Χωρίς αυτήν (σ.σ φαντασία) πώς θα ανακάλυπταν τόσους φόρους ή πώς θα
επινοούσαν τόσα τεχνάσματα για να ξεγελάσουν τον κόσμο με σκοπό να μην χάσουν
την εξουσία;
Οι νέοι δεν γνωρίζουν Ιστορία είτε γιατί
δεν τη διδάσκονται είτε γιατί δεν τη διδάσκονται με τον τρόπο που θα τους κάνει
να την αγαπήσουν».
Υπάρχουν
στιγμές που η εξαίρεση χρειάζεται για να επιβεβαιωθεί ο κανόνας…Αυτή θα είναι
και η λογική του συγκεκριμένου Προλόγου της παρούσας συνέντευξης. Κι ο λόγος;
Επειδή μου δίνεται η ευκαιρία να καλωσορίσω στην ομάδα του Πινακίου τον
(μοναδικό) καλλιτέχνη Σπύρο Μουρατίδη. Τον γνώρισα πριν λίγο καιρό στο
Περιστέρι όπου παρουσίαζε τις γελοιογραφίες του. Αμέσως «δέσαμε» όταν του είπα
για το Πινάκιο και μου πρότεινε να μου παραχωρεί τις (καυστικές πολλές φορές)
εικόνες που γεννά με το μυαλό και αποτυπώνει με καρδιά και με χρώματα για να
αποτυπώσει την πραγματικότητα. Τον ευχαριστώ δημόσια για την τιμή που μου κάνει
σε εμένα αλλά και στους αναγνώστες μου.
Στα της συνέντευξης μου μιλάει για το πώς ασχολήθηκε
με την γελοιογραφία, αλλά και αν
υπάρχουν όρια σε αυτήν…Δεν κρύβει δε την ικανοποίηση του όταν τα έργα του έχουν
διαδραστικό ρόλο και αποτελούν εφαλτήριο συζήτησης με τον κόσμο που τα βλέπει
Επίσης μου λέει και για το Πυροσβεστικό Σώμα που
ήταν Αντιστράτηγος…Πραγματικά πρόκειται για ένα σπάνιο άνθρωπο και καλλιτέχνη από
τους λίγους..Σας παραθέτω την συνέντευξη αλλά και σκίτσα του!
Και επιτρέψτε μου να τον ευχαριστήσω ξανά… «κ.
Μουρατίδη σας είμαι ευγνώμων για την τιμή που μου κάνετε να φιλοξενώ στο
Πινάκιο τα έργα σας» Μπορείτε να κάνετε like και στην επίσημη σελίδα του εδώ
Συνέντευξη στονΛευτέρη Χ. Θεοδωρακόπουλο και στο ΠΙΝΑΚΙΟ
Κε.
Μουρατίδη η γελοιογραφία πως προέκυψε;
«Πάντοτε ήθελα να ασχοληθώ με τη γελοιογραφία. Απλά
είχα κάποιες αναστολές, σκεπτόμενος αν είχα την ικανότητα να σκιτσάρω. Την
αφορμή μού την έδωσε η περίπτωση ντοπαρίσματος ενός αθλητή από την Αυστραλία
λίγο πριν τους Ολυμπιακούς του 2004. Τότε δημοσίευσα την πρώτη μου γελοιογραφία
σε εφημερίδα της Κέρκυρας (Επισημάνσεις της Κυριακής) και από τότε δεν
σταμάτησα να σκιτσάρω».
