του.