 |
| Photo credits: jorgo tsokalidis |
Την Τρίτη 3 Σεπτεμβρίου στις 5 είχαμε τηλεφωνικό
ραντεβού. Λίγο πριν η εθνική ομάδα με
ηγέτη τον Γιάννη Αντετοκούνμπο είχε υποστεί την ήττα από την ομάδα της Βραζιλίας.
Τον καλώ, «Α ρε Λευτέρη χάσαμε γμτ…» και λέω από μέσα
μου πφ δεν θα έχει διάθεση για συνέντευξη, «Θες να με πάρεις μετά γιατί οι
Τούρκοι πάνε να νικήσουν τους Αμερικανούς».
Έκλεισα το τηλέφωνο, κι σκεφτόμουν πως δεν είναι τυχαία αγαπητός στον κόσμο. Είναι αυθεντικός όχι μόνο ως
καλλιτέχνης αλλά ως άνθρωπος.
Με κάλεσε ο ίδιος μόλις τελείωσε το παιχνίδι, «αχ δεν
έχασαν οι Αμερικάνοι», ήταν η πρώτη του ατάκα. Μιλήσαμε λίγο για μπάσκετ πριν την
συνέντευξη και λίγο πριν ξεκινήσω την εγγραφή, μου είπε πως ένιωθε πολύ χαρούμενος γιατί σε μια
εβδομάδα θα τραγουδούσε με τον Νίκο Πορτοκάλογλου για τα
χιλιάδες παιδιά που υποστηρίζει το Μαζί για το Παιδί.
Πριν σας παραθέσω την κουβέντα μας, εύχομαι στην
οικογένεια του να ζήσει πολλά χρόνια και να διηγείται τα απίστευτα στη ζωή και
στη μουσική κατορθώματα του.
Για εμάς ο Λαυρέντης δεν έφυγε, ούτε θα φύγει. Ποιος
δεν θα σιγοτραγουδήσει το Διδυμότειχο μπλουζ, ποιος δεν θα ζηλέψει το γάτο τον Τούρκο;
Καλό ταξίδι και σε ευχαριστούμε για τα μουσικά ταξίδια
που μας χάραξες…
