Μαριλία Μακρή: Όταν η τέχνη συναντά την ομορφιά

Συνέντευξη στον Λευτέρη Χ. Θεοδωρακόπουλο και στο Πινάκιο

Φωτογραφίες: Olga Gioni 
Ρούχα: Twenty's

Σίγουρα αν ζούσε κατά τα Ομηρικά έτη στην Κέρκυρα θα ήταν η Ναυσικά. Και αυτό επειδή ηομορφιά της σε συνάρτηση με την ηρεμία που εκπέμπει αλλά και τον (προσγειωμένο και ήπιο) χαρακτήρα της συνθέτουν έναν άνθρωπο άξιο αναφοράς.

Η ίδια μιλά στο Πινάκιο για την μεγάλη της αγάπη το ραδιόφωνο και πως ήρθε στην ζωή της και έμεινε. Δεν παραλείπει να μιλήσει για το νησί της την Κέρκυρα αλλά και για τα «λαίμαργα βλέμματα» των αντρών. Κυρίες και κύριοι απολαύστε την συνέντευξη της Μαριλίας Μακρή…!

Μαριλία Μακρή…  Πώς προέκυψε το ραδιόφωνο  στην ζωή σου;

«Εκείνη τη περίοδο είχα μόλις τελειώσει τη σχολή μου πάνω στην αισθητική τυχαία μια μέρα πήγα με τη κολλητή μου για δοκιμαστικό που έκανε εκείνη για το ραδιόφωνο με το όποιο τελικά ασχολήθηκα εγώ. Αρχικά το ραδιόφωνο ξεκίνησε ως χόμπι μα ύστερα από ένα μήνα περίπου είχα ήδη απόφαση να μην πάω στη Θεσσαλονίκη να συνεχίσω τις σπουδές μου αλλά να αφοσιωθώ σε αυτό που με είχε συνεπάρει τόσο».

Είναι μαγεία το ραδιόφωνο και αν ναι…εσύ πώς το εισπράττεις αυτό;

«Το ραδιόφωνο για μένα ήταν και είναι η ευκαιρία μου να γνωρίσω πιο πολύ εμένα, στην καλύτερη μου εκδοχή! Άλλωστε είμαι υπέρμαχος του ότι όλοι έχουμε και το καλό και το κακό μέσα μας. Έτσι λοιπόν κατάφερα να κρατώ πιο θετική στάση και σκέψη μέσα στις μέρες μου να μοιράζομαι συναισθήματα και να γίνομαι η φωνή που συνδέει κόσμο με μουσικές , εμπειρίες και γνώσεις».

Όταν ανακοίνωσες στο περιβάλλον σου πως θες να ασχοληθείς με το συγκεκριμένο χώρο, τι σου είπαν;

«Κανένας δεν το θεώρησε αρνητικό είχα πάντα παρότρυνση απ το περιβάλλον μου να ακόλουθο τη κάρδια μου όσο το δυνατόν και να κάνω αυτά που αγαπώ. Βεβαία και λόγο της φύσεως του επαγγέλματος αυτού ανησυχούσαν πως δεν θα ήταν μια δουλεία με μέλλον σαφώς διότι η γενιά μου όπως και οι επόμενες αναγκαζόμαστε να περιορίσουμε τα όνειρα μας λογά των δυσμενών καταστάσεων που επέφερε  η κρίση στη χωρά μας».